Totaal aantal pageviews

maandag 19 augustus 2019

Soester wandelweekend 17/18 augustus 2019




De vierdaagse in Nijmegen ligt alweer een aantal weken achter mij en omdat het volgende doel steeds dichterbij komt, wordt het tijd om aan de slag te gaan. Wil je meer weten over de volgende uitdaging die er op 11 september aan komt, klik hier. En dan ga ik niet fietsen, maar wandelen.
Ik heb met Silvia afgesproken om dit weekend te gaan wandelen. Het is echt een paar weken vakantie geweest, ook qua wandelen. In de vakantie wel van Renesse naar Westenschouwen gelopen over het  strand, maar verder rust gehad.
Op vrijdagavond vast mijn spulletjes bij elkaar gezocht, tas, schoenen, startkaart en niet te vergeten een poncho! De regenkansen zijn heel reëel aanwezig en een nat pak daar heb ik geen zin in.
Zelfs een windjackje gaat er mee.
Als de wandelkleding is opgezocht en ik de bammetjes heb gesmeerd wordt het tijd om te gaan slapen. We gaan niet super vroeg weg, het is tenslotte maar 20 km waar we voor ingeschreven staan.


Zaterdag 17 augustus 2019


De volgende morgen rinkelt de wekker om 07.00 uur, dat is even wennen na een vakantie zonder wekker, maar dan hup eruit en na een ontbijtje is het tijd om te gaan. Wij hebben op de carpoolplaats afgesproken en als ik aan kom rijden staat Silvia al op mij te wachten. Ik parkeer de auto en stap over. Ook onderweg bekijken we nog even de regenkansen en ik besluit om mijn big-big-poncho bij Silvia in de auto achter te laten. Ik heb nog een kleiner exemplaar in mijn tas zitten en omdat het nog wat fris is, start ik met mijn windjack aan.
Het parkeren is weer goed geregeld er is een weiland net als vorig jaar waar je parkeer. De parkeeropbrengsten zijn ook voor een goed doel. Beiden plaatselijke doelen mochten een cheque van € 4.000,00 in ontvangst nemen. De doelen waren: De Regenboogboom, voor info klik hier en Stichting Franklin, voor info klik hier
De organiserende wandelorganisatie heeft voor het landelijke goede doel een bedrag van € 8.000,00 opgehaald. Dit bedrag gaat naar Stichting Semmy. Het doel van de stichting is: het verlengen van de levensverwachting en uiteindelijk het vergroten van de overlevingskansen van kinderen die getroffen zijn door hersenstamkanker. Voor meer info klik hier

Omdat ik een wandelshirt had besteld, haal ik die eerst op en leg die vast in de auto.
Ik loop dit weekend in mijn Support Casper shirt. Wil je hier meer over weten, klik hier
Intussen is het 08.45 uur dus gaan we van start.


Het eerste stuk van de route is gelijk aan vorig jaar, Al snel verdwijnen wij in de "Korte Duinen". Als je wilt weten of ze echt wel duinen hebben daar in Soest, beoordeel de foto's!


Na deze duinen nog een stukje bos en dan staan we alweer bij onze eerste stempelpost. Hier houden we even een sanitaire stop en dan lokt de koffie ons. Bij de start geen koffie op, dus hier dan maar.
Het koor is ook weer aanwezig, net als vorig jaar.


De stempelposten zitten echt dicht op elkaar en voor we het weten staan we bij de volgende post, restaurant 't Hoogt. Als je overal gaat zitten, gaat het ritme er helemaal uit, het zat er al niet lekker in, dus wij besluiten hier door te lopen. Wel krijgen we een heerlijke krentenbol mee. Dank daarvoor.


En zo komen we op de vliegbasis aan. Het parcours lijkt op sommige stukken verdacht veel op het parcours van de Amersfoortse 2daagse, maar dat mag de pret in drukken. Op de vliegbasis komen we voor het monument langs en dat gebeurd niet vaak. Dat is erg leuk!!


We kijken even rond, maar laten het museum en het restaurant voor wat het is. Wel maak ik een paar foto's van de vliegtuigen die buiten opgesteld staan. In de verte zien we een nieuwe wijk met hoogbouw ontstaan. Tja, waar grond braak ligt worden natuurlijk huizen gebouwd. Het moet wat opbrengen, maar wel jammer van zo'n stuk geschiedenis.


De vliegbasis laten we achter ons en gaan richting het Landgoed De Paltz. Op dit landgoed staat een mooie villa en zoals je al vermoedt het is Villa De Paltz. Hier begint het weer te regenen, maar gelukkig kunnen we met een kop koffie op de veranda zitten. En dan hoor ik ineens mijn naam roepen, daar is Aad. Wat leuk om hem tegen te komen. We zeggen elkaar gedag en ieder gaat zijn eigen weg.


Je vermoeden wordt bevestigd, als je 's morgens de "Korte Duinen" hebt gehad, krijg je 's middags de …. Net ja, de "Lange Duinen"!!! Hier gaan we niet dwars overheen, dat hebben we bij een andere tocht al eens gedaan, maar er langs op is ook een mooi gezicht, vooral als het niet helemaal droog is en er regen in de lucht zit. Het is net of je de foto niet scherp kunt krijgen.


En zo komen we bij de volgende stempelpost aan, de regen dreigt. We besluiten hier onze boterhammen op te eten omdat het nog een kleine 4 km naar de finish is. Als we een plekje hebben gevonden om te zitten, komt de regen. Ik twijfel of ik mijn poncho aan ga trekken, maar doe het niet. Achteraf misschien beter wel even kunnen doen.


Na het openlucht theater lopen we terug naar het finish terrein. Het blijft miezeren en uiteindelijk ben ik toch natter dan je van te voren denkt. Die poncho had ik beter aan kunnen doen. En net als vorig jaar staat de molen "De Windhond" weer open en worden we vriendelijk verwelkomt. Ik zie er allerlei verpakkingen liggen voor brood of ander baksel. Als ik nog eens in de buurt ben, toch maar eens gaan kijken. Voor nu niet handig om mee te nemen.


En zo komen we na 21,5 km weer terug op het Gildeterrein, zonder last te hebben gehad van overstekende boomwortels! Mijn bril is dit jaar heel gebleven, maar de conclusie van vandaag is: niet echt soepel gelopen, de gang zat er niet in!! Maar we zijn binnen voor de grootste plensbuien. Ik ga wat consumptiebonnen kopen en we halen een drankje op. Ik maak een dolletje met de mensen in de dranktent want die staan buiten en iedereen zit binnen.



Zondag 18 augustus 2019

Zaterdag hebben we nog even buienradar gecheckt en er blijkt in de nacht en 's morgens nogal wat neerslag te komen. We spreken af wat later te starten en in de tent eerst een "startersbakkie" te nemen. 's Avonds ga ik nog lusjes aan mijn big-big ponchohoesje maken, zodat deze aan de band van mijn heuptas kan.  Ik vertrek vanmorgen pas om 08.15 uur van huis. Vandaag zal ik rijden omdat het parkeerterrein gisteren al aardig wat sporen had en de auto van Silvia wat lager is dan die van Cees.
Als we aankomen worden we naar een ander terrein verwezen om te parkeren. We worden netjes op onze plek gezet en nadat ik mijn wandelschoenen aan heb gaan we richting de tent. Het is droog en als we koffie zitten te drinken app ik even naar het thuisfront. Daar is het ook droog en de voorspelde regen blijft dus uit.
Voor de zekerheid doe ik nog mijn windjackje aan en dan gaan we van start.


Het eerste stuk is asfalt en we willen afrekenen met het slechte gevoel van gisteren, dus zetten we de pas erin. De pas erin hebben betekent dat er flink doorgelopen wordt en dat we flink aan het inhalen zijn. We kijken elkaar eens aan en denken en zeggen hetzelfde, eens even kijken wat er nog in zit voor conditie! Op asfalt is dat goed te testen.
De eerste 4 km schieten weg onder onze voeten en als we moeten oversteken ontdek ik ineens dat we recht voor Paleis Soestdijk zijn, want we staan naast de naald.
We lopen alleen niet rechtstreeks naar het paleis maar moeten even een ommetje maken voor de stempelpost.


Dan zie ik dezelfde man weer staan met zijn bakfiets en zijn lp's. Ik neem zijn kaartje mee, leuk als je nog eens een feestje te vieren hebt. Echt de muziek waar ik mee opgegroeid ben. We krijgen hier weer een krentenbol en als we die opgepeuzeld hebben vervolgen we de tocht weer.
Via het beukenlaantje van Koningin Wilhelmina komen we bij Paleis Soestdijk aan. Daar moeten we met z'n allen dus ruimschoots foto's maken. Het lukt je haast niet om er even alleen te staan.
Is heel Nederland zo Koningshuis gezind???



Ook doet iedereen even mee aan het fenomeen "gluren bij de buren".
We wandelen door een schitterend bos. Tegenwoordig noemen we het, het Baarnse bos, vroeger hoorde dit bij Paleis Soestdijk. Het is onze bedoeling om wat minder te gaan rusten en te gaan zitten als gisteren, dus wordt onze volgende stop de camping. We zitten dan ongeveer op de helft en gaan daar genieten van een kop koffie met..... natuurlijk de appeltaart!!! Als we bij de camping aankomen wordt mijn kaart afgestempeld door de jongste vrijwilliger denk ik van vandaag. Ik zet het even vast op de gevoelige plaat.


Na een gezellig praatje met andere wandelaars gaan we weer verder. Later komen we de wandelaars nog een keer tegen en wordt ik de "mevrouw van de nagels" genoemd! De uitleg is: de dame zag mijn nagels en maakte er een opmerking over. Ik vertelde haar dat de 4daagse nagels er net af waren. Dus een foto opgezocht van de 4daagse nagels. Uhhh, zij deelde het gelijk met haar familie in Drenthe!!!
We lopen de camping af en gaan weer door het bos. Echt een prachtig bos met mooie bospaden.
Maar dan ineens staan we toch weer midden in de hei. Het gebied heet De Stulp. Wil je er meer over weten, klik hier
Er wordt op Wikipedia gesproken over "overstaphekjes". Nou die moesten wij ook over.


Dan komt de Charlottehoeve in zicht. Hier hebben de dringend behoefte aan een sanitaire/dixiestop.
Het is best gezellig op deze stop en een ruime sortering aan eten en drinken. Prima geregeld allemaal vandaag!
Wij besluiten toch even een bankje op te zoeken voor onze boterhammen van vandaag omdat doorlopen nog een uurtje is en het dan wel laat wordt voor de boterhammen.


Na een korte break vervolgen we weer onze route en dan wordt ik aangesproken door een medewandelaar. "Mevrouw mag ik iets vragen? Natuurlijk dat mag. Ja ik zag u gisteren ook al lopen en ik vroeg me af, is Support Casper, Casper van Eijck? Ja, mevrouw dat klopt, kent u hem? Ja ik ken het, er was pas een run bij ons en daar liepen ze ook voor Support Casper. Klopt mevrouw en mag ik u dan een flyer meegeven? Ik ga 11 september voor Support Casper de Mont Ventoux op, hier heeft u informatie erover op de flyer."
Zo maar hé? Een shirt maakt toch het verschil om je actie bekendheid te geven!
Tijdens het gesprekje ook gelijk even reclame gemaakt voor Choir4hope. Wil je meer weten, klik hier

De tocht gaat verder en dan zitten we weer op het parcours van de Amersfoortse 2daagse. We komen langs die soeppost die altijd verplaatst is!!! Die is altijd ineens een stuk verder dan de kilometers aangeven, weet je het al???


We slingeren nog wat aan de buitenrand van Soest en komen via de molen weer terug op het Gildeterrein. De finish!! Mooi weer 42 km in de pocket over 2 dagen.


De startkaart wordt afgestempeld, het kilometerboekje wordt gestempeld, tijd voor een drankje. Wonder, boven wonder het is vandaag op een enkele druppel na droog gebleven.
Na onze drankjes besluiten we in de auto te stappen en naar huis te rijden. Allebei hebben we nog afspraken en woensdag zien we elkaar weer!


dinsdag 23 juli 2019

103de Nijmeegse vierdaagse ( 16/19 juli 2019)





Vrijdag 12 juli 2019

Vandaag vertrekken wij al naar de camping in Weurt. Daar gaan we alweer voor het 6de jaar op rij naar toe. Het is vandaag geen super mooi weer, hopelijk is het droog als wij de voortent willen opzetten. Ik ben vanmorgen eerst nog naar de nagelstudio van Laura geweest want natuurlijk doen mijn nagels ook mee in vierdaagse stijl. Oordeel zelf maar.



En de reden dat wij niet op zaterdag naar de camping gaan komt door de uitnodiging van RN7. Ik word namelijk zaterdagmorgen in de radiostudio verwacht voor een interview. Best spannend maar daarover later.
Als we in Weurt aankomen (bij Piet, Louis en Mike) is het gelukkig droog en na wat overleg wordt het plekje voor ons bepaald. Uiteindelijk is het een riante plaats met een heus eigen terras.
Wij gaan opbouwen en langzamerhand ontmoeten we steeds meer bekenden. Het is elk jaar weer een soort van thuiskomen.
En dan staan we weer op ons plekje en kunnen we gaan genieten van het kamperen op een tijdelijke camping waar de mannen het goed voor elkaar hebben.


Zaterdag 13 juli 2019

Vandaag staat het interview bij RN7 op de agenda. Daarom zijn we gisteren aangekomen. Na het ontbijt stappen we op de fiets om naar de studio te gaan. Dat is even zoeken omdat ik niet precies weet waar het is, maar als ik in Nijmegen ben en wij de studio hebben gevonden is het toch wel bekend voor mij.
Nu zijn jullie natuurlijk benieuwd waarop ik voor een interview ben gevraagd. Nou, dat ga ik je uitleggen. Er werd een oproepje geplaatst om je op te geven als je voor een goed doel loopt. En daar reageer ik op. Ik loop namelijk dit jaar voor Support Casper. En dan speciaal voor de beklimming van de Mont Ventoux op 11 september a.s. Wil je daar meer over weten, klik hier
Ik zing namelijk bij Choir4hope, dit is een koor wat uitsluitend zingt om geld bij elkaar te brengen voor kankerbestrijding. Meer weten over het koor of over onze koorconcerten, klik hier
Het is best vreemd om daar te zitten en dan wordt het ook nog met beeld uitgezonden. Dit wist ik niet, gelukkig heb ik een shirt aan met het logo erop.
Wil je het naluisteren, dat kan, het interview is in het 2de uur en het zijn 2 stukjes. klik hier

Na het interview gaan wij terug naar de camping en daar komen ondertussen al veel bekenden aan en begint het gezellig druk te worden.


Zondag 14 juli 2019

Ook vandaag gaan we even in Nijmegen kijken. Ik wil nog graag een shirt kopen van de Waalbrug en net als vorig jaar gaan we voor Cees een tribunekaart kopen voor de vrijdag. Het was vorig jaar goed bevallen om op de tribune te zitten en voor mij is het fijn om te weten waar Cees ongeveer zit, het is anders zo zoeken.
Ook wil ik nog even over de Ramblas omdat Joke daar staat en ik het altijd leuk vind om haar even te spreken. Het is een aardige Facebookvriendin die ik heb leren kennen als een lieve vrouw met het hart op de goede plek.
Het is best druk in Nijmegen en dan kom ik Michel met zijn dochters Romy en Jasmijn nog tegen. Jasmijn is erg veranderd sinds ik ze voor de laatste keer heb gezien, een leuke meid geworden. Romy krijgt morgen haar diploma en daarom is Michel vandaag vast zijn aanmelding wezen regelen.
Na even gekletst te hebben gaan we weer verder. De boodschapjes zijn gedaan en we gaan terug naar Weurt.
Na het avondeten gaat Cees terug naar huis. Hij gaat een paar dagen werken en ik ga nog in de relax stand om dinsdag uitgerust aan de start te staan.
Er is de afgelopen periode veel over de processierups te doen geweest. Het beestje komt ook op het parcours van de vierdaagse voor en daarom is er de laatste tijd veel schoongemaakt en hard gewerkt om zoveel mogelijk overlast te voorkomen.


Maandag 15 juli 2019

Vanmorgen sta ik niet al te laat op omdat ik mij op tijd wil aanmelden. Als je er bent als de loketten opengaan dan sta je nog niet in de rij te wachten en dat is altijd fijn. Maar als ik weg wil gaan, regent het, dus even wachten.
Ik heb nog een paar boodschapjes en ik heb met Anja afgesproken om te gaan lunchen. Silvia geeft aan dat het druk is in de trein en dat zij er niet in mag met de fiets. Dus gaat het lunchen met Silvia niet door omdat ik ook nog een afspraak heb met het team wat voor Support Casper gaat lopen. Wil je meer over Support Casper weten, klik hier


Ik kijk nog wat rond op de Wedren, de komende dagen zal het hier een drukte van jewelste zijn. Nu nog even genieten en rondsnuffelen. Ik koop nog 2 sjaaltjes voor als het warm weer is. Die activeer je in koud water en dan heb je een dag een koelsjaaltje.


Dan is het alweer halverwege de middag en tijd om naar huis te gaan. Ik ga mijn spulletjes voor de eerste dag bij elkaar zoeken, de kleding en de schoenen, pet en controlekaart. De boterhammen worden gesmeerd, de laatste vaat gewassen en dan nog even lekker zitten.
Vanavond eet ik bij de catering op de camping en na de maaltijd is er nog even tijd om contact te hebben met het thuisfront. Nog een kopje koffie en dan wordt het tijd om te gaan slapen. De komende dagen zal ik al om 20.00 of 20.30 uur op bed liggen.
De wekker staat voor morgen op 04.20 uur. Ik moet om 04.50 uur op de fiets zitten. Wij hebben morgen een late start en om 05.30 uur afgesproken.

De Dag van Elst 16 juli 2019






Sinds een paar jaar is de route van vandaag omgedraaid. Wij gaan eerst de dijk op richting Oosterhout en dan richting Elst. Dit jaar zijn er werkzaamheden aan de Waalbrug en die is maar beperkt opengesteld. Het is hier altijd druk en je moet je aanpassen aan elkaar. De militaire groepen lopen er ook en die gaan op zo'n eerste morgen niet aan de kant.
Ze geven aan dat ze er aankomen en dan kan jij aan de kant gaan, wat zie je dan even later??? Een rijtje militairen die staan te wildplassen!!!!


Als we Oosterhout binnenlopen worden we door de supporters langs de route verwelkomt. Het is steeds zo mooi om te zien dat mensen je aanmoedigen. Wat zal het publiek 's avonds moe zijn van de hele dag wandelaars kijken.


Nu de route omgedraaid is, is het voor ons ook nog steeds even zoeken naar de goede rustpunten. Wat je eerst standaard wist, moet je  nu weer ontdekken. We besluiten de eerste rust van vandaag op de militaire rustpost te houden. Daar heb je altijd gewone toiletten en er is ook altijd koffie te krijgen. Helaas zijn er niet altijd stoeltjes of iets om op te zitten. De militairen rollen zo in het gras neer, maar wij zitten liever.


Als we de rust hebben gehad en voorbij Valburg zijn, zetten we koers naar Elst. Elst is ongeveer de helft voor vandaag. In Elst is het ook altijd gezellig druk. Dit jaar mis ik mijn zussen, zij staan vaak op dit deel van de route mij op te wachten, maar dit jaar lukte het niet.
We lopen Elst binnen en genieten van de uitbundigheid waarmee we worden onthaald. Gezellig!!!


Het is hier een drukte van belang want alle afstanden komen hier langs het defileerpunt. Na het centrum gaan de militairen een andere route en even later slaan de 50tigers ook af.


Wij gaan door het gebied van de Rijkerswoerdse Plassen en komen zo aan de grens van Arnhem Zuid. Het wordt tijd om een plekje voor de lunch te zoeken, alleen...…. een plek vinden om te rusten nu de route omgedraaid is blijft lastig. Ik weet nog dat we ons hier vorig jaar ook in vergiste. Eigenwijs als ze zijn slaan we het restaurant De Klomp over, denkend dat er nog iets komt, maar dat is niet zo. We moeten nu doorlopen tot Park Lingezegen en daar staat een dixiegroep en ik weet dat we vorig jaar daar bij een boerderijtje onder de fruitbomen hebben gezeten.
En ja hoor ook dit jaar moeten we zo ver doorlopen voor we kunnen zitten.  Het is eigenlijk voor het mooi te ver, maar het is niet anders.


Na een welverdiende rust stappen we op en gaan we op weg naar Bemmel en Lent de waalbrug weer over om Nijmegen binnen te komen.


Vanmorgen over een leeg Faberplein vertrokken en nu over een gezellig druk Faberplein ingehaald worden. Wat een feest! En dan, ja hoor.... oom agent houdt ons staande!! Zoals bijna altijd moeten we stoppen voor we over mogen steken.


Dag 1 zit erop! We gaan ons afmelden en drinken nog even wat op de Wedren.




De Dag van Wijchen 17 juli 2019



Vanmorgen mogen wij als eerste startgroep van de 40 km lopers weg en dat betekent vroeg op.
Het wekkertje gaat om 03.20 uur af want om 04.30 uur hebben we afgesproken en ik moet een kleine 25 minuten fietsen incl. parkeren van mijn fiets en het lopen naar de verzamelplek.
En haasten 's morgens vind ik maar niets. Het is nog behoorlijk donker als ik op de fiets zit. Een uur scheelt best veel. In het donker heb ik ook altijd moeite om het allemaal goed te zien en ik besluit nu al om bij de volgende vroege start een andere route te fietsen. Vandaag komen we langs de camping maar ik verwacht niet dat Cees er dan al is om mij aan te moedigen.


De woensdag is traditie getrouw roze woensdag en een groot deel van de wandelaars kleurt dan roze. Je ziet vaak leuke outfits. De route gaat vandaag ook over wat bredere wegen en dat is fijn, dan hebben we wat meer de ruimte.
We gaan over het Maas-Waalkanaal richting Alverna. Dat is altijd een mooi stuk en ook een stukje onverhard, geen asfalt!!!


Dan gaan we naar Wijchen, we kronkelen altijd wat door Wijchen en buitengebieden heen, Bij de tennisvereniging is altijd een rust ingericht en daar hebben ze het altijd goed geregeld. Behalve de soep. Ze hebben daar geen tomatensoep, maar wat blijkt wel een hele lekkere kwark!!!
Ik besluit kwark te nemen en zit te dollen met andere wandelaars dat we na die kwark gewoon naar Nijmegen terug vliegen.


Hier zie ik ook weer een wandelaar die op klompen loopt. Elk jaar zijn er wel wandelaars te vinden die op klompen lopen. Het lijkt mij niets, maar ieder zijn ding. Voor de rust hebben we de 50 km-lopers zien lopen die hun extra lus aan het maken waren. Het schijnt vandaag een bar saaie en geen gemakkelijke lus te zijn.
Als we bij de samenkomst van de 40 en 50 zijn, kom ik een aantal bekenden tegen, Jermaine, daar loop ik een stukje mee op. We hebben elkaar al een tijdje niet gesproken. Hij heeft wat klachten en dat is jammer, dan loopt het niet zo soepel. en dan wordt ik ook nog ingehaald door mijn neven Frits en Willem-Anne. Leuk!!

Om jullie een indruk te geven hoe het in de smalle kern in Wijchen er aan toe gaat heb ik een stukje gefilmd. Dit jaar waren wij er vrij vroeg en hebben we niet stil gestaan. Het is hier weleens anders als de 30 km-lopers erbij komen.


En even verderop heb ik nog een keer een stukje gefilmd. Het zijn geen opnames van hoog niveau maar het geeft een indruk van het plezier wat je tegenkomt.


Als we Wijchen uitlopen gaan we richting Beuningen, maar voor we daar zijn komen we eerst nog langs een boerderij waar een groot toetjesbuffet is. Hier is van alles te proeven, blanke vla, kwark, melk, karnemelk,vanille yoghurt. Smullen maar!! en dan doen we!! Dan wordt het tijd om door te stappen want Beuningen is ook nog een dingetje!!!

Als we in Beuningen zijn moet er een sanitaire stop gemaakt worden. We zien een toiletwagen staan waar geen lange rij is, dus we sluiten aan, maar wat nog veel leuker is, daar staan Gerrie en Hans (bij mij uit de straat) langs de kant. Ik loop naar ze toe en zeg dat ik dat toch niet verwacht had, dat zij mij hier stonden op te wachten. hahaha, dat deden ze ook niet, ze stonden er voor een ander, maar leuk ze toch even te hebben gezien.


Na Beuningen gaat het de brede weg op naar Weurt en komen we langs de camping. Dit is altijd een minder leuk stuk omdat daar altijd de zon pittig is. Hier wil je altijd zo snel mogelijk weg zijn. Ik kijk nog even of ik bekenden zie bij het straatje naar de camping toe, maar ik zie eigenlijk niemand. Later blijkt dat ik toch beter had moeten kijken want dat ik wat mensen heb gemist.
Het valt ons wel op dat het deze vierdaagse druk is langs de kant. Dat er veel meer mensen zijn die komen kijken en die staan aan te moedigen als andere jaren. Zal het komen dat het minder warm is????
Na een stoffig stuk langs het industrieterrein komen we onder een viaduct en we besluiten hier even bij te komen.
We moeten namelijk nog een stuk over de Waalkade en langs de kermis en dan een wijk in waar het vorig jaar een beetje uit de hand is gelopen en waar het voor veel wandelaars onprettig was. Er zijn hier maatregelen genomen door de organisatie, maar we moeten nog even ervaren of het prettiger is.


Het was duidelijk beter geregeld en de wandelaars konden nu ongestoord doorlopen zonder gehinderd te worden. En toch was het gezellig en een leuke binnenkomst in Nijmegen!!!! Dag 2 zit erop!! We melden ons af, vinden het een super zware dag en weten dat we op de helft zijn!!
Nog even een drankje op de Wedren en dan kijken of we langs de wandelaars al naar de camping kunnen.



De Dag van Groesbeek 18 juli 2019



Vandaag hebben we weer de 2de starttijd en hoef ik dus niet heel erg vroeg op. De weersvoorspellingen zijn voor vandaag erg goed. Wat warmer dan de eerste dagen maar dat vind ik wel lekker. We hebben weer afgesproken bij ons vaste punt om te gaan starten.


Na het aftellen begint het scannen van de polsbanden weer. Ik moet zeggen het scannen gat beter dan voorgaande jaren. Dat begint wel te werken, maar de app werkt nog steeds niet. Zelf je locatie delen gaat veel beter.
Het wandel peleton komt weer in beweging. Ik vind het wel heel gezapig gaan hoor. Niks geen drukte, lopen maar.


Vandaag heb ik weer mijn sponsorshirt aan en al snel na de start wordt ik daarop aangesproken. Het wordt een heel bijzonder gesprek. Ik kom in gesprek met een jonge vrouw die haar vriend heeft verloren. Hij is overleden aan alvleesklierkanker en hij is behandeld geweest door Casper van Eijck en ik loop voor de Stichting Support Casper. Voor informatie, klik hier
Ik ga het verhaal hier niet vermelden, maar neem maar aan dat het een heel ontroerend en emotioneel gesprek was. We lopen een stuk samen en dan nemen we weer afscheid, ik ga mijn wandelmaatjes achterna en even later heb ik die weer ingehaald.


Dan wordt het tijd voor koffie, er zit alweer ruim 12 km op. We gaan hier bij een particulier terras zitten. Daar vragen ze voor de koffie een bijdrage voor het goede doel. Ook kunnen we hier een sanitaire stop voor het goede doel doen. Hier komen we alweer een aantal jaren. Zo krijg je steeds meer je vaste rustplekjes. Na een heerlijke rust gaan we weer verder. We gaan van Mook naar Middelaar.


Hier staat altijd een waterpunt van defensie. De route gaat weer verder en dan komen we door Plasmolen we gaan naar Milsbeek en dan lopen we ineens in het grensgebied met onze oosterburen.  Het is warm vandaag en dat merken we. Er wordt meer gedronken dan de eerste dagen. Voor we aan de klimmetjes beginnen stoppen we eerst voor een soeprust. Ook hier treffen we weer mooie schone toiletten aan. Dus daar maken we ook gebruik van.


Na de rust beginnen we aan het eerste klimmetje, ik kan merken dat het trainen in de sportschool helpt, eigenlijk jammer dat ik daar de komende weken niet heen kan. Dan maar zelf wat duinen op en neer lopen tijdens de vakantie.
Zo komen we in Groesbeek aan. Hier is het mega druk, veel toeschouwers langs de kant en veel wandelaars. Hier lopen alle afstanden. Ik weet hier de zus van Irene te wonen en omdat mijn waterflessen nagenoeg leeg zijn besluit ik daar om te vragen of ze gevuld mogen worden met water.
Irene is de vriendin van Marijke, maar het duurt even voor ik het uitgelegd heb, maar dan is er gelijk een gesprek en krijgen we pannenkoeken aangeboden. Die slaan we af want we hebben net onze boterhammen op. Met volle flessen water gaan we verder. Op de Zevenheuvelenweg staat Cees nog op ons te wachten.


Als we bij Cees aankomen hebben we op 2 bulten na de Zevenheuvelenweg gehad. Het viel eigenlijk ook dit jaar best weer mee. Er wordt altijd zo moeilijk over gedaan, maar persoonlijk vind ik dit één van de mooiste dagen. We praten even bij Cees maar niet te lang want staan is niet zo fijn op dit moment. Cees heeft het eten van zijn lunch even uitgesteld tot wij er waren omdat hij bang was ons mis te lopen. Hij gaat even lekker zijn lunchpakketje opeten en wij gaan verder. Naar de rustpost van de bond, ons toetje halen.

De route gaat verder naar Berg en Dal. Mijn oog valt ineens op een spandoek wat mij herinnert aan ons optreden met het koor in Amsterdam in het Concertgebouw. Op het spandoek staat "het muzikale medicijn De Liedjesfabriek". En afgelopen winter hebben wij met en voor een stichting mogen zingen die muziek echt als medicijn tegen kanker inzet. Zo kom je toch steeds weer terug bij basispunten.


Wat mij de afgelopen dagen ook opvalt, is dat veel militairen hun knuffel/slaapje, mee hebben onderweg. Deze viel wel erg op en snel het fototoestel opgezocht om het vast te leggen.


Als je dan moe en warm Nijmegen binnenkomt, moet je niet denken dat je er bent. Je moet nog 2 wijken door. Heel Nijmegen moet denk ik te vriend worden gehouden, ook omdat de hele stad hinder heeft van ons wandelgedrag. Eerst door een witte wijk en dan door een rode wijk en de straten worden steeds smaller.


En dan zou ik nog bijna vergeten te vertellen dat ik net voor Groesbeek aangesproken werd door een man die eigenlijk een grap wilde maken over de tekst op mijn shirt. Maar ik ging er serieus op in en vroeg de man of hij Casper kende. Dat ontkende hij. Ik vroeg hem of hij er meer over wilde weten en ja dat wilde hij wel. Ik uitleggen over het werk van Casper van Eijck en waar hij werkte en over het laboratorium. Zegt de man, oowww dus de virussen zijn een soort katalysator? Ik zeg als je het zo wil noemen... Hij zegt, een vriend van mij heeft deze ziekte ook, ik ga eens googelen. Ik vraag hem of hij ruimte heeft voor een flyer zodat hij in een notendop de korte uitleg nog eens na kan lezen. Hij wil heel graag de flyer hebben en bedankt mij voor de korte, duidelijke uitleg. Hij gaat zeker op internet nog een lezen.

Zo komen we binnen en zit dag 3 er ook op. We melden ons af, gaan even een drankje doen en dan is het alweer tijd om op te stappen. Wat gaat de vierdaagse weer snel op deze manier.




De Dag van Cuijk 19 juli 2019



En dan loopt de wekker alweer af voor de laatste dag. Wel een lange dag. 43 km. vandaag.
Het alweer bekende ritueel volgt, aankleden, ontbijten, insmeren tegen de zon en dan na een half uurtje zit ik voor de laatste keer op de fiets om naar Nijmegen te gaan. Vanmorgen niet door de wijk maar over de Waalbandijk. In de wijk is het vrij donker zo vroeg en ik zie het dan niet zo goed.
Natuurlijk wachten we weer op elkaar en dan kunnen we naar het startpoortje.


Het eerste stuk is vrijwel gelijk aan de andere dagen, langs het Radboudziekenhuis Nijmegen uit. Over het Maas-Waalkanaal en dan gaan we rechtdoor het natuurgebied in. Wat een leuk gezicht die luchtballonnen, maar dat niet alleen de schaapsherder met zijn kudde is er ook.


Vandaag hebben we onszelf beloofd dat we wat lekkers bij de koffie krijgen. hmmmmm, lekker en na een kilometer of 12, zitten we aan de koffie met appeltaart. Het valt mij op dat we op dit stuk al aardig wat 50 km lopers zien. Ik weet wel, wij starten maar 3 kwartier later dan dat zij starten, maar toch? Zij moeten op dit punt nog aan de extra lusjes beginnen.


Er valt mij nog iets op. Ik zie daar iemand lopen waar ik echt respect voor heb!! 40 km en dan met een kunstbeen!! Dat loopt echt niet makkelijk. Later spreek ik de begeleidster nog even.
Na de koffie gaan we weer verder en komen we in Overasselt. Daar gaan we de dijk op om 3 kwartier langs de Maas te lopen. Op de dijk hebben we bijzondere toeschouwers!!


En als we de dijk gehad hebben komen we ineens in een andere provincie en gaan we richting Linden. We worden uitbundig gedag gezegd door de auto's op de snelweg. Altijd leuk en zwaaien willen wij wel even lekker met de handjes in de lucht.


Linden huldt zich voor ons altijd in een thema. Het is elk jaar weer een verrassing wat zij ervan gemaakt hebben. Wij gaan hier ook stoppen voor de soep want die is ook altijd lekker. En niet te vergeten een sanitaire stop op een schoon toilet.


Na Linden zetten we koers naar Beers en dan zien we in de verte al Cuijk, maar eerst krijgen we van de bekende zuivelboerderij nog het toetjesbuffet!!!!
Eenmaal in Cuijk is er weer volop gezelligheid. Ik heb nu eens niet zoveel foto's gemaakt omdat ik gewoon zelf wilde genieten. Maar een paar momenten liggen vast en die wil ik met je delen.


Over de pontonbrug is er nog een rust die wij altijd aandoen. Hier gaan we nog even wat drinken en een sanitaire stop houden. Daarna lopen we door naar Malden want daar staat de familie van Anja op ons te wachten.


Gelukkig heb ik nooit blaren maar volgens het plaatje zijn er pleisters die goed werk doen!!!!!
Dan komt Mook in zicht, hier lopen de route voor een deel in omgekeerde volgorde als gister. En zo komt ook Malden in zicht. Wat een verrassing voor Anja!! Gijs is er ook!!! oma blij en Gijs blij.
Voor ons alle drie een verrassing!! We krijgen gladiolen!!!


En dan het laatste stuk. Na Malden gaat het naar Nijmegen. Dat laatste stuk valt mij altijd best tegen. Ik loop daar Alma en Wim achterop, zij lopen ook voor Support Casper. We praten even wat en vertellen elkaar hoe het gaat. Mijn tempo ligt hoger, dus uiteindelijk loop ik door.
Er zijn veel meer mensen die het op dit stuk lastig hebben, je denkt namelijk dat je er bijna bent en er komt maar geen eind aan. Ik zie Jacqueline nog ergens onderweg en we roepen elkaar gedag.


We komen langs het Radboud ziekenhuis, aan de andere kant dan vanmorgen en hier liggen veel patiënten op hun bed te kijken. Aan de overkant ligt een mevrouw op een brancard van een wensambulance en dan wordt het wel heel lastig om met droge ogen en een lach verder te gaan. Ik denk nog aan de gesprekken van afgelopen week en wat mg je dan blij en dankbaar zijn dat jouw benen je brengen waar je wil.

En dan zijn we bijna binnen, we zien Cees en Silvia van Support Casper op de tribune. Ook hier stoppen we weer even en kletsen nog wat. Dan lopen we door en zijn we binnen!!! We melden ons voor de laatste keer af en worden gefeliciteerd en krijgen een prachtige beloning!! 4 dagen gelopen, 161 km in de benen en GENOTEN!!!


En hier ben ik trots op!