Totaal aantal pageviews

zondag 20 januari 2019

Koek en Zopietocht 19 januari 2019



Vandaag ga ik naar Giessenburg, ik heb daar met Anja afgesproken. Het is ook ineens aan het winter worden, dus een Koek en Zopietocht past goed bij het weerbeeld.
Het heeft vannacht gevroren en de ruiten van de auto moeten dus gekrabd worden, gelukkig heeft de auto voorruit verwarming, dus die zet ik eerst aan en dan de auto ijsvrij maken.
Om 08.00 uur rij ik weg. De start is om 09.00 uur en ik vind het altijd fijn om op tijd aanwezig te zijn. Eerst even de wandelschoenen aandoen en inschrijven. 
Onderweg geniet ik van het weer. Het is altijd zo mooi, de zon die opkomt en de kleuren van de lucht vind ik in de winter altijd zo mooi. De weg is redelijk bekend omdat ik kortgeleden nog in deze omgeving heb gewandeld, het Pelgrimspad loopt hier ook!
Tja en wat ga ik over de organiserende wandelvereniging zeggen? Ten eerste dat zij een mooie tocht hebben neergezet en veel werk verzet hebben om ons een mooie wandeling voor te zetten! Dat er een parcourswijziging is die minder fraai is, kunnen zij ook niet helpen. Dat is overmacht, als het andere evenement in een andere week zou zijn hadden we door een fraai stukje natuur kunnen lopen. 
Als ik een tip mag geven aan de organisatie, laat dan de volgende keer niet alle afstanden gelijk starten, dat geeft wat ruimte bij de eerste rust! 

En ja, dan nog dat gezegde, "hoe dichter bij Dordt...…….." Ik ken ondertussen achtergrond van dit gezegde, voor mij heeft het een andere klank, maar dat is persoonlijk! De wandelsport vereniging Dordrecht mag hier niet onder lijden, ook al is het een spreuk die gelijk boven komt als je de vlag ziet wapperen.


Als ik in de kantine van de voetbalvereniging kom, zit die al bomvol! Er zijn veel wandelaars die er vandaag op uit trekken. Ik schrijf mij in voor de 25 km en dan wacht ik op Anja. Als we beiden ingeschreven zijn, gaat het fluitje en dat betekent dat de route uitgedeeld gaat worden. Wij pakken de route aan en zien dat er een wijziging is. Vandaag is er nog een wielercross evenement en daarom mogen we niet door het natuurgebied Slingeland.

We slingeren door wat straatjes van Giessenburg en zijn al vrij snel de bebouwde kom uit. Het is al een behoorlijke tijd geleden dat Anja en ik elkaar hebben gesproken, dus je raadt het al..... al kwebbelend gaan we op pad..... gelukkig hebben we 25 km lang de tijd om bij te praten en wat een feest...……. volgende week gaan we 2 dagen op stap!!!!! 

De route gaat richting Hoogblokland en Hoornaar.


De rusten zitten mooi verdeeld, de 1ste rust op 12,5 km en de 2de rust is een wagenrust op de 20,4 km.
De 1ste rust is bij Bistro "Het Gemak", nou gemak???? De rust is bij alle wandelaars in trek en daar ontstaat dan de eerste ergernis! Er is niet echt op ingespeeld dat wandelaars in de winter binnen willen zitten en na 12,5 km ook een sanitaire stop willen maken. Voor de koffie met appelgebak betaal je de hoofdprijs, moet ik wel zeggen dat het hele speciale koffie is, je hoeft namelijk niet bang te zijn dat je je tong brandt!!! Snel op drinken want het is al lauw en het bekertje is maar half vol!!!! Heb ik daar dan zo lang voor in de rij gestaan?? 
Omdat de volgende rust een wagenrust is met hooguit een dixie, willen we ook graag even een sanitaire stop maken, maar hiervoor moeten we geduldig in de rij staan, er is namelijk maar 1 toilet!! Gelukkig zijn er weinig heren (die offeren zich zeker op?) en daarom dopen we het herentoilet maar even om tot genderneutraal toilet. Dan slinkt de rij wat sneller en kunnen we verder.


Het is schitterend lopen langs de Giessen en ik spreek met Anja af dat we van het voorjaar op een woensdag hier nog eens een tochtje van 40 km gaan plannen!
We lopen verder dan valt mijn oog op een "mini bieb", zijn we in Noordeloos???? In dit stukje Nederland heb ik nog niet zoveel voetstapjes staan dus!!

We lopen verder en dan blijkt dat we bij het natuurgebied Slingeland aan zijn gekomen. De pijlen wijzen ons nu naar een akelig stuk fietspad langs een provinciale weg. Dat is jammer zeg! En nog niet zo'n klein stukje ook. Erg jammer maar dit is overmacht voor de organisatie. Wel zie ik hoe mooi het natuurgebied is en van 1 van de plassen maak ik snel een kiekje!


En dan hebben we ook weer lol om het bord dat het einde van de omleiding aangeeft!!! Dat zie je niet vaak bij wandeltochten!!! Tenminste ik heb het nog niet eerder gezien!!! En dan zien we de vlag al wapperen, "hoe dichter bij Dordt...…………….."!!


We worden hartelijk verwelkomt en er is hier van alles te krijgen!!! Ik kies voor een heerlijke warme koffie!!! Een vol bekertje en ik ga lekker in de partytent zitten om mijn meegebrachte bammetjes op te eten. Het is inmiddels al 13.00 uur!!
Hier geven we ook aan wat we van de 1ste rust vonden en de dames zijn blij het te horen, ze nemen het zeker mee in de evaluatie!!! 
En dan het laatste stukje!! Het zijn hier ook echte boerendorpjes met prachtige boerderijen!!! De geur is soms ietsjes anders dan in de stad, maar ach...…..
Hier heb je nog overstekende kippen!!! Waar tref je dat nog?


Het is hier echt prachtig lopen!! En via de andere kant van Giessenburg komen we steeds dichter bij de finish. 
Buurman en buurman zijn er vandaag niet bij, maar dan zie ik ze toch ineens en ik kan het niet laten om ze even op de foto te zetten.


We komen langs de kerk en Anja ziet nog verschillende herkenningspunten en dan komt de voetbalkantine weer in het zicht! We mogen na een kleine 25 km nog even een trapje op om ons af te melden en dan gaan we genieten van een heerlijk drankje. Het is 14.30 uur en het wordt langzamerhand tijd om richting huis te gaan! Het was een heerlijke wandeldag.


zondag 6 januari 2019

de tweede wilde zwijnentocht 5 januari 2019




De eerste tocht in het nieuwe jaar. Afgelopen december weinig gelopen. Er werd een tocht geannuleerd vanwege de weersomstandigheden en zelf werd ik eind december geplaagd door een pittige verkoudheid. Maar nu kriebelt het weer en heb ik er zin in om op stap te gaan.
Waar ik heen ga??? Keus genoeg voor de 1ste zaterdag in januari, Geldermalsen, Schoorl of toch naar Nunspeet. Nunspeet heb ik als eerste op mijn lijstje staan omdat daar sinds kort ook bekenden wonen die ik eigenlijk wil verrassen met wat lekkers!!!!
Silvia heeft in december aangegeven mee te willen, dus we na wat heen en weer appen gaan we naar Nunspeet.
Ook voor Silvia heb ik wat lekkers bij me.
Omdat Cees graag zijn eigen auto ter beschikking heeft, ga ik met mijn Corsa richting Silvia om daarna met Silvia mee te rijden. Tegen achten rij ik weg en om kwart over 8 ben ik bij Silvia, ik parkeer het kleine ding en samen met Silvia reizen we verder.
We hebben elkaar al een poosje niet gesproken, dus voor we het weten zijn we in Nunspeet. Het is inmiddels al 09.00 uur geweest, dus ook de 20 kilometerlopers zijn van start gegaan en wij gaan in de achtervolging.


Zoals altijd is het ook vandaag weer perfect geregeld bij WS78. De parkeerwachters staan ons op te wachten en wijzen de parkeerplekken aan. Binnen verloopt de inschrijving vlotjes en zo gebeurd het dat we korte tijd later alweer buiten staan om aan de tocht te beginnen. Het miezert een beetje maar te weinig voor een poncho.
We gaan via de achterkant van het zalencentrum het gemeentebos van Nunspeet in. Hier vinden we de eerste heuvels voor vandaag. Het ziet er naar uit dat dit een eerste trainingstochtje gaat worden met werkelijke klimmetjes!


We steken de A28 over en gaan in het Leuvenumse bos verder. We komen langs verschillende welness poeltjes van de wilde zwijnen, alleen wilde zwijnen nee, die spotten we niet, tenminste...…
Het is wel oppassen voor "overstekende" boomwortels, hoewel vandaag loopt het bij mij goed af, maar soms hoor je mensen toch behoorlijke struikelacties nemen.
Een echte WS78 tocht ervaren wij en als je dan een maand of langer niet of nauwelijks hebt gelopen, is het best pittig. Als we tijdens deze tocht 10% asfalt zien, is het veel.
De bospaden hebben soms aardige klimmetjes.


En zo komen we bij het Hotel Malle Jan aan. We overleggen even, gaan we hier voor de koffie of nemen we over anderhalve kilometer de wagenrust van de organisatie?
We hebben wel zin in een "latte" of koffie met appeltaart, dus besluiten hier de koffie te gaan drinken, maar...…………… de bakker is een beetje laat met zijn levering van de appeltaart en we moeten helaas een boterham uit onze eigen voorraad nemen.
Maar we zitten wel even lekker en we kunnen gebruik maken van een fris toilet.



En als we dan geen wilde zwijnen zien, dan zien we wel koeien of van die Hooglanders!

Heerlijk uitgerust gaan we vol goede moed verder en gaat het richting de soep/koffiepost in Vierhouten. De koffiepost is vandaag ook de fruitpost, dus wij besluiten om onze fruitbon in te leveren en een appel te scoren. Met een appel in de hand en een dropje in de mond gaan we verder want zitten doen we nu niet, we lopen net weer.


We lopen weer over allerlei bospaden en komen dan langs het rode heksmeer. Ik spot nog een grote roofvogel en benader hem (met gevaar voor eigen leven) heel voorzichtig om hem op de foto vast te leggen. Het lukt!!!!



Dan komt er nog even een naar schrikmoment! Ik moet direct aan André denken die er vandaag niet bij is. We komen een kudde van zijn favoriete huisdieren tegen, nou ja.... huisdieren en lijken wel kalveren!!!
Voor de eigenaar maar iets kan doen is het beest bij ons en wil tegen Silvia op springen. Hij springt zelfs zo hoog dat hij bijna boven Silvia uit springt.
Aangezien ik niet echt blij ben met loslopende honden, ik ben jaren en jaren geleden 2x door de zelfde hond aangevallen!! is het schrikken en dan een mopperende opmerking maken. Een medewandelaar is ook niet blij en komt dicht bij ons lopen. Het valt allemaal mee en de eigenaren hebben hun vee weer in de hand.
De A28 horen we ook al weer een poos en ja hoor we gaan het viaduct over om in het kabouterbos terecht te komen. De parkoersbouwer (Martie Dolman) heeft nog een leuk klimmetje in gedachten. Jammer genoeg ben ik vergeten om er een foto van te maken, maar neem van mij aan dat het klimmen was, eenmaal boven is het simpelweg de linten volgen en zo komen we na een kleine 20 km weer bij de start/finish aan.
Wij melden ons af, halen een stempel op in ons kilometerboekje en gaan aan de koffie met ……..,  nee weer geen appeltaart, dus dan maar onze boterhammen!!!

De organisatie geef ik nog een compliment voor de uitstekende organisatie en de pijlen/linten. Je weet eigenlijk van te voren al dat je de routebeschrijving eigenlijk niet nodig hebt.




zaterdag 1 december 2018

St. Nicolaastocht 1 december 2018


Vandaag ga ik voor de bijna traditionele St. Nicolaastocht naar Leusden. Deze tocht is altijd goed verzorgd en geregeld, allemaal ingrediënten voor een heerlijke wandeling. Ook zijn er vaak bekenden en vandaag loop ik zelfs met Sint en Piet!! Buurman en buurman hebben zich vandaag omgetoverd tot Sint en Piet. Piet is super modern en heeft het grote boek als E-book bij zich. Als ik mijn wandelschoenen aan het strikken ben komen zij aanrijden.


Eenmaal binnen schrijven wij ons in en omdat het nog geen 9.00 uur is, drinken Michel en ik nog een bakkie koffie. Daarna besluiten we op stap te gaan, het is nog geen 9.00 uur maar dat maakt hier niet uit, je mag gewoon eerder starten.
Inmiddels heb ik Geertje al zien vertrekken met een aantal wandelmaatjes. Ik zie Rolf en maak nog even een praatje.


De route wijkt weinig af van andere jaren, alleen is er bij het kruispunt Dodeweg even verwarring. Er is inmiddels een fietstunnel onder het kruispunt door en die tunnel moeten wij ook volgen, alleen staat dat niet helemaal goed gepijld, tenminste dat hebben wij niet gezien. Dus even het nummer van het startbureau gebeld en dat doorgegeven. Misschien een aandachtspuntje als volgend jaar de route weer wordt gekopieerd.

Al vrij snel gaan we het bos in. En ja, eigenlijk veranderd er niet veel in het bos, misschien een boom meer omgewaaid, dus foto's maak je dan ook wat minder.


We lopen wat te kletsen en gekheid te maken, maar ook serieuze gesprekken (je kunt het je zeker niet voorstellen) komen langs. Ik vraag naar de voorbereiding van André voor zijn tocht vanuit Oostenrijk van vorig jaar. Het gaat mij om de voorbereiding van het lange tijd omhoog lopen in de bergen. Dit met het oog op mijn plannen om in september de Mont Ventoux op te gaan lopen voor het goede doel. Je zult het nog wel vaker tegen gaan komen maar het doel is: Support Casper!
Ik ben weer wijzer geworden en ga eens informeren bij de fysio of sportschool want het zal veel lopen op een loopband worden omdat hier in Nederland weinig of eigenlijk geen goede trainingshellingen zijn.

En dan komen we langzamerhand bij het stuk waar het vorig jaar mis ging, nu eens kijken en wat een pijlen hangen er nu!!! Je kunt echt niet verkeerd lopen hier. Al zou je het willen, het lukt je niet en zo komen we bij "Het Vogelwater" uit.


Vanaf "Het Vogelwater" is het niet meer zo ver naar de YMCA en daar is het tijd om te rusten. Eerst even een sanitaire stop en dan gaan we genieten van een warme drank met een koek! Maar over die koek hebben we onze vraagtekens. Mijn tanden blijven heel, wat een geluk!! Dan tovert Michel een mooie fles uit zijn tas en daar maak ik even een foto van. Zo'n fles kende ik nog niet. Mooi!


Ik geniet hier ook van de kruidnootjes die op tafel staan. Het bakje is al zo goed als leeg en wordt daarom bijgevuld door een vrijwilliger. Het wordt voor ons weer tijd om verder te gaan en gewapend met een handje strooigoed ga ik weer verder.
André heeft aangegeven op tijd terug te willen zijn, dus even een tandje hoger en we gaan het extra rondje voor de 20 km maken. Ook dit is een bekend rondje wat we ieder jaar weer maken.
Het zijn ontzettend veel ruiterpaden en omdat Sint André Americo heeft thuisgelaten zijn deze ruiterpaden niet echt nodig, maar ach wel lekker in de natuur.


Na dit rondje zijn we weer bijna bij de rust bij de YMCA, maar we slaan nu af om terug te gaan naar de korfbalkantine van Antilopen.
En dan ontdekt Michel de paddenstoel die we al zo lang zoeken en...… het is een plaatje!!
Nog een sprong over een omgevallen boom, het einde is in zicht!!


Binnen 4 uur na vertrek zijn we weer terug om ons af te melden en de verdiende erwtensoep te gaan eten. Ik hou het bij een kop koffie en mijn boterhammen. Maar de soep ruikt heerlijk.
En dan komt Thea binnenlopen en even later is Hans er ook. Ook Sjaak en Margareth komen binnen lopen. Leuk al die bekenden!!!

En wat komt er dan uit de tas van Piet??? Heerlijk!!! Ik ga er van genieten, zeker weten. Dank je wel Piet en ik hoop volgend jaar weer met buurman en buurman op pad te kunnen als zwaan kleef aan!!


zondag 25 november 2018

Wandelexcursie De Hoge Veluwe 23 november 2018



De wandelexcursie, een kadootje die ik gekregen heb na de wandeldag op De Hoge Veluwe, staat vandaag gepland. De wandeldag heb ik samen met Jannie gelopen en vandaag gaan we onze waardebon verzilveren. Ik heb er zin in en omdat Cees vandaag de auto niet nodig heeft mag ik die van hem meenemen. Ik ga op tijd weg en eerst Jannie ophalen.
Als wij bij het bezoekerscentrum aankomen staan er al een aantal mensen te wachten. Het wordt uiteindelijk niet zo'n grote groep. Yvonne is vandaag onze natuurgids.
Een wandelexcursie is wel iets anders dan een wandeltocht en soms moet je even bedenken dat we geen hoge snelheid lopen. Als we een eindje gelopen hebben stoppen we bij een boom die ongeveer 350 jaar oud is.
Yvonne legt uit hoe het komt dat die dikke takken zo mooi aan de mooi zitten en hoe dit komt door een trekkende kracht vanaf de stam.


Hierna lopen we door naar  de Steynbank. Voor de uitleg van het embleem in de bank, klik hier


Het is vanmiddag echt weer heerlijk genieten in de natuur en soms kom je op punten waar je al vaker geweest bent. Zo lijkt deze wandelexcursie wel heel erg veel op de wandelexcursie van vorig jaar met Madeleine. Ook dit jaar gaan we naar het Otterlose bos. Hier zijn we vorig jaar ook geweest en begrijpelijk het is een mooi gebied en nog niet zo lang weer geleden weer teruggekregen in het beheer van De Hoge Veluwe. Ook al ligt het nog steeds gevoelig voor een deel van de gemeenschap in Otterlo.
Maar voor we bij het Otterlose bos zijn komen we nog over een pen gebied. De vorige keer dat ik hier liep, heb ik Luc nog gevraagd over en hoe en waarom van dit gebied. Het is de bedoeling dat de vlinders en insecten dit gebied gebruiken om zich te verplaatsen.


Het is erg leuk dat er nog een paar wandelfitters zijn waar Jannie vaker mee wandelt en op die manier ken ik Loes en Karin ook.  Bij de grens van het Ottterlose bos houden we stil om even een stukje geschiedenis te horen. Onder het luisteren naar de gids maak ik een paar foto's van de mezen die hier zijn.


We komen echt door een schitterend gebied en als we weer een stuk hebben gelopen, wijst Yvonne ons op een stam van een boom. De reeën hebben hier de boomschors van de boom geschraapt, je kunt de groeven van de tanden voelen als je langs de stam gaat met je vingers. Ook zien we bij de boom een rustplaats van de ree.


Na de uitleg van Yvonne gaan we verder en dit wordt direct de eerste training klimmen/stijgen. Dat kan ik de komende tijd wel gebruiken. Het is hier echt genieten vandaag.


Dan komen we bij de jeneverbessen struiken. Ik herinner me weer de kraamkamer van de wilde zwijnen die wij op de wandeldag hebben gezien. Maar we weten niet meer precies waar dat was. Ook zal kijken we goed rond, we weten het niet enne..... hoe heette die kraamkamer ook al weer. Yvonne weet het wel, het is een ketel!!
Na het jeneverstruiken komen we weer op een vlakker gebied en we verbazen ons over de mooie kleuren die de bosbessenstruiken hebben.


De omgeving waar we in lopen is erg mooi, maar als we achterom kijken zien we ook een prachtige lucht. En natuurlijk maken we ook hier even foto's van.


Dan komen we langs de plek waar Helèné haar museum had gedacht te bouwen. De keerwanden staan er en de stenen die bedoeld waren om bij de bouw te gebruiken liggen er, maar door de financiële situatie is de bouw nooit tot stand gekomen. Als je meer wil weten over het museum wat er nooit gekomen is, klik hier
Onder het luisteren kijk ik om mij heen en het lijkt wel of er een pot goud over de bomen is leeggelopen.


We gaan hierna de Franse Berg op. Vanaf de Franse berg kunnen we het graf van het echtpaar Kroller-Müller zien. Vriend Sam heeft is hier ook begraven. 


Hier vandaan gaan we weer richting het bezoekerscentrum, het is intussen half 5 geworden en we bedanken Yvonne voor de mooie excursie en de goede uitleg die zij heeft gegeven. 
Het was een heerlijke middag. Met Loes en Jannie ga ik nog even koffiedrinken. Daarna nemen we afscheid van Loes en breng ik Jannie weer thuis. 





Fjoertoer Egmond 24 november2018





Vandaag is het zover, de Fjoertoer van Egmond! Dit wandeljaar staat in het teken van de "lichtjestochten". Egmond is niet super ver weg van onze woonplaats maar omdat het een avondwandeling is en het weer een onvoorspelbaar fenomeen is, hebben wij besloten om te overnachten. Cees loopt vanavond niet mee, ik ga alleen van start.
Eerst maar eens naar het overnachtingsadres. Als we Egmond binnen rijden, zit er een ambulance achter ons, dus aan de kant en de hulpverleners de ruimte geven! Waar ze heen moeten?? We weten het nog niet, maar dat wordt snel duidelijk.
De navigatie begrijpt het niet helemaal met al die afsluitingen. We komen steeds weer bij dezelfde afzetting uit, dus even het telefoonnummer bellen van ons overnachtingsadres.
Als ik bel hoor ik als eerste "ooww, die mevrouw aan de telefoon, die hier komt overnachten! " en "mijn man gaat net de ambulance in" en "mijn zoon zal u even naar ons adres loodsen". En zo komen we met nog wat zoeken op het adres, achter de ambulance. Het is nog even zoeken voor we een parkeerplek hebben en dan snel met ons koffertje naar de zoon, want de familie wil achter de ambulance aan naar het ziekenhuis.  Een beetje vreemde start, maar we hebben een best plekje voor vannacht en we zitten echt midden in Egmond. Naast het restaurant wat van de herfst is afgebrand.

Dan gaan we eerst richting Hotel Zuiderduin, om mijn goody bag en mijn wandelshirt op te halen. Hotel Zuiderduin is nu helemaal ingericht als start locatie, je kunt er zelfs een maaltijd gebruiken voor de wandeltocht van start gaat. Wij gaan na het ophalen van de spullen terug naar ons appartement. Ik maak een paar broodjes klaar en voor Cees is er ook iets te eten.

Dan wordt het tijd om naar de start te gaan en net als bij alle grote tochten is het weer een gedrang en een kluwen van heel veel mensen die allemaal tegelijk willen vertrekken. Het is goed geregeld en er wordt in groepen gestart. Je wordt ook goed gecontroleerd en als je startgroep nog niet aan de beurt is, wordt je langs de kant gezet en moet je wachten.



Benieuwd naar mijn korte video?


Nog even een stukje historie. Je hebt het misschien al gelezen in mijn blog van de Fjoertoer Renesse, maar ik herhaal het nog een keer.

"Het daverende succes van de Fjoertoer op Terschelling heeft ertoe geleid dat het concept van dit evenement ook in Egmond aan Zee en in Renesse wordt weggezet. De Fjoertoer Egmond is dan onderdeel van een samenwerkingsverband met de Fjoertoer Terschelling en Fjoertoer Renesse. De drie verschillende organisaties gaan onder dezelfde evenementsnaam verspreid over de gehele Hollandse kust hoogkwalitatieve soortgelijke avondwandeltochten op de kaart zetten en doen dat in uitgebreide samenwerking.
De naam van dit evenement is op Terschelling ontstaan. ‘Toer’, zo noemen de Terschellingers hun Brandaris, al eeuwenlang een vertrouwd baken voor de scheepvaart en eindpunt van de Fjoertoer Terschelling. Bovenop de Brandaris brandt het vuur dat licht geeft, oftewel het ‘fjoer’. 

Intentie is zoveel mogelijk creatieve bewoners van de drie Egmond-gemeenten Egmond aan Zee, Egmond-Binnen en Egmond aan den Hoef bij dit evenement te betrekken. En maximaal gebruik te maken van de aan het parcours gelegen monumenten zoals de Benedicter Abdij en de Slotruïne."

Na de start lopen we richting Egmond-binnen. Hier komen we een eerste bewegend licht object tegen.
De route gaat langs vrij veel stempelposten en de eerste stempelpost vinden we al na 4 km. bij Dorpshuis "de Schulp". Er staat hier een behoorlijke lange rij wachtende wandelaars. Het bordje om je stempelkaart gereed te houden lijkt dan ook wat verdreven. Ik maak even een foto van de eerste controle, ook altijd leuk om te hebben.



We worden hier allemaal door de sporthal geleid en in de sporthal is een waar lichtobject gemaakt. Hier ontmoet ik ook Thea met haar wandelmaatje. Thea heeft zich voor vanavond als monnik gekleed en zij mogen wel oppassen, anders hebben ze hier nog een andere taak dan wandelen voor haar. 


Na de controle stempel en een pakje Sultana gaat de route verder naar de Tennisclub Hogendijk. Voor ik daar arriveer is er nog van alles te zien onderweg. Dit zorgt er ook voor dat het gemiddelde op deze tocht niet boven de 5 km. per uur uit gaat komen, maar het is ook erg leuk om overal even te kijken en het fotograferen in het donker te oefenen.



Dan komt de volgende controlepost in zicht en natuurlijk weer gelegenheid om te gaan zitten en wat te eten en te drinken. Ik kijk wel even rond en laat mijn kaart stempelen om daarna weer verder te lopen. 19 km. is een afstand die je eigenlijk best in 1 keer kan lopen. Inmiddels merk ik dat ik warm genoeg gekleed ben. De handschoenen zijn al een poosje uit en de pet is handig omdat er een lichtje in zit en je daardoor goed kunt zien waar je loop, maar de fleecekraag die ik om heb, was eigenlijk niet nodig.
Als ik bij de stempelpost een foto maakt wordt er over de AVG gesproken en of ik toestemming had. Beetje maf vind ik dit want een foto zonder naam is anoniem. Je kunt ook wel overal beren zien. Ik heb op mijn werk het er al eens over gehad met de AVG medewerker en zonder naam valt een foto zeker niet onder de AVG en anders?? Dan moet je niet meedoen aan een dergelijk festijn.

Het wapen is op de foto wat onduidelijk maar als ik de video plaats begrijp je het beter.


Onderweg zijn er verschillende licht objecten. Niet alle foto's zijn gelukt dus niet alles is "publiceerbaar " zal ik maar zeggen. Toch zijn er plaatjes die ik graag wil laten zien. Hoewel ik nog niet bij het licht object wapen ben (het wapen wat ik op de foto laat zien, zag je al in de verte), laat ik toch vast de video zien. Het wapen werd gevormd door waterstralen.



De tocht gaat verder, ik ben op weg naar Egmond aan den Hoef, naar de slotkapel en naar de slotruïne.  Voor is bij er ben zie ik van alles.



Nu vraag je je misschien af wat die onderste foto helemaal rechts voorstelt, nou ik wist het ook niet tot een hele tijd later ik door die driehoeken door loop. De andere foto's komen dus op een later moment.
Er zijn ook allerlei muziek momenten. Hier onder een stukje video. Er was jammer genoeg iemand die graag een poosje voor mijn lens wilde staan.


Ondertussen kom ik bij de controlepost Slotkapel en Slotruïne. Hier hebben de controleurs zich zelfs gekleed in kleding die past bij deze locatie. De route loopt door de Slotkapel door. In de Slotkapel staan de foto's van de Egmont's. Voor wie zich hier verder in wil verdiepen, klik hier


Zodra wij uit de Slotkapel komen is er buiten ook weer een optreden. Hier heb ik een video van gemaakt.





Na een poosje wandelen komen er weer nieuwe objecten langs. Het verbaast mij hoeveel mensen er hier actief zijn geweest. Erg leuk!!! Ook vraag ik mij na een poos af wat men bedoelt met "Lamoraal". Je gaat het straks namelijk op een foto zien. Maar nu ik even op internet zit te snuffelen, kom ik het tegen en voor diegene die interesse hebben, klik hier


En dan had ik nog beloofd om op de driehoeken terug te komen. En daar ben ik dus nu aangekomen. Dit object veranderde ook nog van kleur en omdat ik heb geprobeerd om de tekst op de foto te krijgen, wat volgens mij niet is gelukt een kleine serie.


En zo komen we bij de stempelpost op het vakantiepark "De Roompot". Hier is het erg gezellig, maar ook nu besluit ik door te lopen. Ik schat nog een kilometer of 3 en dan ben ik bij de finish. Ik laat mijn kaart af stempelen en loop verder. 
Na een wat minder spannend stuk qua objecten kom ik wel iets ergs bekends tegen. 
Intussen ben ik net op het strand beland. Kijk zelf maar naar de volgende video, waar zag ik dit eerder??






Eenmaal op het strand kom ik ook het bordje tegen wat mij vertelt dat ik aan de laatste kilometer bezig ben. Hier ligt ook de boot van de KNRM in het water. De laatste objecten zijn hier te zien.


En dan is daar de finish, ik laat mijn kaart voor de laatste keer afstempelen en mijn wandelboekje wordt afgestempeld, ik ben binnen. 
Het was een prachtige wandeltocht met veel mooie objecten, goed georganiseerd en prachtig wandelweer. 
Ik heb genoten. 


dinsdag 13 november 2018

WS78 Baarnse Stulptocht 10 november 2018



Vandaag ga ik richting Baarn. Daar wordt door WS78 de Baarnse Stulptocht georganiseerd. En als WS78 een tocht organiseert dan is het ook tot in de puntjes geregeld. Aan het begin van de week zag het weer er nog erg slecht uit, maar elke dag werd het positiever. Vannacht heeft het nog veel geregend en als ik tegen achten in de auto stap is het nog niet droog. Maar de start is om 09.00 uur en de verwachting is dat het dan droog gaat worden en het weerbeeld beter wordt.
Ik parkeer de auto bij "De Generaal" en dan ga ik op zoek naar de start in het Verenigingsgebouw Het Brandpunt, zelfs de route naar de start staat op het wegdek aangegeven, super!

Het is al aardig druk en vol als ik mij om 08.45 uur inschrijf. Ik heb besloten om de 20 km. te gaan lopen vandaag.


De 40 km-lopers starten ook om 09.00 uur en ik maak geen haast als de routebeschrijving wordt uitgedeeld. Laten eerst de 40 km-lopers maar gaan. Als het wat rustiger wordt en ik nog een sanitaire stop heb gemaakt, ga ik ook vertrekken.
Het miezert nog een beetje en als ik door Baarn loop herken ik delen van het Westerborkpad.
We lopen door het Baarnse Bos en langs de grote vijver met de naam Grote Kom.


Vanmorgen in de startlocatie heb ik al verschillende bekenden gezien. Zij gingen voor de lange afstand en als ik dan voor het verkeerslicht moet wachten, staat daar iemand zijn veter te strikken. Dat is Wyp. Ik vraag hem waar Elmy is, maar Elmy is thuis gebleven. Ik loop zo al kletsend verder met Wyp. We lopen in een natuurgebied "De Stulp"  in de boswachterij De Vuursche. Er zijn heel wat overstaphekjes waar we overheen moeten en ja dan moet je weleens wachten. Sommigen mensen vinden wachten niet echt hun ding en vinden het ook nog vervelend dat er 20 km-lopers zijn.
Gelukkig zijn er ook gezellige mensen zonder kort lontje.


Al vrij snel zijn we bij de horecarust, bij de Kuil van Drakensteyn. Ik besluit deze rust over te slaan. Deze rust is alleen voor de 20 km-lopers en over een kilometer over 3 hebben we al de koffie/soeppost. We lopen over een pad door varens en lopen langs het Pluismeer.  Voor ik het weet staan we bij de wagen/schuurrust. Hier zijn er 360 wandelaars, bij de finish zijn het er meer vanmiddag!



Hier gaat de route van de 40 km. en de 20 km splitsen. Wyp en ik zeggen elkaar gedag en gaan ieder ons pad vervolgen. Ik zit wat langer dan de 40 kmters. Als ik opstap bots ik bijna tegen Johnny op. Dat is een tijd geleden dat ik hem gesproken heb. Ook hij gaat voor de 40 km. dus een kort praatje.  En dan is de splitsing er. Onze wegen scheiden.


En dan sta ik opeens midden in Lage Vuursche. Hier heb ik met het Westerborkpad ook gelopen.
We lopen langs het hek van kasteel Drakensteyn. Allerlei bospaden wisselen zich af en een diepe kuil steek ik over. Ik geniet met volle teugen van de herfstkleuren en kan er eigenlijk geen genoeg van krijgen.




Dan lopen we langs een kruisvormige vijver. Deze vijver lag vroeger in de zichtlijn van het eerste kasteel de Hoge Vuursche. Dit kasteel is lang geleden afgebroken, zo vermeld de beschrijving van de route.


De route gaat verder en dan kom ik op het terrein van Kasteel Groeneveld. Dit is wel een heel mooi park. En weer al die mooie herfstkleuren!! Oordeel zelf.


Na het prachtige park ga ik door een haag van rododendrons. Wat zal ik mooi zijn als de struiken bloeien! Nu is het wel een heel apart gezicht. En zo kom ik bij de fruitpost op Hoeve Ravenstein.
Net voor ik verder wil gaan zie ik een poster die vertelt dat de serie Pipo de Clown hier is opgenomen. Wat leuk, als kind keek ik altijd naar die serie.


Nog ruim 3 km. en dan ben ik bij de start/finishlocatie. De route gaat door het laatste bosgebied en ik maak hier nog wat foto's. Het laatste stuk gaat langs het spoor met wat leuke bruggetjes. Als ik bijna bij de finish ben begint het weer licht te regenen. Wat heb ik het getroffen vandaag!!! Een nagenoeg droge wandeltocht. Hier had ik zeker niet op gerekend. Ik heb genoten!!


Ik ga mij afmelden en geef de organisatie een compliment voor de mooie tocht en de fantastische organisatie van vandaag! Nog even wat drinken en dan wordt het tijd om op te stappen. Op de valreep zie ik Sjaak en Margareth nog. We maken even een praatje en dan ga ik de auto opzoeken. Vandaag heb ik hem zo gevonden. Niet zo ingewikkeld als een paar weken geleden.
De oplettende kijker ziet dat er bij de finish ineens 2 mensen meer mee lopen dan bij de soeppost!!


 Benieuwd hoeveel kilometer ik dit jaar al heb gelopen? De teller staat op 1433,7 km.