Totaal aantal pageviews

zondag 15 juli 2018

Rondje bij Anja 15 juni 2018



Voor vandaag heb ik een uitnodiging van Anja gekregen om bij haar te komen lopen. Daar heb ik zin in. Samen een 40 km. lopen in de voorbereiding naar de vierdaagse.
Omdat het vrijdag is, kan ik niet met de auto van Cees en trouwens Cees moet werken vandaag. Na wat overleggen en schuiven qua tijd, brengt Cees mij wel weg. Dat vind ik heel erg fijn want eigenlijk ben ik wel moe. Ik heb de afgelopen dagen ook nog de avondvierdaagse van Woerden gelopen, 2 dagen 15 km. en ik heb mijzelf even getest op de snelheid die ik dan vol kan houden. Dat project is geslaagd en nu vandaag!
Even na zevenen ben ik bij Anja en na een sanitaire stop gaan wij direct op pad.

Wij hebben elkaar best een poos niet gezien en gesproken, dus van alles te vertellen. En dan komen we in het dorp, daar wijst Anja mij allerlei gebouwen aan. Het klooster en de kerk, de toren en het huis waar Anja gewoond heeft.


En hoe kan het ook anders na verloop van tijd gaan wij de Waalbandijk op!!!! Waar ken ik die naam toch van?? Het is hier wel erg mooi en dan zie ik 2 konijntjes zitten, zo lief, ze mogen op de foto!


Na een uurtje of 2 lopen komen wij bij onze eerste rust aan. Een prachtige locatie op een mooie afstand. Wij nemen een lekker koffie met iets lekkers erbij.


Na de rust gaan we weer verder en dan zie ik hoogspanningsmasten waar nesten in zitten. Heel veel nesten en het blijken ooievaarsnesten te zijn.


Wij gaan echt een schitterend natuurgebied door richting de burg bij Zaltbommel. De brug zit eerst recht voor je dan zit de brug links en dan rechts, wat naar, een brug die beweegt!


Wij lopen wel langs een heel bijzonder huis en daarna lopen we al snel Zaltbommel in. Daar gaan we bij een mooie locatie rusten en een heerlijke soep eten.


De eerste 20 km zitten erop en we gaan bij de 30 km. nog een keer rusten, maar zover is het nog niet. Na Zaltbommel zetten wij koers naar Gameren.
En van Gameren gaan we richting Kerkwijk. Om zo in Ammerzoden uit te komen.
Onderweg maak ik nog wat foto's.


Ik kan mij best voorstellen dat je in de winter geniet van een kerstdorp en van de sfeer van een kersttrein door je kerstdorp heen, maar dat je dan in je tuin gaat ontwikkelen, het gaat mij iets te ver. Maar ieder zijn ding.


Na Ammerzoden zetten wij koers naar Hedel. Ik maak nog wat foto's onderweg en dan spreken we Gerie nog even, dat is een soort van toeval, want wij hebben het niet afgesproken.
Daarna zetten wij weer koers richting Velddriel en ondertussen informeer ik of Cees al weet hoe laat hij er weer is.

Het is een vrij bokkige warme dag geweest. Zo hebben we er nog niet veel meegemaakt en omdat ik niet zo heel erg uitgerust was, was het niet de gemakkelijkste 40 km voor mij. Maar wel een heel gezellige tocht. Fijn om elkaar weer te spreken en samen op pad te zijn.
Wij ontdekken steeds meer raakpunten en daarom is het fijn om af en toe samen je pad te delen. Ook gaan we regelmatig ons eigen pad met andere maatjes en dat is ook goed.

Anja, dank je wel voor deze mooie dag en we hebben afgesproken om later een herhaling te doen in het Groene Hart.

dinsdag 10 juli 2018

Grebbelinie wandeltocht 7 juli 2018



Vandaag staat de Grebbelinie wandeltocht gepland en deze tocht is een wandeltocht uit een serie. Als je deze serie binnen 2 jaar loopt, verdien je een extra vlag.
De serie tochten bestaat uit de Pegasus wandeltocht, deze tocht herinnert ons aan Operatie Pegasus, wil je weten hoe of wat,  klik hier.
Een andere tocht uit de serie is de Capitulatie Vrijheidstocht, voor meer info klik hier
De laatste uit de serie is de Grebbelinie wandeltocht van vandaag. Achtergrond informatie vind je als je op de link klikt, klik hier
En die tochten bij elkaar levert deze vlag op!


Omdat er vandaag nog meer afspraken zijn en omdat de afstand er niet toe doet, schrijf ik mij in voor de 15 kilometer. Michel heeft nog contact opgenomen en die loopt gezellig mee. We missen de grote meester een beetje maar die loopt al lekker in de buurt, nog een week dan is hij er weer.

Wij willen wel graag op tijd starten en daarom spreken we rond 10 voor 8 af. Als ik het parkeerterrein op rij, stapt Michel net uit. Ook Karin uit Scherpenzeel heeft haar auto geparkeerd, tussen die van ons in. We zien haar later vandaag nog.

Als we bij het startburo aankomen staat er een hele rij. En dan zie ik Wyp ook ineens, hé jammer hij heeft Elmy niet bij hem.


Eenmaal ingeschreven slaan we de koffie over en gaan we op stap. En dan loop ik ineens op een erg bekende route! Dit stuk heb ik ook gelopen bij de wandeltocht Bike&walking4hope. Een groot deel van de wandeltocht heb ik dus eerder al in omgekeerde volgorde gelopen.
Ik heb Michel sinds de Amersfoortse niet meer gesproken en daarom hebben we best wat gespreksstof. Alleen vermelden we de onderwerpen niet. Daar mag je lekker naar raden!
Ach en sommige foto's zeggen voor mij meer dan voor iemand die de achtergrond niet kent. Maar de muur van Max doet mij aan iemand denken.


We gaan richting Renswoude en dan komt het kasteel Renswoude in zicht. Hier maak ik een paar foto's, ook al heb ik ze pas ook al gemaakt. Ook ga ik nog even samen met Michel op de foto, we staan er goed herkenbaar op toch?


Dan vervolgen wij het bekende Jufferpad. Na een poosje lopen verlaten we het Jufferpad en gaan we over een weg verder. We komen een prachtige hond tegen. Die moet op de foto!
En dan ineens een gedenksteen van een omgekomen bommenwerper. Ja daarvoor lopen we ook de route, het is een gedenkroute en wij mogen in vrijheid lopen en genieten van de omgeving. Zo blij met onze bevrijders.


Dan komen we bij de camping De Kleine Weide, hier is de stempelpost. Wij gaan onze stempel halen, maar  de koffie laten we nog even zitten, we hebben nog maar een uurtje gelopen en gaan nog even verder. Wel maken we wat foto's van de gezellige stempelpost. Goed verzorgd hoor!


Dan gaan we weer verder langs een weiland en daar staat het zwarte schaap uit de familie ontzettend zielig te doen. Even op de foto dan maar.
En dan zie ik nog 2 beesten en ik denk dat het neppers zijn die Michel gaat fotograferen maar ze blijken toch echt te zijn. Oké dan maar een kiekje!


Dan krijgen we een echt stuk klompenpad, we gaan gewoon dwars over een weiland heen. Dit heeft zeker niet mijn voorkeur zo vlak voor de 4daagse, als je je enkels nu blesseer, loopt je Nijmegen niet. Maar al snel gaan we weer een verharde weg op en dat is beter. Dan komen we de splitsing tegen. Wij gaan rechtsaf en het lijkt wel of we moeten gaan vliegen als we de pijlen zien, maar we blijven toch maar gewoon op de dijk lopen.



Dan passeren wij het Werk aan de Engelaar en een sluisje ook dit zijn leuke fotomomenten. Nog een stukje verder komen we langs een herinneringsmonument. Ook hier maken we een foto van, ook al heb ik die een week of wat geleden ook al gemaakt. Het hoort nu weer bij deze tocht. Alleen is er nog een tegel wat een herinneringsmonument zal zijn, maar waar ik de betekenis niet van weet. Het is tegenover De Dennen.


Wij vervolgen de Groeperkade en ook hier is het te zien dat alles kurk en kurkdroog is. De bermen worden gewoon geel van de droogte.  Na wat trappetjes, die in het pad zitten komen we bij een provinciale weg die we oversteken en dan zijn we bij het startpunt van Bike&walking4hope. Best grappig, zo loop je hier nooit en zo weet je gewoon op je duimpje waar je heen gaat.
Wij lopen verder en dan komen we bij de volgende stempelpost, Camping de Grebbelinie. Hier besluiten we koffie te gaan drinken en we nemen er een lekker stuk gebak bij, het is nog warm zelfs!


Na de koffie gaan we verder voor het laatste stukje. Het is niet zo heel spannend meer. We gaan een bruggetje over bij een sluisje en dan komen we bij een soldaat bij Fort Daatselaar.


Op het laatste stuk passeren we nog een tank die vaart? En wat staat er op? Een reiger! En dan lopen we het finish terrein op. De 15 km zit erop. Het was ook maar een klein stukje en net voor we het finish terrein oplopen halen we Karin weer in.


We gaan ons afmelden, wandelboekjes af  laten stempelen en onze herinneringen in ontvangst nemen.
Dan willen we wat gaan drinken en misschien een broodje eten, maar er wordt nog niet echt op binnenkomende wandelaars gerekend. En dat terwijl het 11.00 uur is. Wij zijn een soort van als eerste binnen zeker. Na wat gedrenteld kunnen we toch wat drinken. Dan besluiten we op te stappen. En dan gebeurt het!! Karin gaan onderuit, hoe noemen we dat ook al weer??
We nemen afscheid en iedereen gaat richting huis.

De laatste tocht voor de Nijmeegse 4daagse is gelopen.


maandag 25 juni 2018

69e Internationale Amersfoortse Tweedaagse 22/23 juni 2018



donderdag 21 juni

Het is zover! Wij gaan allemaal afreizen naar Amersfoort. De een overnacht in Amersfoort en de ander komt op de dag zelf. Ik heb al voor de 5de keer een arrangement geboekt in Hotel de Tabaksplant. Het is net een soort thuiskomen als je daar al zo lang komt.
Dit jaar heeft Anja gevraagd om de kamer te mogen delen. Geen enkel probleem en Cees brengt mij dus op donderdagavond weg.
Als Anja gearriveerd is, nemen we afscheid van de mannen en dan gaan wij nog even naar beneden koffie drinken en we drinken nog een wijntje. Ondertussen hebben we een praatje met andere gasten, die ook komen wandelen.
Maar hoe gezellig het ook is, morgen loopt de wekker om 05.30 uur af en om 06.00 uur staat het ontbijt op ons te wachten, dus het wordt bedtijd.

vrijdag 22 juni

Als wij de volgende morgen wakker worden, staat er best wat wind en het is redelijk grijs (bewolkt). Ik overweeg nog even of ik mijn grotere poncho mee zal nemen, maar besluit die toch in het hotel te laten. Als het gaat regenen moet het maar met zo'n weggooi ding.
Na het ontbijt krijgen wij ons lunchpakket mee en die stoppen we in onze tas en dan wordt het tijd om te gaan fietsen. Het is niet ver fietsen zo'n 10 minuten.

Eenmaal aangekomen gaan we onze startkaart voor vandaag ophalen. Michel is er al en Ron arriveert. Even later gevolgd door Silvia die al op weg was naar Arnhem. Ook Ineke en haar groepje zien en spreken we.

Als we met z'n zessen zijn, Michel, Patricia, Ron, Silvia, Anja en ik, gaan we in de rij staan om te starten. De kaarten worden geknipt en weg zijn we.

En wat gebeurt er als je deze tocht al zo vaak hebt gelopen? Je vergeet foto's te maken en je maakt foto's die je het jaar ervoor ook al hebt gemaakt.
Via de bekende tennisbanen lopen we de bebouwing uit en het bos in. Daar valt ons aller oog op een kastje met gevonden voorwerpen.



En dan lopen we langs Kamp Amersfoort. Eén van de vele kampen uit de 2de wereldoorlog. Ik heb een paar foto's gemaakt.



En dan komen we langs het hek waar ik vorig jaar een muisje zag lopen, dit jaar geen muis gezien, wel dezelfde boom gefotografeerd. Wat een toeval!!


Al snel komt de Stoeterij in zicht en dan weten we dat de eerste 9 km erop zitten. Er wordt een plekje gezocht om te zitten en om in de rij te gaan staan voor de dixies. De koffie gaat er wel in. Als iedereen weer zover is gaan we verder het defensieterrein "De Vlasakkers" op.


Ja hoor en dan komt het onvermijdelijke!!! Uit de grijze wolken komen de eerste druppels. Gaan we een poncho aantrekken of niet. Anja zoekt hem vast op. En trekt hem zelfs aan. Nou ja, ze doet hem om haar hals heen en dat is al voldoende het lijkt weer droog te worden.
Dan volgt er nog bijna een onderzoek naar de beplating van de brug door Michel, hij maakt een rare bokkesprong maar houdt zich overeind.
Misschien dat de naam van de brug geholpen heeft voor een blessure.
Het bordje "hellingbaan" lijkt overdreven, maar hier zijn wel alternatieven om het klimmen in de bergen te oefenen.


Ondertussen wordt het ons wel duidelijk dat het eerst een poos poncho aan en poncho uit wordt. Anja besluit contact te houden met de poncho en het lijkt te werken, de regen wordt minder en later zien we toch stukken blauwe lucht tussen de grijze wolken. Maar dan blijft het nog steeds jasje aan, jasje uit weer. Want echt warm is het vandaag niet.
Op welk moment van de route het is weet ik eigenlijk niet meer zo goed, maar dan gaat de telefoon van Michel en ja hoor, daar hebben we André aan de foon, hij loopt op dit moment van Oostenrijk naar Nijmegen en hij belt even. Leuk, we wensen elkaar een goede wandeldag toe.
Dan komt de volgende rust in zicht, vv 't Vliegdorp.


En waar valt mijn oog op??? Natuurlijk, hier hebben ze koffie met gebak!! Heerlijk het wordt dus koffie met appeltaart! Silvia spuit er nog slagroom bij en dan wordt het genieten. Na een niet al te lange rust gaan we weer verder.
Anja heeft nog de tekst "I have a dream" voor mij meegenomen om te zingen en Michel is neemt het zingen op, nou ja zingen het valt een beetje tegen, dat zingen.
Dan maar op weg naar vliegbasis Soesterberg en de rust bij Peijnenburg.


En net als vorig jaar vragen wij ons af, of Peijnenburg verhuisd is of dat het meetlint van de organisatie van elastiek is, want weer vragen wij ons af of de kilometers zoals zij aangegeven zijn op de routebeschrijving wel kloppen, want de 8 km. zijn wel erge lange kilometers of lopen wij ineens zo traag!



Het is wel heel erg leuk dat ik op dit stuk Esther tegen kom. Ik zie de laatste weken stormbaan foto's en trainingen bij Defensie van haar langskomen.



We nemen de tijd bij Peijnenburg om te rusten. De een heeft het harder nodig dan de ander, maar we zijn met elkaar gestart en komen ook met elkaar binnen.
Nadat wij Ineke gedag gezwaaid hebben, gaan we weer verder. De volgende rust houden we in de Kabouterhut. Dit is niet de standaard rust van de organisatie maar een restaurant ervoor.

Maar eerst moet er nog gelopen worden. En het zal je niet verwonderen we lopen door het bos en komen langs de duinen. Daar hebben we nog herinneringen aan bij een andere tocht. We gingen er toen dwars overheen!!!
Nu we het toch hierover hebben, er was nog een wandelmaatje die een grote rugzak bij zich had en die er schoenen in had, hij had ze te koop!!!
Hij heeft er een aantal tochten mee rondgelopen en uiteindelijk verkocht, maar niet tijdens een wandeltocht. En dan zie ik gewoon van die schoenen langskomen!!!!


Michel heeft ondertussen de muziek aanstaan en dat loopt best lekker. We komen langs de dierentuin en dan zijn we alweer bij onze laatste rust voor vandaag. We zitten nu volgens de routebeschrijving op de 34 km. maar of het klopt? Uiteindelijk gaan we toch 44 km op de teller krijgen vandaag.


Als iedereen zijn rust heeft gehad gaan we voor de laatste km. Volgens de routebeschrijving dus nog 6 km. maar volgens onze gps nog 10 km. En tja dan komen we via het Caribisch gebied en door het bos weer terug bij de start/finish locatie.


Het was een dag van jasje aan, jasje uit. Het ging goed als Anja maar contact hield met haar poncho dan viel de regen wel mee. Maar we zijn op een redelijke tijd weer terug en melden ons af. De startkaarten worden netjes op kleur gesorteerd door de vrijwilliger. Morgen een nieuwe dag. Nu gaan we voor een drankje en dan fietsen we terug naar ons hotel.


zaterdag 23 juni

Als ik 's morgens de gordijnen open doe, is het heel ander weer dan gisteren. Er staat bijna geen wind en de grijze wolken zijn in de minderheid.
Wij gaan weer genieten van het ontbijt en krijgen ons lunchpakketje weer mee. Wij halen ons koffertje op boven en parkeren die in de receptie. Vanmiddag zal Cees die ophalen en daarna naar de finish komen.
Wij gaan met de fiets richting de start en halen onze nieuwe startkaart op. Michel is er ook al en als we nog staan te wachten op Ron gaat de 40 km starten. Ron is iets later maar we lopen direct achter de rij aan. Ik vergeet eigenlijk om een foto te maken.
Als we eenmaal op weg zijn realiseer ik mij dat.


Vandaag is de route anders als andere jaren. We komen niet meer bij het Henschotermeer. Daar was altijd een rust maar omdat er gesproken werd over entree heffen met gezichtsherkenning en omdat het niet duidelijk was of dat rond  zou zijn (i.v.m. de AVG/privacywet) heeft de organisatie een alternatieve route gemaakt. Inmiddels is bekend dat er nog geen entree wordt gevraagd, maar de route is aangepast.
Op dit stuk van de route worden we weer ingehaald door Rob. Rob blijft even hangen bij Ron en zij hebben een gezellig onderonsje.
Ik weet niet meer precies wat Michel wilde gaan lezen, maar dat hij het scherp wilde zien met 2 brillen is wel duidelijk.
Dan ziet Ron ineens dat we op de route van de "Koninklijke Weg" zitten en dan weet ik dat als we de weg oversteken bij Bergzicht zijn.


Meestal staat er een lange rij bij de toiletten bij Bergzicht, dus de dames zoeken de rij op en de heren een tafeltje en halen vast de koffie. Als we op het terras zitten, komen Peter en Marijke met nog 2 wandelaars het terras op. Zij hebben een eerste lus voor de 50 km erop zitten. Het blijkt een lus van 6 km te zijn geweest.
Na een gesprekje met Marijke en Peter stappen wij weer op en als wij nog op het parkeerterrein staan gaat de telefoon van Michel en hebben we contact met André. Leuk dat videobellen. André is ondertussen ook onderweg en na een kort gesprekje gaan we op stap, richting de Pyramide.


Nu de route niet meer langs het Henschotermeer gaat, dus daar geen rustlocatie meer is, ligt de rust bij de Valleiruiters op 13 km vanaf Bergzicht. Dat is in principe geen probleem en goed te doen, alleen is het even anders er naar toe lopen.
Omdat wij vanmiddag naar het theehuis willen om een rabarbertaartje te verorberen, hebben we vanmorgen koffie met een boterham genomen.
Maar na een uurtje lopen begint mijn maag toch vreemde geluiden te maken. Als het 11 uur, sla ik het 11-uurtje van Michel af. Ik ben bang met dat hongerige gevoel dat ik achteruit ga lopen. Ik pak nog een boterham. Dit is voor mij een puntje! Bij de 4daagse voldoende eten meenemen.


Na het 11-uurtje lopen we verder en al snel zien we Woudenberg opdoemen. Daar komt de oversteek aan en de weg naar het dorp. Op dat punt is het altijd een gemopper met fietsers. Nou ja, over fietsers en wielrenners is een heel verhaal te vertellen zeg.
De meeste wielrenners kopen een fiets, maar hebben geen geld meer voor een bel, dus wordt het fluiten of roepen. En als wij de heren niet horen wordt het schelden en minder plezierig doen. Zij denken warempel dat de hele weg voor hen en hun fietsen is. Als je dan een hint geeft, in de vorm van koop een bel, komen de heren bijna van hun fiets. Maar de berijders op de elektrische fietsen zijn tegenwoordig niet minder onvriendelijk.
De dames die in de wei staan zijn heel wat vriendelijker.
Ik maak voor de oversteek nog een paar leuke foto's.


We slingeren wat door Woudenberg heen en dan staan we bij de Valleiruiters.


Hier gaan we van de soep genieten. Er zijn wat weinig stoeltjes, vooral nu iedereen deze rust pakt omdat het Henschotermeer is weggevallen, maar het is een heerlijke plek.
Wij nemen de tijd om de voeten rust te geven. De schoenen gaan uit en de voeten worden gelucht. Ron brengt tape aan voor het laatste stuk.
De route gaat nu over een bekend stuk, hier heb ik al een aantal keren gelopen en dan weet je onderhand wat er komt.
We nemen nog even door welke mogelijkheden we hebben om vanavond te eten, de een stelt dat het kip is, de ander heeft het over kip piri piri. Bij mij werd het geen van beiden.


Even een klein klimmetje en we lopen langs het kanaal. Ook hier is het vaak een gedoe met fietsers. Vandaag valt het alles mee en kunnen we heel gemoedelijk door wandelen. We kunnen hier het tempo nog steeds aardig op peil houden.
De schapen komen ook in beeld en ik maak er een paar foto's van.


We hebben er denk ik amper 6 km opzitten en dan zijn we al bij...…………….


Hier zitten we echt een hele poos. Ik geniet wel van de koffie en het rabarbertaartje, maar we moeten nog best een stuk en ik heb met Cees eigenlijk wel een tijd afgesproken dat ik binnen zou zijn. Het wordt nog een soort van opschieten.
Als we opbreken, gaan Anja en ik voorop lopen en het tempo aangeven. Het tempo ligt dan eigenlijk te hoog voor Ron. Het is gewoon al knap dat Ron deze dag gestart is. Na vorig jaar uitgevallen te zijn geen 40tiger meer gelopen en nu 2 dagen achter elkaar. En dan met mensen die best doorlopen.
Maar bij de Mof overleggen we even. Het tempo van Ron zakt en wij moeten inhouden om Ron erbij te houden.
Na goed overleg besluiten we dat Ron zelf het laatste stuk op zijn eigen tempo loopt en dat wij doorlopen.


Bij de YMCA houden we alleen een sanitaire stop en gaan direct door. Het is dan nog een kilometer of 4. We steken de A28 weer over en dan komen we via dezelfde route als de dag ervoor weer Amersfoort binnen en gaat het naar de finish.
Daar leveren we onze startkaart in en krijgen onze herinnering en halen een stempel voor in het kilometerboekje.


Het waren 2 mooie tochten en in totaal 84 km. Mijn test is geslaagd, ik heb nog energie over. Ik ben klaar voor de Nijmeegse 4daagse. Nog een paar tochtjes, niet te groot, maar net genoeg om het ritme te behouden. En voldoende rusten, want rusten hoort ook bij trainen.
Wij zitten nog wat te drinken en dan zien we Ron ook binnenkomen. Echt gaaf dat Ron dit gehaald heeft.

Het wordt tijd om op te breken. We gaan elkaar in Nijmegen weer zien.


dinsdag 19 juni 2018

Op de koffie op "Bethlehem" 6 juni 2018



Vandaag ga ik een eigen rondje lopen. Eerst was ik van plan om een SOPtocht te gaan lopen, maar om verschillende oorzaken besloten om toch een eigen rondje te maken. Ik loop dit rondje altijd een paar keer per jaar. Het is gewoon een leuke afstand voor een doordeweekse wandeling en wat ook erg leuk is, ik kom langs de boerderij waar mijn moeder jong geweest is, langs de boerderij waar mijn vader jong geweest is, langs de boerderij en zomerhuis waar mijn ouders gewoond hebben en waar 2 broers en 2 zussen zijn geboren. En 1 van die broers is vandaag nog jarig ook.

De meeste watervogels hebben inmiddels het broedseizoen achter de rug en ik zie nog een enkele vogel op het nest.


Van de boerderij waar mijn moeder heeft gewoond heb ik geen foto gemaakt, ook niet van de boerderij waar mijn vader heeft gewoond. Die boerderijen liggen een stuk van de weg af en je moet er via een pad naar toe.
Maar wat ik wel zag en wat er al langer staat is een bord bij de laan die naar de boerderij gaat van de familie Meijers. Er woont nu een neef van ons.


Moet je je voorstellen, vroeger toen mijn ouders op de lagere school zaten, moesten zij elke dag lopend naar school en weer naar huis. Ik ben nu bij de laan die naar de boerderij gaat waar mijn vader heeft gewoond. Die boerderij ligt nog verder van het dorp af als die waar mijn moeder heeft gewoond. Het is vanaf dorp naar het begin van de laan al bijna een uur lopen voor mij, hoe lang zullen mijn ouders er als kind over gedaan hebben? En dan de laan naar de boerderij? Dat is voor mij ook zeker nog 15/20 minuten lopen. En dat liepen ze vroeger op klompen, elke dag om naar school te gaan!!
In weer en wind, zonder regenjas of poncho!!


En dan sta ik aan de Oudendam. Ik ga nu richting Woerdense Verlaat om daar langs de Kromme Mijdrecht te gaan lopen. Het is altijd mooi als je de Amstelkade opgaat en je ziet de Westveense molen en de ophaalbrug. Dat zijn zo van die plaatjes die nooit vervelen.


Ik kom langs aardig wat weilanden waar het gras gemaild is en ik vraag mij af of hier gehooibouwd gaat worden of dat er pakken/balen van het gras zal worden gemaakt.


Al genietend van de mooie omgeving loop ik over de Amstelkade en kom ik bij de boerderij met zomerhuis waar mijn ouders jaren hebben gewoond. Zij woonden in het zomerhuis wat je nu bijna niet meer ziet door de begroeiing. 
Het verhaal gaat dat hier mijn zus en broers mochten zwemmen, maar door een actie van mijn zus was de zwempret snel over. Wat er gebeurd is? Vraag het maar eens aan één van hen.


Ik ga hier koffie drinken want het is een zorgboerderij, camping, theetuin geworden. Ik kom hier vaker als ik dit rondje loop. En omdat één van mijn broers jarig is vandaag, besluit ik bij de koffie een lekker stuk taart te nemen. Het is heerlijk weer dus ik zit heerlijk op het terras te genieten, maar niet te lang want ik ben pas op de helft van mijn rondje.


De route gaat verder en dan kom ik in Zevenhoven bij de vele vakantieparken. Om over de Kromme Rijn te komen is hier een fietsbrug en daar maak ik gebruik van. Als ik er net overheen ben komen er een paar jachten aan en dan wacht ik even want ik heb de brug nog nooit omhoog zien gaan. Het is een brug die door een knop in te drukken door jezelf bediend wordt.



Ik weet dat er net voorbij de dierenbegraafplaats een pad is om naar Noorden te gaan, dan hoef je niet helemaal door te lopen naar de Kousweg. Maar voor ik het pad op ga maak ik nog wat foto's van het gebied wat tegenwoordig weer voor een groot deel onder water staat.


Via het Noordse Dorp ga ik terug richting het Woerdense Verlaat. Ik weet dat ik dan op het Noordse Dorp langs de kerk komt waar mijn ouders altijd heen gingen en waar 2 broers en 2 zussen zijn gedoopt. Maar voor ik op het dorp ben maak ik eerst nog wat foto's van de plassen waar ik langs loop. 


Na de plassen kom ik dan in het dorp aan. Er wordt hier hard aan de weg gewerkt. Het eerste deel is klaar en het verkeer en fietsers worden omgeleid. Aan een mevrouw die net buiten is vraag ik of ik lopend wel langs kan en dat is mogelijk vertelt zij. Het is wel een grindweg waar ik overheen moet.



Eenmaal op de Uitweg moet ik even kijken waar ik ben, maar al snel heb ik de goede weg weer te pakken en ga ik richting Woerdense Verlaat. Ik loop hier op de ventweg en geniet nog even van een mooi doorkijkje en van een prachtige bloem.
Bij de brug in Woerdense Verlaat staat een standbeeld wat ik gelijk maar even op de foto zet. 


En dan ga ik de Grechtkade op, om langs de Grecht te gaan lopen. Vroeger liep je over de dijk, tegenwoordig loop je onder langs. Aan de ene kant wel jammer want je ziet niet veel meer van het scheepverkeer op de Grecht, maar bij minder mooi weer loop je wel uit de wind.
Maar voor ik de Grechtkade op ga kom ik nog langs een deur met een opmerkelijk stuk van een krant.


Ik maak tijdens het laatste stuk niet meer zoveel foto's, zal dat komen omdat het zo bekend is waar je loopt? Het stuk boom wat er nog staat is bijzonder alleen de uitleg is inmiddels door vandalen kapot gemaakt en helaas niet meer te lezen hoe of wat van de boomstronk. Volgens mij hebben er van die grote bomen gestaan of hebben ze deze stronken teruggevonden toen ze een aantal jaren geleden hier de waterhuishouding in de polder aangepakt hebben. Maar hoe dan ook de boomstronk heeft een verleden.


En zo kom ik weer over het stuk wat ik vanmorgen vroeg liep weer terug. En ja dan ben ik eigenlijk vergeten om te vertellen dat er vanmorgen een automobilist was die een hekel heeft aan voetgangers of mij niet heeft gezien, want hij reed bijna over mijn tenen heen. En dat was niet omdat er slecht zicht was. Op de terugweg bedenk ik dat ik de situatie nog eens goed moet bekijken. Meneer kwam met zijn auto van de laan af, bij de boerderij daar verder op in het land. Ik kwam over de weg aangelopen, zeg maar voor de huisvuilcontainer langs. Vreemd dat meneer zo van de onverharde weg het asfalt oprijdt en mij bijna over mijn tenen rijdt. Zicht genoeg zou je denken.