Zuurkooltocht 25 februari 2023

 

Vandaag gaan we richting Dordt. Omdat er om 8.30 uur gestart gaat worden en ik niet goed weet hoe het met de parkeergelegenheid zit en omdat ik ook niet goed weet waar ik terecht kom, besluit ik op tijd weg te gaan. Dat betekent dat ik om 07.15 uur in de auto zit en de navigatie start. Ik zet ook de navigatie op mijn telefoon aan omdat de navigatie van de auto weleens een aparte manier van een locatie benaderen heeft. Je kunt merken dat we eind februari zitten, het is al niet meer zo ernstig donker als ik wegrij.

Bij de Stichting Wandelsport Dordrecht ben je altijd verzekerd van een goede tocht, goed gepijld, een goede start- en rustlocaties, gewoon perfect geregeld! Een top club om bij te lopen, zelf in C-tijd hadden zij tochten uitgezet die je op eigen gelegenheid kon lopen. Het is deze winter de eerste keer dat ik meeloop en ik ben niet de enigste. Er komen zo'n kleine 900 wandelaars af op deze tocht, zelfs de medailles zijn op als we ons komen afmelden aan het begin van de middag. Maar zo ver is het nog niet.

Als ik mijn auto heb geparkeerd (gelukkig volg ik de navigatie van mijn telefoon) en mijn schoenen aan heb getrokken zie ik Monique lopen, even aanroepen en we lopen samen naar de voetbalkantine van EHOB.

Als we binnenkomen in de kantine blijkt de groep al aanwezig te zijn. We zijn met veel vandaag, gezellig!!! Na het aanmelden is het nog even wachten op het startsignaal en je krijgt de route ook niet eerder, dus wachten.

En dan gaan we van start voor de 25 km tocht. gelukkig start er vandaag niemand met ons die een andere afstand loopt, anders krijgen we alweer direct een scheiding want als we het terrein aflopen is er al gelijk een splitsing.

We zijn nog niet zolang op pad of de het eerste kiekje wordt geschoten, een woning met een uitzonderlijke tekst vraagt de aandacht.

Het is een tocht waar niet heel veel extra's over te zoeken is op internet, dus je zult bij deze tocht geen links vinden naar wikipedia, maar het is gewoon een gezellige tocht door stukken polder, kleine en grote natuurgebieden.

Vandaag is Ria er gelukkig weer bij na een paar weken afwezig te zijn geweest. Iedereen heeft de gelegenheid om even met haar te praten. Er worden steeds andere groepjes gevormd en er wordt over heel verschillende onderwerpen gesproken. Soms serieus, soms gekkigheid en dan weer diepgaand.

En ja, Dordrecht is voor mij altijd een speciale plaatsnaam. De hoofd locatie van de organisatie waar ik vrijwilligerswerk voor doe is hier gevestigd en er zijn nog andere momenten die een herinnering oproepen. Maar daar denk ik nu niet aan totdat er in de verte gebouwen opduiken die herinneringen oproepen. En dan wordt het stukje Oudendijk wel heel bekend.

We gaan de Provincialeweg op en dan komen we langs de watertoren die we al een poosje hebben gezien. De koffie kunnen we nog niet ruiken, maar we beginnen er wel heel erg veel zin in te krijgen. 

En tja dat ene liedje wat sinds de carnaval in de app terecht is gekomen en iets met een haan ??? je weet wel...... steeds wordt het weer even aangehaald. Maar wat ik ook moet zeggen, soms kunnen mensen waar je het niet van verwacht ineens heel serieus zijn en er worden vandaag dan ook diepgaande gesprekken gevoerd, merk ik.

Zoals altijd sta je dan toch weer onverwachts bij de rust en dat is maar goed ook, want er komt nattigheid naar beneden.

Volgens Richard regent het maar 5 minuten en kunnen we daarna weer droog door en....volgens Richard komt er dan ook geen regen meer....maar......of dat zo is??????

We maken van de gelegenheid gebruik om naar het toilet te gaan en iedereen neemt iets te drinken en ik zorg gelijk dat er weer een bodem in mijn maag komt want die maakt grommende geluiden.

Als iedereen zover is gaan we weer verder want de finish komt niet naar ons toe.

We gaan al snel hoger op.

We gaan het buitengebied in of is het hier een groot natuurgebied? Het is er wel heel mooi en sommige wandelaars lopen niet handsfree waardoor er een tegemoet komende wandelaar bijna het water in wordt gelopen en dat is toch vrij fris vandaag. Maar mooi is het hier wel. 

Waar ik vooral last van heb op de vlonders, is mijn evenwicht. Het gaat goed als ik maar recht voor me uitkijk, niet naar de vlonders en niet naar het water. Die golfjes samen met de roostervlonders geven een  minder fijn gevoel en dan bewegen de vlonders ook nog mee met de wandelaars. Maar............. je kunt er niet om heen, het is hier schitterend!!! Maar helemaal droog?? Volgens Richard kwam er geen regen meer, maar.........

eenmaal op de kale vlakte zonder plekje om te schuilen.......begint het toch weer te regenen. Er is geen andere optie dan doorlopen, dus hup gaan met die benenwagen.

We lopen verder en ach het is ook zo weer droog en dan schijnt de zon weer. Iemand heeft het over maartse buien, maar het is nog februari.....

Het is een schitterende tocht, dan weer eens een stukje asfalt, dan weer een onverhard, dan weer een modder en dan weer een mooi schoon schelpenpad. Het is de eerste keer dat ik deze tocht loop, maar zeker niet de laatste keer. Deze tocht krijgt een vinkje om nog eens op herhaling te gaan.

Zo naderen we de 2de rust en omdat mijn maag alweer van die grommende geluiden maak, ben ik er blij mee. Even dat beest van binnen tevreden stellen. Er zitten nog een paar boterhammen in mijn tas en het muntje wat ik vanmorgen kreeg levert hier een broodje zuurkool met worst op. Lekker!

We maken er geen lange rust van, zodra iedereen zover is komen we weer in de benen voor de 5 km. Nou een ruime 5 hoor, bijna 6.

We lopen weer over wat schelpenpaden en zigzaggen een beetje door het gebied. Dan gaan we definitief de natuurgebieden verlaten en lopen we het laatste stuk weer door een woonwijk heen. Dit keer zat er geen venijn in de staart van de tocht. 

Als we terugkomen op de start/finish locatie melden wij ons af, de medailles zijn op, er waren veel meer wandelaars dan verwacht! Fijn dat iedereen het fijn vindt om hier te wandelen. 

Wij drinken nog wat met z'n allen en nog steeds hebben we wat te kletsen. Ik zeg Sylvia, Hans en Ingrid nog even gedag, die zijn er ook en dan wordt het tijd om op te breken.

Het was super gezellig.

Weer wat kilometers gemaakt voor het goede doel, weet je het nog? Al eens op de site gekeken?

https://www.geef.nl/nl/actie/wandel-kanker-de-wereld-uit/donateurs

45e Winterserie CWSV Prinses Marijke 4 februari 2023

 

Vandaag gaan we weer naar Geldermalsen voor 25 km. De vorige keren had ik steeds iets aparts, of de auto had een eigen mening of de navigatie ging zijn eigen weg. Vandaag daarom maar de route rijden via de telefoon navigatie en dat ging heel goed. Zelf wel even meekijken en meedenken. De afspraak was om allemaal om 08,15 uur aanwezig te zijn zodat we om 08.30 uur van start kunnen gaan. En dat lukt voor mij heel gemakkelijk deze keer. Als ik van het parkeerterrein af loopt, zijn Willem en Annette er ook net. Met z'n drieën gaan we ons inschrijven en dan komt iedereen binnendruppelen. Een groot groep vandaag, Thea, Ria, Reina, Piet en Edwin. We kunnen zelfs deze keer pinnen bij het inschrijven. Monique heeft af moeten zeggen wegens ziekte. Beterschap Monique.

Vandaag gaat de route richting Buren een prachtig stadje. Maar voor we daar zijn!! En zoals we gewend zijn en denken dat het normaal is, de route is weer fantastisch gepeild!! Complimenten voor de organisatie.

We zullen vandaag geen schone schoenen houden, al vrij snel gaan we het eerste onverharde pad op. Achteraf blijkt dit pad nog wel mee te vallen, we krijgen later heel andere paden. En we zijn nog maar amper op stap of de stemming zit er in, nou??? stemming zeg maar gewoon het niveau van taalgebruik.....in Egmond zeiden we tegen elkaar dat we dat miste, maar nu dat ene wandelmaatje er weer bij is zijn we snel op stoom.

de eerste rust is vandaag vrij vroeg, na 8 km komt de rust in zicht. Maar eerst komen we nog langs 2 kerken, schuin tegenover elkaar. Ik grap nog als de ene kerk vol zit steek je over naar de buren voor een plekje en in de kerktuin is het voorjaar te zien.

Op weg naar de rust komen we ook allemaal wijnvaten tegen langs de weg. Hier is een wijnwandelroute. We komen langs de wijngaarden. En zo komen we bij Marijke's Fruitkorfje, hier gaan we rusten.

Na een heerlijke koffie met een plak ontbijtkoek en een sanitaire stop wordt het tijd om verder te gaan. De tocht gaat verder naar het centrum van Buren, wat een schitterende stadje is het toch.

Na het centrum van Buren gaan we weer de polder in om richting de volgende rust te gaan. De rust is gepland in het restaurant van de Pannenkoekenbakker. Uit ervaring zijn er een paar die daar liever niet heen gaan. Het duurt daar allemaal erg lang. Er is nog een andere horecaplek en daar schuiven we aan. Na een heerlijke koffie gaan we weer verder, er zijn pas 12 km gelopen en al 2x keer gerust. Het lijkt wel oefenen op rusten. En wat we altijd zeggen is dit keer zeker het geval... het venijn zit hem in de staart. Wat zal ik zeggen over dit stuk van de route, kijk zelf maar naar de foto's en oordeel. Eén ding is zeker, de bagger zat spreekwoordelijk achter mijn oren.

Ondertussen hebben we een extra zool van de klei en dan komen we aan in Buurmalsen bij de laatste rust. De dames van de rust locatie zijn blij met de wandelaars, maar ze vragen zich af of men thuis ook niet de schoenen uitdoet. Nou thuis wel, maar tijdens het wandelen niet hoor.

De laatste 5 km gaan gelopen worden. We verlaten Buurmalsen en gaan nog een stukje lopen, door Geldermalsen terug naar de start/finish. Nog een enkel plaatje van de tocht. Het was weer een fantastische tocht met mooi weer en met super gezellige wandelaars.

We melden ons af, drinken nog wat en dan wordt het tijd om op te stappen. Het was een super gezellige dag met een gezellige groep wandelaars. Volgende week zien we elkaar weer.

45e winterserie CWSV Prinses Marijke Geldermalsen 7 januari 2023

 

Vandaag alweer de 2de tocht van deze winterserie. Het belooft vandaag mooi wandelweer te worden en na het af lasten van de Linschotenloop een herkansing om ons jubileum van de appgroep te vieren. We willen graag een groepsfoto maken, maar daarover later.

Het is voor mij 3 kwartier rijden zegt de routebeschrijving, maar mijn ervaring is dat het altijd meer is en dat het clubgebouw van de wandelvereniging lastig te vinden is volgens de navigatie. Er is afgesproken dat we om kwart over 8 aanwezig zullen zijn en om half 9 starten. Ik stap ruim voor half 8 in de auto en ga vol goede moed op stap. De autorit geeft geen problemen, maar het vinden van het clubgebouw is wel een dingetje voor de navigatie. Hij stuurt mij weer overal naar toe, dus de navigatie op de telefoon aangezet en we rijden er keurig heen. Ik parkeer de auto en trek mijn wandelschoenen aan, rugzak mee en gaan! Vandaag gaat de kerstverlichting voor de laatste keer aan, gewoon omdat ik die nog zo weinig heb aan gehad.

Het is druk in het clubhuis en er zijn al veel bekenden. Ik schrijf in en dan is het nieuwjaar wensen, gedag zeggen en veel herkenning. Jammer dat Annemiek, Peter, Ria en Richard er niet bij kunnen zijn. Het is half negen dus de 25 km mag van start. Johan wacht even tot de 15 km weg mag, hij gaat het weer rustig opbouwen.

Buiten met de route in de hand wachten we nog even op Conny, zij moet zich nog even inschrijven en dan gaan we op stap. Het is een grote groep vandaag en we hebben allemaal wel iets te vertellen en als we niets te vertellen hebben, luisteren we naar een ander zodat die even zijn of haar verhaal kan doen. Dat is gewoon zi fijn in deze groep, je mag er zijn en er is altijd wel een oor dat luistert.

Dan worden we ingehaald door een super super snelle Rob, ik gooi even mijn tempo omhoog want ik wil van Rob weten of hij de wandeltocht in 's Graveland kent. Volgens hem heeft hij die weleens gelopen en is de route gepijld, alleen de lus voor 33 km niet. Nou dat ben ik niet van plan als ik er ga lopen dan wordt het 25 km. Ik wens Rob een fijne wandeltocht toe en zak terug naar mijn wandelmaatjes van vandaag,

Het is qua omgeving niet heel spectaculair, maar anders dan thuis. Dan komen we het paard van Troje tegen. Heb je die ook gezien? Weet je niet wat er met het paard was?  klik hier

Er zijn stukken van deze route die heel bekend zijn omdat hier altijd de bloesemtocht was, ja WAS, want de organisatie heeft besloten deze niet meer te organiseren omdat er teveel onzekerheden zijn.

Ondertussen hebben we er al weer een kilometer of 8 opzitten en kijken we uit naar de eerste rust. Dit is bij deze wandelorganisatie altijd perfect geregeld.

De eerste rust en wat een verwennerij bij deze wandelvereniging, je krijgt de koffie en je krijgt er een plak ontbijtkoek bij. Wat het kost??? Een vrijwillige gift in de collectebus!! En dat heb ik er wel voor over, zo super geregeld. En dan hebben we een appgroep bijeenkomst en worden we toegesproken door Reina en Thea en.....we krijgen van beiden een leuk, handig kadootje. Zo leuk, het ene kadootje gaat op mijn tas en het andere kadootje ga ik zeker gebruiken. Mijn plastic zakje kan ik opbergen, nu een betere verpakking voor mijn wandelboekje.

Iedereen gaat nog even voor een sanitaire stop en dan wordt het tijd voor de groepsfoto.

Haha, nu dacht je de groepsfoto te zien en je ziet een collage. Ik weet niet of iedereen akkoord gaat met het publiceren van de groepsfoto, dus daarom geen groepsfoto. Misschien later als niemand er problemen mee heeft.

We gaan verder en dan krijgen we een echt stuk met modder, betonpad waar je echt moet opletten anders heb je een blessure.

Al kwebbelend gaan we richting Tricht om daar onze 2de rust te hebben in het dorpshuis. Hannie geeft aan dat het met Puk niet lukt om ons tempo te lopen. We geven aan dat Hannie met Puk voorop moeten gaan lopen want we laten Hannie niet achter. Zo komen we bij het Dorpshuis van Tricht aan en gaan we genieten van onze rust.

Na deze rust maken wij ons op voor de laatste kilometers. Nog 7 km te gaan! Dan komen we eerst langs een vreemde begraafplaats, mar ook langs een bijzondere vogel. 

En zo komen we via Buurmalsen weer terug in Geldermalsen We gaan de winkelstraat door en maken voor mijn gevoel nog een extra slinger om dan de laatste kilometers te gaan maken richting "de Wandelaar". Ondertussen heb ik nog een paar foto's gemaakt die ik nog niet kon plaatsen op de route en die ik jullie niet wil onthouden.

Bij het afmelden krijgen we nog een heerlijk flesje sinasappelsap!!! Een super tocht met een super verzorging voor een bedrag van???? je kunt het niet geloven, hier moet toch geld bij???

Bedankt wandelvereniging Pr. Marijke!!! Super organisatie en super tocht!!!

En wil je weten hoeveel wandelaars ervan genoten hebben?? Het waren er 335 wandelaars vandaag.

Fjoertoer Egmond aan Zee 26 november 2022

 

Vandaag is het dan eindelijk zover. Wat hebben we er naar uitgekeken om de Fjoertoer te gaan lopen. De inschrijving dateert van 2020 en inmiddels zijn de routes helemaal aangepast en zijn er 2 wandeldagen.

Wij hebben een arrangement bij de hoofdsponsor in het hotel. Wat is dit een mega groot hotel en niet alleen dit hotel is van Zuiderduin, ook heel veel andere overnachtingsadressen zijn al door hen opgekocht. Wij hebben inmiddels een kamer geboekt op de "honden" gang. Vanaf 12.00 uur kunnen we inchecken en dan doen we dus. We zijn om kwart voor 12 in Egmond en kunnen moeiteloos de parkeergarage inrijden en parkeren. Als we inchecken blijkt onze kamer nog niet schoon te zijn, dus gaan we met Amber naar het strand hier kan zij even lekker los en uitdollen.

Omdat ik vanavond al vroeg start en wij de fjoertoer maaltijd in het arrangement hebben, besluiten we om op tijd te gaan lunchen. We zoeken een restaurant op en genieten van een heerlijke lunch. Daarna gaan we nog een keer vragen of de kamer al beschikbaar is, maar nee nog niet. Tja, wat doe je dan? Precies dan gaan we nog maar even Egmond in en in een lunchroom waar we ook altijd van heerlijke koffie met...... genieten, even koffie drinken. Nog wat rondlopen en dan is het 15.00 uur, we gaan de sleutel halen en onze bagage. We zoeken de kamer op en dan kunnen we Amber even laten wennen aan de nieuwe omgeving. Straks moet ze alleen blijven als wij gaan eten en dan is het fijn als we eerst even met elkaar op de kamer zijn geweest. Ik maak de verlichting aan mijn tas en ga mij omkleden. De extra warme kleding kan in de koffer blijven, het is fantastisch weer voor eind november.

Na een heerlijke maaltijd ga ik Petra opzoeken. Zij heeft de startkaart van Cees overgenomen. Cees blijft bij Amber, wij vinden 16 km net te ver voor Amber en alle prikkels die zij onderweg krijgt vinden wij ook te... Eénmaal door de mensenmassa heen  geworsteld vinden we Petra snel. Ik geef haar startkaart, pet en keykoord. Klaar om te starten. Reina en Gerrit met Freya lopen ook mee.

Mooi op tijd kunnen we starten  met z'n vijven en aan onze 16 km beginnen. Al heel snel blijkt het om een feestje van 16 km te gaan, tsjonge wat wordt er uitgepakt nadat het 2 jaar lang niet door kon gaan. Wij gaan richting de eerste stempelpost bij de Abdij van Egmond. Voor we daar zijn worden we al getrakteerd op mooie lichtobjecten.

Er volgt een splitsing en de 12 km slaat af, wij gaan het lusje lopen naar de Abdij. Maar we hebben het ene object nog niet gehad of de volgende verrassing staat alweer klaar voor ons.

Het is echt één groot feest en wij kijken onze ogen uit. Grandioos zoals er uitgepakt wordt door iedereen. Voor we het weten zitten er alweer 5,5 km op en worden we verwelkomt door midwinterhoorns.

De startkaart wordt afgestempeld en we krijgen, voor we weer doorlopen, een heerlijke traktatie in de vorm van een krentenbol van de echte bakker en dat proef je.

We gaan op weg naar de volgende stempelpost, maar voor we daar zijn is er weer van alles te zien.

Fantastisch de schaapsherder met zijn schapen. Echt het is een gigantisch mooie tocht en zelfs de bewoners van de Egmonden doen uitbundig mee om er voor de wandelaars een schitterende tocht van te maken.

Zo genietend komen we alweer bij de volgende stempelpost aan, de TC Hogedijk. Ook al heeft de tocht vernieuwde routes, deze stempelpost zit er nog steeds in. We laten onze kaart afstempelen, maar gaan niet zitten om iets te drinken. Na wat rondkijken gaan we verder, maar wie staat daar.......

Na het scoren van een Snelle Jelle gaan we verder want er hangt iets in de lucht. Wat is dat toch?? Zijn het kwallen??? Ik maak er een filmpje van en andere hebben een mooie foto, kijk zelf maar en wat denken jullie dat het zijn? Maar eerst komen we nog langs een ander fraai object, echt het is een fantastische tocht.

En dan, wat zien we toch al lange tijd gaan?

Onderweg proberen we de "oude" routes voor ons te halen en soms herkennen we "oude" stukken route maar soms is de route ook nieuw voor ons. Lang staan we er niet bij stil want onze aandacht wordt weer getrokken.

Je hebt het ene object nog niet bewonderd of het volgende dient zich aan.

Ik had het net over de "oude" routes, tja daar zat ook een kerk in waar we altijd doorheen liepen. Maar nu komen we van een andere kant lijkt het wel en we komen bij een kerk, maar dat is niet de kerk die we bedoelen. Sommigen blijven buiten wachten, ik ga naar binnen even er doorheen lopen, Bij de deur hangt een gedicht.

Daarna gaan we weer met z'n vijven verder en dan komen we langs het kerkje waar we altijd doorheen liepen. Het kerkje staat in de steigers, oohhh, vandaar. 

De wijk waar we doorheen lopen was altijd druk in de weer, nu is het er stil, geen terrasjes open. 

We lopen verder dan dan...... kijk zelf.

En dan wordt er gesproken over het binnengaan van het spookhuis, nou dat valt wel mee hoor.

Je blijft je verwonderen, wat wordt hier uitgepakt na 2 jaar!! Zo bijzonder, zo super!

Er komt weer een bijzonder punt aan. OOww ja hier is een soort vijver en daarop is altijd iets met water.

Stempelpost "Roompot" is ook vertrouwd. Hier is van alles te eten en te drinken. Wij pauzeren even buiten in de zandbak. Niet te lang want dan worden we koud. 

En nu gaan we richting het strand. Hier wordt het weer bekend. We komen nog hele mooie vlinders tegen, echt het is zo'n fantastische tocht, feest van het begin tot het einde!!

Even een pittig stukje door het mulle zand, bekend van andere tochten hier. Overdag valt het wel mee, maar in het donker is het net even anders.

Als we het strand opkomen zien we, uuhh het lijkt de ark van Noach wel.

En nog steeds zijn de lichtobjecten niet op. Op het kleine stukje strand kijken we nog onze ogen uit.

En even verder op:

Dan hebben we het over de paarden, die er elk jaar zijn en wat zien we?

We komen een schip tegen op het strand, is deze door de storm uit koers geraakt?

De viiurtoren veranderd steeds van kleur, een paar plaatjes.

Er komt een einde aan een fantastische tocht., de hele tocht genoten!! 

 

  een vertrouwd baken voor de