Amsterdam City Walk 14 oktober 2017

Vandaag staat de Amsterdam City Walk op de agenda. Deze wandeltocht gaat door met een aantal aanpassingen. De burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan, wordt vandaag begraven. De uitvaart is vanuit het concertgebouw. De wandeltocht zal op gepaste wijze doorgaan. Dit betekent dat wij vandaag niet over het museumplein gaan en ook de Herengracht wordt gemeden. Dit is met de gemeente Amsterdam in overleg vastgesteld. De opbrengst van deze wandeltocht is voor de restauratie van de Oude Kerk in Amsterdam. Er wordt in totaal een bedrag van € 12.222,00 opgehaald vandaag.

Cees brengt mij om 06.45 uur richting het station in Woerden. Daar zal ik Jacqueline zien, zij komt met de trein naar Woerden om in Woerden over te stappen in de trein naar Amsterdam, dus vanaf Woerden reizen wij al gezellig samen en we hebben gelijk van alles aan elkaar te vertellen. Op Duivendrecht is het even zoeken naar metro 50 maar met vereende krachten komen we toch op het perron en dan is het een kwestie van pijlen naar de startlocatie, het Olympisch stadion, volgen. 

In het Olympisch stadion staat Michel al te wachten en dan is het 08.00 uur tijd om te starten, maar voor we starten houden we eerst 1 minuut stilte als eerbetoon aan de burgemeester.

Michel heeft ingeschreven voor de 27 km en wij voor de 21 km, maar de start is gelijk en voorlopig gaan we met z'n  drieën op stap. Lang duurt het niet want we hebben net de gang en dan is daar de eerste splitsing is en Michel zal alleen verder moeten.

Dan zie ik ineens Pascal lopen, hij moet zich nog aanmelden en gaat ook de 21 km lopen. We zeggen elkaar gedag. Wat is het lang geleden dat we elkaar hebben gezien. We wensen elkaar een gezellige dag en goede tocht toe. Wij gaan richting het Amsterdamse Bos en al snel zien we de Bosbaan. Hier krijgen we al een flesje water, wat we graag aanpakken. Het is namelijk best warm als we eenmaal lopen en er is voor vandaag en de komende dagen ook echt mooi weer voorspeld. Ik hou mijn windjackje nog even aan, maar het water drink ik al snel op.

We lopen door het Amsterdamse Bos en komen langs de Campus Uilenstede. Voor wij de Amsteldijk opgaan besluiten we eerst een sanitaire stop te houden. De eerste 6 km zitten erop. Ik doe hier ook mijn windjack uit. Het kan verder in mijn t-shirt. 

En dan zitten we alweer op de 9 km., het gaat best snel vandaag. We besluiten dat we nog niet aan een rust toe zijn. We halen onze stempel en krijgen een chocolaatje aangeboden en dan gaan we weer verder.

Wij gaan verder langs de Amstel om weer richting het centrum van Amsterdam te gaan. Daar wordt het drukker want er komen meerdere afstanden bij elkaar. We gaan de grachten op. Maar dan gaan wij als enigste afstand toch weer een andere route op. Hoe we precies gelopen zijn kan ik op de route kaart niet helemaal zien. De route op de kaart gaat over de Herengracht en die mijden we vandaag. 

Maar we komen bij de stempelpost op de 14 km en daar eten we een heerlijke traktatie van de organisatie en onze eigen brood. 

De vlaggen hangen op alle gebouwen halfstok. Er is geen muziek langs de route en dat zorgt er voor dat de wandeltocht anders is. Na de rust gaan we richting het Vondelpark. De route laat het museumplein liggen. 

We lopen het Vondelpark in en daar is nog een stempelpost met "zure bommen". De stempel willen we wel, maar de "zure bommen" laten we voor wat ze zijn. Het is druk in het Vondelpark, de één is aan het sporten en de ander laat zijn hond uit. Ik herken nog een restaurant van de Lightwalk. 

Wij genieten van de mooie tocht, een City Walk die zoals de naam al aangeeft, Buiten de Gebaande Paden gaat. Wij vinden het heerlijk, voor ons hoeft de stad niet echt. Trottoir op en af. En om eerlijk te zeggen we voelen ons een beetje provinciaaltjes. Nog een paar straten en dan zien we het Olympisch stadion alweer opdoemen. Verbazend over de tijd die we er over gedaan hebben, nog geen 4 uur en daarvan nog 20 minuten gerust, terwijl we voor ons gevoel niet extreem hard hebben gelopen. 

Wij zijn binnen!!! Onze laatste stempel wordt gezet, de medaille wordt omgehangen en we krijgen als kadootje een stukje geitenkaas!

We laten ons kilometerboekje afstempelen en ik gaf nog een wandelshirt aan, want ik vind het zwarte shirt toch wel mooi. Dan drinken we nog een koffie/thee. Het is ook op het finish terrein rustig. Er zijn geen bekenden om nog even mee te kletsen en dus besluiten we om richting de metro te gaan. Als we een beetje geluk hebben zijn we voor 13.00 uur alweer op het station Duivendrecht. En dat lukt, om 13.00 uur staat het openbaar vervoer van de stad Amsterdam stil. De treinen doen hier niet aan mee en rijden gewoon. Om 13.29 uur sta ik weer in Woerden. 

De organisatie hebben we nog een compliment gemaakt over de leuke route. Wij hebben genoten van de route en het mooie weer!! 

De Hoge Veluwe wandeltocht 7 oktober 2017

Vandaag staat er na lange tijd weer een wandeltocht op het programma. Ik ga vandaag met zus Jannie op stap. De wekker loopt vroeg af en ik heb afgesproken om Jannie om 08.00 uur bij haar thuis op te halen. Het heeft de afgelopen dagen aardig wat geregend en ook voor vandaag is er nattigheid voorspeld. De poncho zit in mijn rugzak. Het regent als ik opsta! Maar misschien wel het laatste buitje voor vandaag!!!!

Wij gaan bij Otterlo het park op. Als ik op het park De Hoge Veluwe rij richting bezoekerscentrum krijg ik al een kadootje!! Er steken vlak voor onze auto 4 hindes over. Jammer dat mijn fototoestel te ver weg ligt, te laat voor een foto maar een mooi begin van deze dag!

Als ik de auto geparkeerd heb, drinken we eerst koffie die Jannie meegebracht heeft. Dan gaan we ons aanmelden. We krijgen een stempelkaart mee en een route beschrijving. Ik maak nog even een sanitaire stop en Jannie zoekt nog even de wandelfit kraam op. 

Dan wordt het tijd om op stap te gaan. Vandaag gaan we grotendeels onverhard lopen, het asfaltniveau is laag. Al snel zie ik allerlei paddenstoelen staan. Ik ben nog niet het bos in geweest deze herfst en heb nog weinig gezien. Al snel stoppen we voor wat plaatjes.

De route is anders dan vorig jaar, we liepen toen de 10 km. Dat is echt leuk als je meerdere jaren een wandeltocht loopt en dat deze steeds anders is.
Bovenaan het zandpad wat we volgen hebben we ineens een mooi uitzicht over het Otterlose Zand.

Het is genieten van de mooie natuur en al lopend en kletsend arriveren we alweer bij het Jachthuis St. Hubertus. Voor meer informatie over de Jachthuis hier een verwijzing naar: Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jachthuis_Sint-Hubertus

Op de Berlagebrug stoppen we even voor foto's. Het is lastig om niet de tenten voor de hardloopwedstrijd voor de volgende dag er niet op te zetten, maar naar wat zoeken hebben we het gevonden.

Hier vinden we ook onze eerste en tweede stempelpost. De eerste stempelpost is buiten en daar krijgen we een flesje water. Even later komen we bij de theekoepel. Daar is weer een stempelpost en kunnen we koffie drinken. Wij besluiten om de eerste rust na 10 km. te plannen en nog even door te lopen. 

We lopen verder en komen langs een "vreemd" bosje met dunne gebogen eiken. Het is een groeisculptuur uit 1985, gemaakt door David Nash. Hier heeft de kunstenaar David Nash de groei van de eiken gemanipuleerd.

Een foto waar dat goed op te zien is heb ik van internet gehaald.

Dan komen we in het gebied "De Bunt".  Hier stonden aan het begin van de vorige eeuw nog elf kleine boerderijtjes.  We komen weer bij een info, stempel, en appelpost. Wat worden we verwend vandaag! 

De eerste 10 km zitten er alweer bijna op. Al snel zien we het Marchantplein opdoemen en we halen onze stempel en gaan in het parkrestaurant binnen voor een kop koffie en een sanitaire stop. We zoeken even contact met het thuisfront. Daar krijgen we van te horen dat het in Kamerik spettert. Hier valt het nog mee en na gerust te hebben gaan we aan de volgende 10 km beginnen.

Voor deze 10 km gaan we de andere kant op en komen al snel langs de Franse Berg. 

Het echtpaar Kröller-Müller was zo verbonden met het Park dat het niet vreemd is dat zij hier hun laatste rustplaats hebben gevonden. Helene stierf in 1939 en twee jaar later werd haar man Anton naast haar bijgezet op de zuidhelling van de Franse Berg. Het graf had geen betere plaats kunnen krijgen want de locatie straalt absolute rust uit.

De route gaat langs de plaats waar het grote museum gepland was door Helene. De keerwanden die geplaatst zijn, zijn enorm.

We komen weer bij een stempel, info en waterpost aan. Het is vandaag best een afwisselend gebied. Dan wandel je door een 100 jarig oud grove dennenbos en dan wandel je op het Reemsterzand. Hier kunnen we moeflons zien. Vandaag alleen niet. Maar het gebied is er niet minder om.

En dan ineens ontdek je een heideplant die nog in bloei staat, terwijl alles eromheen uitgebloeid is.

Als we verder lopen ontdekt Jannie ineens een welnessplas voor de wilde zwijnen. Een prachtige plaats, alleen is er op dit moment niemand aanwezig.

De route gaat verder dan lopen we langs het Jeneverbessenbos. Daar is het tijd voor een oude of jonge jenever. We krijgen daar weer info over de jeneverbessen. 

Je merkt echt dat je hier in een heel ander gebied loopt dan de eerste 10 km. want de paddenstoelen zijn hier veel minder. 

Het is echt een dag van genieten van een heel mooi stuk natuur. Dan komen we in de buurt van het museum. Maar eerst is er weer een stempel/appelpost. 

De route gaat langs het museum, wij gaan wel even kijken bij de President Steynbank. De link voor uitleg van de bank vermeld ik hier even:

http://standbeelden.vanderkrogt.net/object.php?record=GL15ag

Dan zitten de 20 km er toch echt bijna op. We komen nog een beeld van een everzwijn van Piet Slegers. Het verhaal hierover is ons even niet bekend. Dat komt een volgende keer.

We zijn weer op het Marchantplein en kunnen onze medaille en herinnering ophalen. Omdat wij al een beschermerskaart hebben, krijgen wij een bon om nog een keer een wandeling te maken met een natuurgids. Dat gaan we zeker doen!! Als we eenmaal binnen zijn begint het toch serieus nat weer te worden.

Het was een geslaagde dag en we hebben de organisatie bedankt voor de mooie route vandaag.

71ste airborne wandeltocht 2 september 2017

Vandaag staat de 71ste airborne wandeltocht in de agenda. Ik heb mij al via internet ingeschreven en met André en Michel afgesproken om te gaan lopen. Vandaag hoef ik niet heel erg vroeg op omdat de starttijd bepaald is op 09.30 uur voor de 25 km. Omdat ik de overstaptijd van 4 minuten in Utrecht wat krap vind en er ook een trein eerder vanaf Woerden naar Utrecht gaat besluit ik die te nemen. Cees brengt mij naar het station in Woerden en als we onderweg zijn genieten we al van de grondmist die over de weilanden ligt.

Als ik in Utrecht op het perron sta te wachten op de trein richting Oosterbeek, zie ik hoe langer hoe meer wandelschoenen arriveren. Het is ook een groot ééndaags wandelevenement in Oosterbeek en het trekt altijd veel wandelaars. Later lees ik dat er 31.732 deelnemers waren. Het is ook een bijzondere wandeltocht die de start is van de herdenkingen in september in en rond Arnhem.

Even een stukje informatie van Wikipedia gehaald:

"De Airborne Wandeltocht is een herdenkingstocht in het kader van de Slag om Arnhem (september 1944) en vindt iedere eerste zaterdag van september plaats in Oosterbeek. Het is een van de grootste internationale wandelevenementen. De wandeltocht wordt georganiseerd door de Politie Sport Vereniging Renkum.
De Airborne Wandeltocht is een eerbetoon aan de ruim 1.700 Britse en Poolse militairen die in de Slag om Arnhem het leven lieten en begraven liggen op de Airborne Begraafplaats te Oosterbeek. De opbrengst van de Airborne Wandeltocht wordt aangewend om minder draagkrachtige oud-strijders en nabestaanden in staat te stellen over te komen om de jaarlijkse Airborne herdenkingen in en rond Arnhem bij te wonen.
In het jaar 1947 organiseerde de Politie Sport Vereniging ‘Renkum’ voor het eerst de “Airbornemars”, om diegenen te eren die in de septemberdagen van 1944, onder meer in de omgeving van Oosterbeek, hebben gestreden voor de bevrijding van Nederland. Aan de eerste “Airbornemars” namen zo’n 2.000 wandelaars deel en werd daarmee vanaf het begin al een succes. Later werd aan deze mars, met toestemming van Major-General R.E. Urquhart, CB, DSO, commandant van de 1e Airborne Divisie, de naam “Airborne Wandeltocht” gegeven en mocht het Pegasus-embleem door de organisatie worden gebruikt.
Vanaf het begin is de netto-opbrengst van de Airborne Wandeltocht bestemd geweest voor de soldaten, die invalide zijn geworden door de oorlogshandelingen tijdens de Slag om Arnhem, alsmede voor de nabestaanden van de gevallenen, die financieel niet in staat zijn om de Airborne herdenkingen in september in Arnhem en omgeving bij te wonen. Vanaf 2011 komen ook andere doelen in aanmerking voor een bijdrage, mits deze passen in het gedachtegoed van de Airborne Wandeltocht en voldoen aan de daartoe door de organisatie opgestelde beleidslijnen.
De Airborne Wandeltocht kent vier afstanden, te weten de 10, 15, 25 en 40 kilometer (40 km voor individuele wandelaars).
In 2016 werd de Airborne Wandeltocht voor de 70e maal gehouden en lopen een recordaantal van 36.191 wandelaars mee, afkomstig uit meer dan twintig landen.^[1]"


In Oosterbeek staan André en Michel al te wachten, zij waren als eerste uit de trein vermoed ik. Met z'n drieën gaan we richting de start. We staan nog wat rond te kijken en te kletsen en bij wat kraampjes te kijken en dan ineens ontdek ik dat het al 09.30 uur is geweest, dus dat er gestart kan worden. Om je een indruk te geven hoe druk het aan de start is een paar foto's.

Het starten gaat vrij snel, ook al wordt er niet gescand, maar gewoon een aantekening op je startkaart gegeven. Na de start gaat het even steil naar beneden en gelukkig is het droog weer dus niet glad en glibberig want dan is het oppassen geblazen. 

Vanmiddag komen we via hetzelfde pad terug het finish terrein op, maar nu beginnen we eerst aan de 25 km. Het is best druk het eerste stuk omdat op de 40 km na, alle afstanden tegelijk starten en er dus ook gezinnen met kinder/wandelwagens meelopen. Even oppassen dus!

We lopen door het centrum van Oosterbeek en als we het centrum uitlopen komen we al vrij snel bij de Airborne War Cemetery.

Ook hiervoor ben ik even naar Wikipedia gegaan voor achtergrond informatie. Want dat dit meer is dan een wandeltocht van 25 km is wel duidelijk.

"De Airborne War Cemetery is een militaire begraafplaats, gelegen aan de Van Limburg Stirumweg in de Nederlandse plaats Oosterbeek. Officieel heet deze begraafplaats Arnhem Oosterbeek War Cemetery.^[1], volgens de beheerder, de Commonwealth War Graves Commission (CWGC). Eigenaar is de Staat der Nederlanden^[2].
Op dit ereveld liggen 1754 militairen van de landmacht, luchtmacht en zeemacht begraven die in de periode september 1944 tot april 1945 sneuvelden (plus enkele burgers van de CWGC). De meeste van deze mensen zijn omgekomen in de omgeving van Arnhem, tijdens de Slag om Arnhem, een onderdeel van Operatie Market Garden in september 1944. Van de graven zijn er 1678 van Britse, 8 van Nederlandse en 73 van Poolse militairen. Drie graven zijn van medewerkers van de Commonwealth War Graves Commission. Drie militairen die hier liggen dragen de hoogste Britse militaire onderscheiding, het Victoria Cross."

"Op het ereveld staat een uit Portland-natuursteen vervaardigd centraal kruis, 'Cross of Sacrifice', zoals gebruikelijk op Britse erevelden, waarop een bronzen zwaard is bevestigd. Dit kruis is bedoeld om alle Gemenebest-militairen te gedenken die gesneuveld zijn in Nederland maar nog steeds vermist worden. Vlak achter de poort van het ereveld staat een gedenksteen. De tekst op de steen luidt: Their name liveth for evermore. Aan beide zijden van de poort staat een kleine kapel. In deze kapellen hangt een marmeren plakkaat met de afbeelding van een adelaar en de tekst 1939 - 1945. In beide kapellen is ook een boek aanwezig met alle namen, rangen en graflocaties van de gesneuvelden. Een kleine 50 meter naast het ereveld staat het Air Dispatchers monument."

Een bezoek aan de begraafplaats is indrukwekkend en het laat nog weer eens zien hoe onze vrijheid zwaar bevochten is en veel jonge levens heeft gekost.

De tocht gaat verder en dan komen we weer langs het station Oosterbeek. Maar nu gaan richting Wolfheze. 

Af en toe stoppen we even voor een sanitaire stop, maar na overleg besluiten we 1 keer te stoppen voor een lunchpauze. Verder is het eigenlijk niet nodig om te stoppen.

In Wolfheze lopen we over het terrein van een zorginstelling. Het valt op dat het terrein er onverzorgd uitziet. Er staan wel nieuwe gebouwen maar er zijn veel oude gebouwen. 

En dan is het 11.00 uur! Zeker vandaag past het 11-uurtje in de wandeltocht en daarom houden we stil. 

Bij "De Boschhoeve" gaan we even zitten om van onze lunch te genieten. Hier is het altijd druk maar als wij aankomen, komen er net een paar stoelen vrij en daar maken we gebruik van.
De één geniet van de soep en de ander van een kop koffie.

Na de lunch gaan we weer verder en lopen we Heelsum binnen. Daar staat een monument wat vandaag wel heel vaak op de foto zal worden gezet en ik doe er ook nog even aan mee.

Dan kom ik langs een hek wat wel een heel toepasselijke tekst heeft voor vandaag en natuurlijk vraagt dit een kodakmoment. Nog even en dan zijn we onder het viaduct voor een stempel op onze startkaart en natuurlijk moet dit moment ook even vastgelegd worden. 

De tocht gaat verder en we lopen Doorwerth binnen. Als we wat verder lopen zien we een waarschuwing aan de bomen hangen. 

Dan gaat de route verder richting het Dunoplateau. Ook hier heb ik even naar gezocht op Wikipedia en het onderstaande gevonden. Er is veel meer info over te vinden maar ik geef hier even in het kort wat aan. Wil je meer weten dan even zoeken op internet.

"Duno of Duunoog is een buitenplaats in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is vanaf 1800 ontstaan als landschapspark met een prieeltje, theekoepel, rosarium en kassen, belvedère en rotspartijen. Het ligt ten zuiden van Doorwerth op een stuwwalrand aan de Rijn. Bij de Duno ligt de ringwalburg de Hunnenschans^{[noot 1]}die sinds 1965 de status archeologisch rijksmonument heeft.

Tijdens de operatie Market Garden in 1944 werden de villa en het jagershuis, vermoedelijk door artillerievuur, verwoest en de omgeving zwaar beschadigd. Er ging veel oud geboomte verloren. Na de beëindiging van de gevechten werd de Veluwezoom definitief frontgebied. Op de Duno werd een loopgravenstelsel aangelegd dat westelijk richting Wageningen liep en oostelijk richting Arnhem.^[7]
Het landhuis werd niet herbouwd, maar de oorspronkelijke plaats van het huis is in het parkachtige gebied nog goed zichtbaar. Er zijn nog restanten van het toegangshek en de theekoepel en van de azalealaan. Het landgoed wordt nog steeds beheerd door het Geldersch Landschap en is open voor publiek.^[8]".

Na een kort rustmoment gaan we verder door het Heveadorp richting Oosterbeek. Hevea doet mij denken aan de regenlaarzen die wij vroeger hadden en als ik even ga zoeken op internet blijkt het inderdaad een dorp te zijn wat rond een rubberfabriek stond. De fabriek is gesloten maar het dorp bestaat nog steeds. 

Dan komen we Oosterbeek weer binnen en daar zijn nog steeds oud-strijders die bij de defilé aanwezig zijn. Hoe jong zijn deze mannen geweest als je nu nog aanwezig bent bij de 71ste airborne wandeltocht? 

Dan lopen we het finish terrein op. We drinken daar nog wat en kletsen nog wat. Er worden nog wat inkopen gedaan en de felbegeerde herinnering en stempel in het wandelboekje worden opgehaald. 

Dan besluiten wij richting station te vertrekken en daar is het vandaag behoorlijk wat drukker als normaal. 

Om 18.04 uur ben ik weer in Woerden en haalt Cees mij weer op. Het was een lange, maar super gezellige dag met gezellige wandelmaatjes!!! Dank je wel voor de gezelligheid van vandaag. 

En omdat er nog niets aan mijn tas hangt nog maar een gezellige sleutelhanger aangeschaft.

Edese vierdaagse 23/26 augustus 2017

Vrijdag 25 augustus 2017

Deze week is de Edese 4daagse en zoals er op de site te lezen is, zal dit de laatste keer zijn. Er zijn geen vrijwilligers meer die mee helpen aan dit succes! Jammer maar dan wil ik er toch zeker dit jaar nog bij zijn. Het lukt helaas niet om alle 4 de dagen te gaan lopen. Maar gelukkig mag je hier ook een deel van de dagen lopen.

Ik heb met mijn zus Jannie afgesproken die daar in de buurt woont en we gaan gezellig 2 dagen wandelen. 

De wekker gaat vanmorgen om 6 uur, iets eerder dan een werkdag, maar geen probleem hoor. Ik heb de avond er voor alles klaargezet. Het was weer even denken want dit is de eerste wandeltocht na de 4daagse in Nijmegen. 

Vandaag ga ik met mijn eigen koekblik en het is nog even spannend of hij er zin in heeft. Vorige week liet hij me staan, boos zeker dat hij 2 maanden stil had gestaan, maar na een vermaning en hulp van startkabels heeft hij zich bedacht. Bang zeker om gedumpt te worden?

Om 7.00 uur rij ik weg en wat is het mooi met de opkomende zon en de grondmist! Het is nu al genieten. Om klokslag 8.00 uur sta ik bij Jannie om haar op te halen.

Ik parkeer de auto en we gaan ons aanmelden voor 2 dagen. Jannie mag op mijn aanmelding meeliften en krijgt ook de bondskorting, mooi!!

Gewapend met een routebeschrijving en een wens vanuit de kerk gaan we om half 9 op stap.

We stappen lekker door en genieten van de omgeving. Wat mooi spinnenwebben (de naam ben ik vergeten) tussen de hei. Dat vraagt om een foto.

Even later worden we teruggeroepen door een medewandelaar en dat is maar goed ook, anders waren we nooit bij de 1ste rust aangekomen. We liepen te kleppen en niet goed op te letten. Dan mis je een pijl! 

Al pratend komen we bij de eerste rust aan, na 7 km. Eigenlijk hebben we deze rust nog niet nodig en voor de dixie staat alweer een rijtje. We kunnen zonder wildplassen naar de volgende rust lopen schatten we in, dus staan we even stil om wat uit onze tas te pakken en om een paar foto's te maken.

Even te gekken met het medische team (wat erg druk is!!!!! ) en dan hup weer door.

De 4 kilometer die er tussen de 1ste en de 2de rust zit overbruggen we al kletsend. We hebben elkaar al een poosje niet gesproken. Af en toe nemen we ook de tijd om niets te zeggen en gewoon te genieten van een vrije dag op vrijdag die we vullen met een dag wandelen en genieten van de natuur. Wat een luxe!!! En dan gaan we voorzichtig over een wildrooster en staan we bij de volgende rust. Eerst laten we onze startkaart knippen en dan gaan we van de rust genieten! 

Ze hebben hier echt iets lekkers bij de koffie en de dame van de bediening vertelt ons vast dat we hier morgen weer komen. Wat een feest!!!

Onder de koffie inspecteer ik vast de route om straks weer de goede kant op te gaan. Maar de tekst op de route zou je haast op het verkeerde been zetten "ga terug naar de route"!!! beter was "vervolg de route"! Kleinigheidje!!!

Na te hebben genoten van de koffie en het lekkers stappen we weer op. We vervolgen de route en komen dan bij een groep stenen. Ik vertel Jannie dat dit te maken heeft met het Kröller-Muller museum en de Hoge Veluwe. Zij wist dat niet. Dus thuis even zoeken en dit heb ik o.a. gevonden:

" In het landschap van het natuurgebied Planken Wambuis liggen acht stenen. Het is een kunstwerk dat onderdeel is van een fietsbeeldenroute die de stad verbindt met de Hoge Veluwe en het Kröller-Muller Museum. Totaal markeren twaalf steenformaties van Adri Verhoeven deze route.

De acht stenen verschillen onderling iets van vorm en kleur. Kuddes paarden en koeien lopen daar los en vaak grazen ze in de buurt van de stenen. Adri Verhoeven noemt deze steenformatie Kudde. Hij heeft de stenen zorgvuldig gegroepeerd en met de ordening probeert hij de willekeurige ordening van een groep dieren na te bootsen. Bij het polijsten zorgt hij dat er geen sporen van menselijk ingrijpen zichtbaar is. De steen blijft steen, hoekige vormen vermijdt hij.
Adri Verhoeven was zijn hele leven lang al geboeid door stenen. Hij heeft een groot respect voor de natuurlijke uitstraling en kracht van de steen. Hij bewerkt de steen zorgvuldig, stelt ze samen tot een geheel en zoekt een plek in het landschap uit waar de stenen passen. "

Na een fotosessie op de keien gaan we door naar het uitkijkpunt Valenberg. Op dit stuk worden we ingehaald door Jermaine. We lopen wat te kletsen en dan willen wij het uitkijkpunt op. Jermaine loopt verder. Ook over het uitkijkpunt heb ik wat gevonden op internet.

"Uitkijkpunt Valenberg is een uitkijktoren bij Otterlo in de Nederlandse gemeente Ede, gelegen in de provincie Gelderland.

Het uitkijkpunt ligt aan het fietspad in het noordwesten van het natuurgebied Planken Wambuis. Het gebied en het uitkijkpunt zijn eigendom van Vereniging Natuurmonumenten.[1]

Bij helder weer zijn markante punten als de molen Lana Mariana in Harskamp, Radio Kootwijk, de radio/tv-toren van Ugchelen, het Jachtslot St. Hubertus, de hoogspanningsmasten bij Terlet en de plaatsen Otterlo en Arnhem te zien. Op een oriëntatietafel worden de diverse objecten aangegeven.

Aan de voet van het uitkijkpunt ligt een glooiend heidedal waar onder meer paarden, wilde zwijnen en reeën voorkomen"

Na het uitkijkpunt lopen we weer verder en genieten van de "niet" asfaltpaadjes. Het is ook schitterend weer en een prachtige natuur waar we volop van genieten. Het is zeker geen "lichte" wandeltocht. Maar de moeite waard.

En dan naderen we alweer de finish locatie. Het brood zit nog in onze tas en omdat we die nog graag opeten voor we ons afmelden, zoeken we nog even een bankje en eten daar ons brood op. Dan gaan we ons afmelden. 

Morgen zijn we er weer. Ik kijk nog even bij de sjaaltjes van Cobber, maar ik heb er 2 en besluit dat dat wel voldoende is. 

Zaterdag 26 augustus 2017

Het wekkertje loopt ook vandaag om 6.00 uur af en om 7.00 uur zit ik weer in de auto. Vanmorgen is het eigenlijk nog mooier met de grondmist en de zon dan gisteren. Later heb ik er spijt van dat ik niet even de moeite heb genomen om te stoppen voor een paar foto's. 

Ik ga Jannie weer ophalen en dan gaan we ons weer melden bij de Schuilplaats.

Als ik met de auto aankom zie ik net Elmy vertrekken. We zeggen elkaar even gedag en ik ga een plekje voor de auto zoeken. 

Vandaag hoeven we ons niet in te schrijven. We moeten wel wachten op de route. Het is nog geen 8.30 uur dus krijgen nog geen route beschrijving.

Zodra het 8.30 uur gaan we van start en krijgen dezelfde wens als gisteren mee vanuit de kerk.

Het is vandaag dezelfde route als vorig jaar en ik zie al snel wat herkenningspunten. Maar het is zeker niet vervelend om dezelfde route te lopen want het is en blijft genieten van de mooie omgeving. En....... de hei is zo mooi paars!!!!!

We laten de Kreelseplas en de plas van Gent voor wat ze zijn. Vorig jaar ben ik daar wel wezen kijken. We lopen weer te kletsen en spreken nog even met andere wandelaars en dan staan we alweer bij de 1ste rust. 

Na een heerlijke rust gaan we verder en dan ontdekken we wel een heel bijzondere toeschouwer. Hij moedigt ons zeker aan om door te lopen. De manier waarop hij kijkt is nou niet echt bijzonder vriendelijk. Ik bedenk nu ineens het zal toch niet door mijn rode wandelrokje komen!!!

Na een poosje lopen komen we bij het uitkijkpunt waar we vorig jaar ons "11-uurtje" hadden. Nu is het nog geen 11.00 uur en het bankje blijft leeg.

De route wordt vervolgd en dan komen we een straatnaambord tegen wat ons aan deze wandeldag herinnert. Het is namelijk de dag van Reemst! 

Dan komt de controle post in zicht. Knap hoor een hele jonge vrijwilliger. Hij vertelt dat zijn opa één van de verkeersregelaars is en dat hij vorig jaar op een controlepost van de 10 km. zat. De 20 km. is drukker en wij de 45 en 46ste deelnemer die hij telt om te knippen. Hij houdt het bij in zijn telefoon.

En daar is Juffrouw Tok!! We gaan hier even lekker op de loungebanken zitten en nemen een heerlijke kop soep bij ons brood. Leuk Gert komt ons nog even opzoeken. Dat is leuk om tijdens de rust even een bekend gezicht te zien. 

Na de lunch gaan we de Noord-Ginkelse hei op. Het is nu nog een uurtje lopen en als er niets geks gebeurd moeten ze zo rond 13.45 uur weer op de finish locatie zijn. We nemen afscheid van Gert en gaan op pad. We halen nog een wandelaar in die we al een paar keer hebben ingehaald en praten even wat met elkaar. Knap hoor om zo alleen rustig aan je rondje te gaan. En nee, het is geen jong iemand. Haar leeftijd hebben we niet gevraagd maar ik schat haar zeker ouder dan dat ik zelf ben. 

Hier komen we de herderin tegen met haar schaapskudde. Natuurlijk maken we een paar foto's en later komen we langs de schaapskooi. Die zet ik op afstand even op de foto. Hoe het daar ruikt weet ik wel, daarom hoef ik er niet echt heen.

Na de hei gaan we nog een stukje door het bos. Daar komen we de auto tegen van de EHBO. Ineens gaan we zeer kreupel lopen tot de mannen vlak bij zijn en dan maken we een huppelsprongetje. Nee wij hebben niets! Geen blaar echt niets!

Daar zien we de rotonde alweer. Als we aankomen bij de finish zien we Gert al staan. We gaan ons afmelden. 

Bij het afmelden horen we dat er volgende week overleg gaat komen met de gemeente Ede en dat er gezocht gaat worden naar mogelijkheden om een doorstart te maken met de Edese 4daagse. 

Hopelijk dat er met de nieuwe burgemeester in het zicht een goed overleg gaat komen en dat wij volgend jaar weer welkom zijn op een meerdaagse wandelevenement die in het teken staat van de bloeiende hei!!