Kippenloop 10 juni 2023

 

Vandaag staat de Kippenloop op het programma. Dat is altijd een wandeltocht die net voor Nijmegen plaatsvindt en die mee telt in het trainingsprogramma. Zo van waar sta je? Hoe zit het met conditie en uithoudingsvermogen? Nu wordt er voor de komende dagen pittig warm weer verwacht. Daar heb ik niet zo heel veel last van, krachten verdelen en niet te gek van start gaan. Maar omdat de verwachting 30 graden en daarboven is, is het hitteplan van kracht. Dit betekent dat er niet in de duinen wordt gewandeld. De routes zijn omgelegd en dat betekent ook dat de route van de 25 en 42 km korter zijn geworden. 

Een andere optie was geweest routes schrappen, maar ik vind persoonlijk deze oplossing beter.

De wekker loopt om 04.45 uur af, maar om 04.30 uur ben ik al wakker. Ik besluit uit bed te gaan en de tijd te nemen om mij goed in te smeren. Cees brengt mij naar de carpoolplaats Harmelen en van daaruit kan ik met Silvia meerijden. Ik ontbijt in de auto om de honden niet te veel te storen, die moeten namelijk nog even wachten tot ze uitgelaten worden. Iedereen is mooi op tijd dus we zijn ook op tijd in Katwijk. Nadat we onze startkaart hebben opgehaald, kunnen we nog even een sanitaire stop houden en dan gaan we richting het startmoment.

Aan het eerste stuk is niets veranderd. We lopen enigszins langs de achterkant  van de duinen tegen de bebouwing aan. Op een zanderig pad in ganzenpas. 

En zo komen we op het terrein van 's Heerenloo in Noordwijk aan. Hier krijgen wij in het restaurant een heerlijke koffie met een mega grote croissant. Echt super geregeld. Daar gaan we even voor zitten om van te genieten. Dat is rust 1 na nog maar net een kilometer of wat te hebben gelopen.

Via Noordwijk gaan we dan terug naar de Reddingsbrigade in Katwijk, daar worden we ook weer warm onthaald. Deze keer slaan we de koffie over, maar genieten van een krentenbol doen we wel.

En dan gaan we het krijgen, het strand op naar Wassenaarseslag. Normaal appeltje/eitje, maar nu..........het is opkomend water en dat betekent gewoon mul zand waar je doorheen mag. Dat is ploeteren.

Het is zwaar, heel zwaar soms, maar het is mooi, heel mooi en gezellig, kei gezellig. Iedereen denkt om elkaar en we zijn net een grote familie. Voel je je even niet lekker er is altijd wel even iemand die vraagt hoe het gaat. En dan wordt al het ploeteren beloond en komen we bij de strandtent Luchtig Wassenaar aan. Daar krijgen we een banaan en kunnen we iets te drinken krijgen. Ik kies voor een banaan en een cappuccino van de strandtent. We houden hier gelijk weer een sanitaire stop en dan kunnen we verder.

 De volgende post is Panbos, bij de wandelaars beter bekend als de post met de kippenpoten. Hier komen we nog wat WWS-leden tegen. Leuk jullie te hebben gezien. Normaal gaan we dus bij Wassenaar de duinen in maar nu lopen we langs de bebouwing of langs een provinciale weg. Langs het hotel in de middel of no ware. Dit scheelt wel kilometers en dan zijn ook de kilometers die we straks aan het eind minder hebben gelopen. Op de stempelkaart staat de post op 25 km en wij zijn er na 19 kilometer. We genieten hier van een appel, van een watertje met smaakje en van een gewoon flesje water. Ik gebruik het gewone water om mijn bidon mee te vullen en het smaakjes water drink ik op, samen met wat boterhammen uit mijn tas. De appel gaat er ook nog in. Nog even een sanitaire stop en we kunnen weer.

We moeten nu, met gevaar voor eigen leven, een stuk terug lopen. Het gevaar zit hem in de wielrenners en de mensen met een E-bike die niet snappen dat wandelen echt iets is en dat we hier door pure noodzaak moeten lopen. De gemeente had beter dit stuk fietspad in de morgen af kunnen sluiten voor fietsers zodat wij de ruimte hadden.

Het wordt nu echt warmer en warmer. En bij het terugkijken merk ik dat ik op bepaalde stukken dus helemaal geen foto's heb gemaakt. Voor we richting het Valkenburgse meer gaan, komen we altijd door een soort van natuurgebiedje. Dit ligt aan de rand van een woonwijk. Nu heb ik er geen foto gemaakt.  Als we het gebied uitlopen en wat bruggetjes over gaan komen we weer op een weggetje wat naar de omgeving van het Valkenburgse meer gaat en ja hoor..........daar horen we de stoomtrein al die naar Valkenburg gaat.

In het verleden vonden we hier altijd de volgende stempelpost aan het meer, maar nu het helemaal strand is geworden, is de stempelpost verplaatst. Verder op waar altijd een restaurant en terrasjes waren is nu een evenemententerrein. Omdat een bankje en schaduw hier wel op zijn plaats is, zoeken wij een bankje bij het station van Valkenburg. Daar zien we een vader met zijn zoontje op de fiets aankomen. De vader vertelt dat zoonlief wel elke week met de stoomtrein wil, gelukkig hebben ze een museumjaarkaart. Het ventje had een prachtig fluitje bij zich, jammer dat ik er geen foto van heb gemaakt.

En dan aan het eind van dit gebied, bij het bekende parkeerterrein bij de Kwantum is de rust. De dames zijn super bezorgd over ons. We worden volgestopt met van alles. Ik vind de soep wel super lekker want wat zout kunnen we wel gebruiken. Nog een paar bitterballen met veel mosterd, mijn bidons voorzien van koud water en dan moeten we toch weer verder.

Dan maak ik een foto van 2 vogels op een rotonde, maar waar het is??? Ik kan het niet meer terugvinden. De pleziervaartuigen gaan even richting de Mac die hier zit, een ijsje halen. En zo lopen we via een stuk nieuw aangelegde weg weer richting Katwijk. Maar denk niet dat we er al zijn er moet best nog een stuk gelopen worden en niet iedereen vindt het meer zo tof. Het is best warm en dat ik er nu goed tegen kan is mazzel, niet iedereen heeft dat.

Zo komen we aan bij de stempelpost "Roos".

Het loopt echt al naar het eind van de wandeltocht en naar het eind van de dag. Het is rustig op de stempelpost. Na wat gedronken te hebben en gegeten te hebben, nog even een sanitaire stop en dan op voor het laatste stuk, volgens de Rode Kruis medewerker nog 7 km.

Eenmaal onderweg wordt het toch wel lastig, dit is echt een stuk met veel zon en warm is het nog steeds. 

Het is ook niet het mooiste stuk nu we niet meer de duinen in gaan. Daarom heb ik nog wat beelden verzameld die ik hier en daar zag staan en er een collage van gemaakt. Je moet me niet kwalijk nemen dat ik over het laatste stuk niet veel meer vertel.

Traditie getrouw staat in de Zuidduinen altijd als laatste post een soeppost. De stempelpost Zuidduinen is iets verplaatst en soep hebben ze ook nog. Ik heb genoeg aan mijn laatste knip in mijn kaart en vervolg dan mijn weg naar het Andreasplein. Ik kom om kwart voor 4 binnen, het is een stille binnenkomst. De meeste supporters zijn al vertrokken en er staat nog een enkele vrijwilliger mij op te wachten om mijn medaille te overhandigen en ik krijg nog een stempel in mijn stempelboekje. De roos die iedereen kreeg is denk ik op, die zie ik niet meer.

Bij bakker Van Maanen drinken we nog wat op het terras en dan gaan we richting de auto. Op de boulevard nog een ijsje. Het was een warme dag met een aangepaste route, maar toch fijn dat het er was en dat het kon. Ik weet nu wel even waar ik sta.

Waar ik sta!! Heb je die benen gezien toen mijn sokken en mijn schoenen uit gingen??? ZZoooo een beetje vuil zeg!!

De 38,5 km hebben mij een volle stempelkaart en een medaille opgeleverd en het is mij duidelijk waar ik sta in de training.

     

Rondje Pietje Potlood 3 juni 2023

 

In mijn agenda staat voor vandaag de Vissenloop. Alleen heeft het lot anders beslist. In de groep wandelmaatjes waren er mensen die mee zouden gaan maar door ongelukjes of andere bezigheden lukt dat niet. De groep WWS gaat een 25 km tocht lopen, maar voor mij geldt dat ik in juni 40 km moet lopen. Voorbereiden voor 2 momenten waar ik moet pieken. Dat alles betekent dat ik vandaag alleen ga lopen en dan kan ik kiezen om eerst 3 kwartier te gaan rijden naar een georganiseerde tocht of de deur uit stappen en gaan lopen. Ik besluit het laatste te doen.

Om 07.00 uur stap ik de deur uit en ga ik op stap. De tocht voert me eerst naar de Oudendam om dan richting de Amstelkade te gaan, langs de Kromme Mijdrecht richting Zevenhoven. Ik kom over de Westveensebrug en dan zie ik al snel de Westveense Molen. Op de terugweg kom ik aan de andere kant van de Kromme Mijdrecht weer langs de molen.

Mijn ouders hebben vroeger aan de Amstelkade gewoond. Bij mij thuis zeiden we altijd dat ik de oudste was van de Kamerikse kinderen, mijn oudere broers en zussen zijn namelijk van de Amstelkade, alleen mijn oudste broer is van Wilnis. Mijn ouders woonden in het zomerhuis van Bethlehem.

Op Bethlehem is horeca, dus ik zou hier kunnen rusten maar ik besluit door te lopen en pas rond de 15 km een eerste rust in te lassen. Ik loop verder en wordt ingehaald door een hardloopster. Zij heeft de tekst achter op mijn rug gelezen en geeft aan dat ze het een ontzettend goed doel vindt. Ik vertel er even iets over en dan gaan we allebei op ons eigen tempo verder. Zo kom ik bij de overzetbrug over de Kromme Mijdrecht. En voor het eerst moet ik wachten, is de brug open, dit heb ik niet eerder meegemaakt terwijl ik hier vaak genoeg kom.

De route gaat verder en in Noorden is het café waar ik van plan ben om te gaan rusten. Op bijna 15 km kom ik bij café De Klinker aan. Hier ga ik lekker op het terras zitten en van een heerlijke cappuccino drinken. Na een sanitaire stop wordt het tijd om verder te gaan.

 Eenmaal weer op de route kom ik wel een eigenaardig bord tegen, ik loop namelijk voor het eerst in echt zomertenue en daar................ iets met schaatsen??? Is er sterk ijs dan????

Ik loop van Noorden naar Nieuwkoop om daar het Meijepad op te gaan. In Noorden en Nieuwkoop zijn er verschillende adressen waar je fluisterbootjes e.d. kan huren om de plassen op te gaan. In Nieuwkoop is er markt, ik loop er langs en gun me geen tijd om te kijken wat voor koopwaar er aangeboden wordt.

Langs het Meijepad ligt tegenwoordig een natuurgebied, dat is een rustig wandelpad dus daar kies ik voor. Zo kom je bij strand Zomers. Hier moet ik even terug naar het fietspad om de steiger op te kunnen, dan loop je over de steigers die over de plas liggen.

Ja en waar water is zijn bruggen, dus ook hier en ik moet dus weer een ophaalbrug over.

Na de steigers komt er nog een klein stukje Meijepad en dan komt Pietje Potlood in zicht! Het is gelukkig nog redelijk rustig, dus ik kan nog even ongestoord foto's maken.

Zo kom ik via het Meijepad in de Meije. Dit is echt een heel klein gehucht, met een school, een kerk en een brasserie! En juist die brasserie is mijn doel, het is voor mij lunchtijd.

Ik kies voor een heerlijke pompoensoep. Als ik mijn tafeltje uit zoek en ga zitten krijg ik van een wielrenner de opmerking: "Dat zou mooi zijn als dat kon!", hij doelt op de tekst op mijn shirt: "Wandel kanker de wereld uit". Natuurlijk kan ik dat niet de wereld uit wandelen, door te wandelen, maar door mijn kilometers te sponsoren kunnen we wel geld ophalen voor meer en duurdere onderzoeken. En daar doelt de tekst op. Ik geef dit aan en ja dan is meneer uitgepraat, jammer geen sponsorbijdrage ontvangen.

Wil je er meer over weten? klik hier

Na dit gesprek neem ik even rust en dan ga ik een sanitaire stop houden en mijn waterflessen vullen, want dat is vandaag wel nodig om voldoende water bij je te hebben.

Ik ga weer verder de Meije in. Er zijn wegwerkzaamheden maar gelukkig in het weekend is de weg open en dat is fijn anders had ik aardig anders moeten lopen en daar had ik niet op gerekend.

De Meije is een heerlijk kronkel weggetje waar je gewoon geniet. Aan het eind kom ik bij de werkschuur van Natuurmonumenten uit. Ook hier zijn fluisterboten te huur of zelfs een rondvaart met een gids te boeken.

Ik loop het natuurgebied De Haeck in. Het is vlak bij huis, maar ook zo mooi! Je kijkt gewoon je ogen uit. Veel vertellen erover kan ik niet, gewoon gekeken en een paar kiekjes gemaakt. Ooowwja wel een bijzonder groot broedkastje gezien.

En zo sta ik weer aan het Woerdense Verlaat. Ik weet als ik nu direct naar huis loop, zit ik op een krappe 37 km. Dus besluit ik nog een keer langs de molen van vanmorgen te gaan. Dat betekent de ventweg van de Uitweg op en langs wat bebouwing het pad op naar de molen. En wie zie ik daar zitten?

Zeg het zelf maar wie het is.

Bij de molen besluit ik mijn laatste boterhammen op te eten en wat te drinken. Even appen naar de groep WWS met een fotootje en dan ga ik verder. Nog even een filmmoment. Het is best gaan waaien in de loop van de dag. Vanmorgen stond er nog niet zoveel wind toen ik hier langs kwam.

Via het wandelpad kom ik weer op het Verlaat en dan neem ik de Grechtkade richting huis. Van het laatste stuk maak ik niet meer zoveel foto's. 

Dan zie ik de oude spuit buiten staan, dat is toch wel superleuk dat een particulier de spuit van de brandweer Kamerik heeft gekocht. Volgens mij heeft mijn schoonvader hier nog mee weggeweest als brandweerman.

En dan de laatste foto, ondertussen zo bekend. De dikke dame stond verstopt, dus die komt een andere keer weer.

Na 38,5 km ben ik weer thuis. Niet ontevreden, het was warmer weer en daar moet je aan wennen en de tijd die ik gelopen heb, was ook acceptabel.

Margratentocht 18 mei 2023

 

De Margratentocht is altijd op Hemelvaartsdag en omdat wij dat weekend altijd kamperen en ook het weekend van Pinksteren hebben wij de caravan in Meerssen op de camping gezet. Met een kwartiertje ben je dan met de auto bij de start. Cees brengt mij weg, dat is super fijn. Om 07.00 uur willen we van de camping vertrekken, alleen staat de auto aan de verkeerde kant van de slagboom en dat betekent dat we moeten wachten. Gelukkig gaat de slagboom om kwart over 7 open en kunnen we vertrekken. Als ik bij de start locatie aankom zijn Annette en Richard er nog niet. Ik schrijf me vast in en dan wacht ik op de anderen.

Het wordt vandaag een 33 km tocht en geen vlakke tocht dat is bekend. Als Annette en Richard er zijn, melden zij zich aan en gaan we met z'n vijven van start, echter we zijn het startlokaal uit of Petra moet al de andere kant op. Petra gaat de 15 km lopen. Agnes gaat met ons mee voor de 33 km.

Er is geen routebeschrijving op papier, je volgt de pijlen en je kunt bij de inschrijving een foto maken van de routekaart. Van eerdere tochten hier, weet ik dat het geen probleem is dat je geen beschrijving hebt, de route is perfect gepijld. Deze keer gaan we niet over het ereveld in Margraten, misschien jammer, maar daar ga ik in deze vakantie nog wel een keer naar toe.

Het is direct genieten als we op weg gaan en natuurlijk zitten we in een omgeving van klimmen en dalen, maar dat mag de pret niet drukken. Het is hier mooi, zo mooi en het is gezellig, kei gezellig.

We komen hier op elke kruising een???? ja, zeg het maar............. een............. tegen.

En daar is het niet mee klaar............ we komen ook grenspalen tegen............waar zijn de paspoorten....dat was niet gezegd bij de inschrijving. Op goed geluk maar verder.

De routes zijn heel anders dan een aantal jaren geleden toen ik hier was. Maar ooowww zo mooi, we komen er niet over uitgepraat. Aan gespreksstof trouwens geen gebrek, dat raakt voorlopig niet op. Ook wel weer eens fijn om in een kleinere groep te zijn en 1 op 1 over dingen te praten die best gevoelig liggen. Want............we voelen ons in een veilige omgeving en durven heel persoonlijke dingen met elkaar te delen, dat is juist zo fijn in onze wandelgroep. Niemand oordeelt of veroordeelt, je mag zijn zoals je bent.

En dan is de routebouwer toch een beetje ondeugend.... het lijkt erop volgens de pijlen dat wij de trap op moeten naar boven en natuurlijk deze trouwe, gehoorzame wandelaars gaan het trapje op naar boven en waar komen we dan............bij een kapelletje en we moeten weer naar beneden om verder te gaan.

We blijven ontzettend genieten van de mooie vergezichten en de heuvels waar we in lopen, we komen niet uitgekeken en uitgepraat over al het moois.

Zo zie je dat we op de eerste 12 km al voor een hele blog foto's hebben gemaakt en dat zijn nog maar 12 km.!

De eerste 12 kilometer zit erop en dan is het tijd voor een pauze, heerlijke koffie met een stuk jammie, jammie vlaai! Verrassend, hier zijn gewoon nog harmonieverenigingen die actief zijn en hun clubgebouw openstellen als rustpost en met elkaar er een prachtige locatie van maken. Dit missen we in ons Groene Hart.

Na de koffie en de sanitaire stop gaan we verder en........ oowww het is hier mooi, heel mooi en gezellig, kei-gezellig. Ook al zijn we met enkele wandelaars van de WWS, we genieten voor allemaal.

Het is ook een herdenkingstocht rond de bevrijding van de WOII. Er is ook een speciaal herdenkingpad  en natuurlijk komen we plekken tegen die ons herinneren.

We lopen door een prachtig natuurgebied met Koningspaarden heb ik me laten vertellen.

Eigenlijk hebben we nog niet veel serieus klimwerk gehad en daar verbaas ik me wel over. Ik weet van een aantal jaren geleden dat we bij Mheer flink aan de bak moesten, maar daar zijn we nu helemaal niet geweest. Het is hier wel mooi, heel mooi en gezellig, kei-gezellig.

De route gaat verder en dan komen we onder een viaduct door, ook hier kunnen ze iets moois maken van een viaduct.

Het nadeel van geen route op papier is dat je later niet meer zo goed weet waar je precies bent geweest, ook omdat ik niet alle plaatsnaamborden heb gefotografeerd. Wat ik wel heb gefotografeerd zijn een paar wandelaars die met de voetjes van de vloer gingen of studeerde ze voor slingeraap?

We naderen de 2de rust. De organisatie van de wandeltocht heeft dit echt heel goed geregeld. Mooi om de ongeveer 10 km. We halen binnen wat te drinken en kunnen daar ook een sanitaire stop maken, buiten is er een terras waar we heerlijk kunnen zitten. 

Met elkaar hebben we gewoon een gezellige, kei-gezellige dag en het is hier mooi, heel mooi. We komen er niet over uitgepraat. Na de rust gaan we dus ons laatste stuk van de route lopen en zoals altijd zit het venijn in de staart. Daar later meer over.

We komen langs de wijndruiven van een bekende wijnboer. 

We lopen langs, het lijkt wel een mergelgroeve zoals bij de camping waar ik op dit moment logeer. Het is hier erg mooi, maar je moet geen hoogtevrees hebben. Ik loop op het veilige deel van het pad. 

En dan gaan we richting het venijn!!! Werkelijk we gaan klimmen en klauteren. Dit was een lekkere training voor mijn uitdaging in september in Frankrijk. Benieuwd naar de uitdaging? Klik dan op de link: https://www.geef.nl/nl/actie/wandel-kanker-de-wereld-uit/donateurs

Het laatste stuk van de route roept wat vragen op, we komen langs de geparkeerde auto's, dan zijn we bijna bij de finish locatie en moeten we weer een lus gaan maken......uiteindelijk lopen we de route iets anders dan hij werkelijk is.....we zijn binnen en melden ons af. Het was een super gezellige dag die voor herhaling vatbaar is.....ik ga er over nadenken om volgend jaar weer een vakantie in Zuid-Limburg te boeken.

Bedankt Annette, Agnes en Richard voor de gezellige dag en de waardevolle training die dit was!