Dam tot Dam wandeltocht 17-9-2016

Het is vandaag 17 september en de Dam tot Dam Wandeltocht staat gepland. Een aantal weken geleden is de afspraak al gemaakt met Ineke en André om deze 27 km. te gaan lopen. Ineke is helaas geblesseerd en heeft af moeten zeggen. Ineke heeft vorige week de 80vandeLangstraat gelopen en herstelt nu van een blessure. Belangrijk om rust te nemen en te zorgen dat de blessure goed herstelt, naar je lichaam luisteren is belangrijk.
Ineke wenst ons een goede en gezellige tocht via André. Van Ria hoor ik dat er zorgen zijn rond haar zoon. Ook zij wenst ons een goede en gezellige tocht. Wij hopen dat het mee valt met de diagnose volgende week.
Cees brengt mij naar Woerden naar het station en op het station merk ik ineens dat mijn bidons water nog thuis in de koelkast liggen. Dan maar straks kijken of ik ergens water kan kopen. Volgens de ns reisplanner is het handig om via Utrecht te reizen. Dus dat gaat ook gebeuren. Eenmaal in Amsterdam staat André al bij spoor 8 op mij te wachten.
Samen gaan we op stap en we besluiten om eerst maar met koffie te beginnen.

 

 

Na redelijk lang op onze koffie te hebben moeten wachten, het smaakte wel heerlijk, en na een sanitaire stop ga ik richting de Dam. Je voelt je toch echt een provinciaaltje als je in de hoofdstad loop.

De start is op de Dam Amsterdam. Het historische hart van de stad. Aan en op de Dam staan het Koninklijk Paleis, de Nieuwe Kerk en het Nationaal Monument. Het is inmiddels half 9 geweest en wij gaan van start.

 

De tochten van "le Champion" zijn altijd erg goed geregeld. Ook vandaag is het een tocht waarbij je eigenlijk bijna niets mee hoeft te nemen. Je wordt zo verwend bij elke rust. Ik heb voor alle zekerheid flesjes water gekocht op de station, maar André zal mij daar later op de dag nog mee plagen, want water had je zelfs niet bij je hoeven te hebben. Het is een beetje heiïg. Niet helder dus en of de zon vandaag nog te voorschijn komt? Ik hoop het maar ik heb er een hard hoofd in.

Op de startkaart die we thuis hebben gekregen staat dat er ruim 16.000 deelnemers zijn vandaag. Deze tocht is ook een sponsortocht voor Pink Ribbon.

Dan hebben we al snel het uitzicht op de Montelbaanstoren, met als bijnaam Malle Jaap. De verdedigingstoren is uit 1516. In 1606 verloor de toren zijn verdedigingsfunctie. De bijnaam heeft de toren te danken aan het feit om  ooit op onregelmatige tijden spontaan te gaan spelen.

Dan komen we over het Entrepotdok. Dit grote complex pakhuizen dateert uit 1829. Hier lagen vroeger de goederen van overzee opgeslagen voordat er accijnzen over moesten worden betaald. De 84 pakhuizen , tegenwoordig woonhuizen, winkels en cafés zijn vernoemd naar Nederlandse en Belgische steden. Als we hier langs lopen proberen we ons in te denken hoe je ooit aan het wonen hier kan wennen. Voor mij zeker niet een wens. Laat mij maar lekker buitenaf wonen. Ik kan mij niet voorstellen dat je hier met plezier woont en er een behoorlijke prijs voor wil neertellen.

De route gaat langs Artis richting de Amsterdamsebrug. Vorig jaar heb ik deze tocht voor het eerst gelopen. Ik was bang dat ik mij niet meer zoveel er van zou herinneren, maar dat is zeker niet zo.
De eerste 5 km zitten er op en de eerste stempelpost is een feit. Op deze tocht zijn er vrij veel stempelposten en bij elke stempelpost wordt je weer verwend met wat lekkers. Bij de start was het een pakte Sultana en nu is het een plakje ontbijtkoek.
Via het Zeeburgereiland en de Schellingwouderbrug komen we in Amsterdam-Noord op het Dam tot Damloop parcours.
Voor we bij de volgende stempelpost zijn gaan we het W.H. Vliegenbos door. Het is het oudste stadsbos en bestaat ruim 100 jaar.
Er is van alles te zien en er worden verschillende plaatjes geschoten. Eén er van vind ik erg leuk.

Bij het cafeetje waar ik vorig jaar koffie dronk was het nu erg druk. Er stond buiten al een rij wachtenden daarom besluiten wij om door te lopen naar het café "'t Boemeltje". Daar werd gestopt voor een koffie en een sanitaire stop.

Bij de volgende stempelposten werden we weer verwend met een appel. Ook waterflesjes werden er uitgedeeld. Nu was het tijd dat André mij lekker ging plagen met het water wat ik vrij duur had gekocht. Maar ach, dat dure water heb ik in de trein nog heerlijk opgedronken en voor een deel over de bank en grond gegooid.

Langs de route is er van alles te zien en te beleven. Een kleine impressie hiervan zie je in de volgende collage.

Bij de volgende post worden we alweer welkom geheten door aardige vrijwilligers. De startkaart wordt afgestempeld op de 17 km. En er is weer iets te eten en te drinken.
Maar wat viel ons hier op? Er staan 2 dames keihard tegen een boom te duwen. Als er gevraagd wordt waarom ze dat doen, vertellen ze dat ze bang zijn dat de boom omvalt omdat hij al zo scheef staat. Dus voor onze veiligheid zullen we maar zeggen. Haha, geloof jij het?

We gaan weer verder. Op de Verlengde Stellingweg komen bij de ondertussen bekende Pink Stop. Hier wordt weer water uitgedeeld in roze flesjes en hartjes. Hier is ook gelegenheid om een bijdrage te geven.

Af en toe gaat de snelheid bij mij er een beetje uit en moet ik even aangezet worden om de snelheid wat op te voeren. Het helpt om dan een doel te stellen om die in te halen. Nu alle afstanden bij elkaar komen wordt het lastig om nog een beetje tempo er in te houden.


We komen Zaandam binnen en ook al zal het voor morgen worden neergezet wij voelen ons ook welkom en maken er vast een foto van.

Op het laatste rustpunt staat ook de stempelpost van de 21 km. We lopen over de rustpost heen, halen onze stempel op en gaan weer verder. De laatste 6 km.
De finish wordt geroken en ook al is het nog een stukje, sommige zijn wel erg optimistisch en maken een klein foutje van 2 km. Helaas we moeten toch echt nog 4400 meter. Maar leuk bedacht!

Het is onder het viaduct door, er over heen en dan weer naar beneden. En dan zijn er altijd wel weer wat momentjes die om een kodakmoment vragen.

De finish komt nu steeds dichterbij. We komen Zaandam binnen. Nog maar weer een paar plaatjes.

De aanlooproute naar de finish is ten opzichte van vorig jaar gelukkig veranderd. We lopen nu prettiger dan de wijk waar we vorig jaar door gingen. We slingeren na de Dam in Zaandam nog door wat straatjes naar het Dam tot Dam Park.

En dan zijn we binnen. Ik krijg mijn laatste stempel en de medaille omgehangen. Ik denk vandaag weer eens om mijn wandelboekje af te laten stempelen!

En dan is het tijd voor een welverdiende Radler!!! We proosten op het resultaat en na ons verdiende drankje wordt het tijd om het station op te gaan zoeken. Ik heb nog een uitnodiging voor een ander feestje vandaag en daar wil ik graag naar toe. Trouwens hoe denken ze hier over wandelaars? Ik vraag het mij af.

De pendelbus laten we staan en we lopen het laatste stukje terug naar het station. Daar zoeken we ieder onze trein op. Ik besluit de rechtstreekse sprinter te nemen. Dan hoef ik niet meer over te stappen en kan ik blijven zitten tot Woerden.

Het was vandaag heerlijk wandelweer, goede temperatuur en geen spat regen gehad!
Dank je wel voor je gezelschap vandaag André! We zien elkaar vast weer op één van onze volgende tochten.

 

Women to Women 10-9-2016

Vandaag ga ik een sponsortocht lopen "women to women" georganiseerd door Open Doors.
Omdat ik de 4daagse in Nijmegen al was gesponsord door veel mensen, wilde ik eigenlijk niet weer om geld gaan vragen, daarom besloot ik mijzelf te sponsoren. Om de tocht voor iedereen toegankelijk te maken is de afstand niet zo ver. Ruim 10 km en dat was nog in te korten met 3 km voor diegene die het te lang vinden. Omdat ik de afstand wat kort vond besloot ik vanuit huis naar de start locatie te lopen.
Dat was genieten zo vroeg op de morgen door het "Groene Hart". Wat heb ik veel elders gelopen en weinig genoten van de polder. Er waren al verschillende kodakmomenten voor ik op de startlocatie aankwam.

Sinds enkele jaren hebben wij een prachtig pontje gekregen over de Grecht en als ik over het pontje ga ben ik dicht bij de startlocatie. Omdat ik niet zo vroeg ben, een kwartier later vertrokken dan de bedoeling was, besloot ik nu zeker met het pontje te gaan. Als ik om wil lopen moet ik zeker 3 kwartier extra lopen.

Fijn het pontje lag aan mijn kant, dat scheelt dan hoef je hem niet eerst over te draaien. Ik kon gelijk mezelf naar de overkant draaien. Als ik midden op de Grecht ben zie ik een plezier vaartuig aankomen. Dat wordt even flink doorwerken. Ik ben over en zet weer voet op vaste bodem. Op naar de startlocatie. Daar staat de koffie al klaar met wat lekkers erbij.

Na uitleg over de actie, wij lopen vandaag voor vrouwen in Ethiopië, veel vrouwen zijn daar weduwe en hebben het moeilijk om hun gezin te onderhouden. Wij krijgen een PowerPoint presentatie te zien. Daarna wordt het tijd om in de benen te komen. Het is prachtig wandelweer, het belooft zelfs erg warm te worden en dat voor half september. Er wordt een temperatuur verwacht van rond de 28 graden. Ik heb heerlijk een wandelrokje aangedaan. Nog even de zonnestralen vangen.

De route gaat weer naar het pontje waar ik net over ben geweest. Leuk hoor we zijn met 35 vrouwen, dus dat wordt 2 keer overzetten. Gelukkig staan er aan de overkant ook mensen te wachten dus alle keren doet het pontje dienst.

Via de Grechtkade lopen we naar de Westveense molen. De molenaar denkt dat hij ineens veel bezoekers krijgt. Het is namelijk Monumentendag en de molen is daarom open vandaag. Maar nee, deze dames komen langs en bewonderen de buitenkant maar gaan weer verder. Richting de lunchpauze.

Vanmorgen had ik mijn nieuwe sjaaltje met gel nog in het water gelegd. De gel blijft koud en zo heb je de hele dag een heerlijk gekoeld sjaaltje in je nek. Ik had het sjaaltje gezien bij Ineke tijdens de 4daagse in Ede. En het is zeker een goede aanschaf geweest. Ik heb er de hele dag plezier van.
We komen bij de plek waar de lunch gepland is. We hebben allemaal ons lunchpakketje bij ons en ons drinken. Iedereen kiest ervoor om binnen te zitten. De ruimte is heerlijk koel.
Na een half uur stappen we weer op.
Al redelijk snel komen we op het punt waar je de route in kunt korten. Sommige dames maken hier gebruik van. Ik ga met de rest mee en dan kom ik toch weer op een plek zo dichtbij huis waar ik nog niet eerder ben geweest.

We gaan namelijk dwars door de "lusthof De Haeck" heen. Wat een prachtig gebied is dat. Hier ga ik zeker nog eens heen. Ik loop hier wel vaker dus even de route veranderen en ik neem deze paadjes.
Kijk zelf maar op de volgende foto's.

Ons rondje zit er bijna op. We lopen langs een weg die vandaag de nodige herinneren oproept, terug naar de startlocatie. Daar bedanken wij de organisatie en ik neem het pontje richting huis. Rond 3 uur ben ik weer thuis en de gps geeft aan dat ik 20 km. heb gelopen. Mooie tocht voor vandaag, ik heb weer genoten!

70ste airborne wandeltocht

Voor vandaag staat de 70ste airborne wandeltocht op het programma. Ik heb met André afgesproken en we hebben gepland dat we dezelfde trein nemen. Ik wacht op Utrecht CS op een trein later dan mijn eigenlijke aansluiting is. De trein die eerder vertrekt stopt niet in Veenendaal-De Klomp en daar stapt André in de trein. Ik stuur een berichtje waar ik te vinden ben in de trein en het moet dus goedkomen.

Even een stukje Wikipedia voor degene die niet zo op de hoogte is van de geschiedenis van de airborne wandeltocht.

"De Airborne Wandeltocht is een herdenkingstocht in het kader van de Slag om Arnhem (september 1944) en vindt iedere eerste zaterdag van september plaats in Oosterbeek. Het is een van de grootste internationale wandelevenementen.
De Airborne Wandeltocht is een eerbetoon aan de ruim 1.700 Britse en Poolse militairen die in de Slag om Arnhem het leven lieten en begraven liggen op de Airborne Begraafplaats te Oosterbeek. De opbrengst van de Airborne Wandeltocht wordt aangewend om minder draagkrachtige oud-strijders en nabestaanden in staat te stellen over te komen om de jaarlijkse Airborne herdenkingen in en rond Arnhem bij te wonen.
In het jaar 1947 organiseerde de Politie Sport Vereniging ‘Renkum’ voor het eerst de “Airbornemars”, om diegenen te eren die in de septemberdagen van 1944, onder meer in de omgeving van Oosterbeek, hebben gestreden voor de bevrijding van Nederland. Aan de eerste “Airbornemars” namen zo’n 2.000 wandelaars deel en werd daarmee vanaf het begin al een succes. Later werd aan deze mars, met toestemming van Major-General R.E. Urquhart, CB, DSO, commandant van de 1e Airborne Divisie, de naam “Airborne Wandeltocht” gegeven en mocht het Pegasus-embleem door de organisatie worden gebruikt.
Vanaf het begin is de netto-opbrengst van de Airborne Wandeltocht bestemd geweest voor de soldaten, die invalide zijn geworden door de oorlogshandelingen tijdens de Slag om Arnhem, alsmede voor de nabestaanden van de gevallenen, die financieel niet in staat zijn om de Airborne herdenkingen in september in Arnhem en omgeving bij te wonen. Vanaf 2011 komen ook andere doelen in aanmerking voor een bijdrage, mits deze passen in het gedachtegoed van de Airborne Wandeltocht en voldoen aan de daartoe door de organisatie opgestelde beleidslijnen.
De Airborne Wandeltocht kent vier afstanden, te weten de 10, 15, 25 en 40 kilometer (40 km voor individuele wandelaars) en leidt door een gedeelte van de Veluwezoom met rustieke bossen van de gemeente Renkum en een prachtig uitzicht over de Rijn. Aan de Airborne Wandeltocht nemen jaarlijks veel wandelaars deel uit binnen- en buitenland, zowel individueel als in groepsverband. De groepen geven over het algemeen de voorkeur aan de langere afstanden.
De routes op de vier afstanden leiden u langs markante plaatsen, zoals:
-het voormalig hoofdkwartier “Hotel Hartenstein”, thans het “Airborne Museum”, van waaruit Major-General R.E. Urquhart, CB, DSO, commandant van de 1e Airborne Divisie de ongelijke strijd leidde.
-Het museum is dagelijks geopend; op de wandeldag vanaf 12.00 uur.
-de Airborne Begraafplaats te Oosterbeek, waar ongeveer 1.750 Britse en Poolse militairen hun laatste rustplaats kregen.
-de uitgestrekte bossen van de “Bilderberg”, waar een hevige strijd werd geleverd.
-de landingsterreinen in Wolfheze, Heelsum en Renkum, waar de Airborne-soldaten werden gedropt.
-de “Oude Kerk”, dat tijdens de terugtocht als verzamelplaats diende. Deze“Oude Kerk” is op de dag van de Airborne Wandeltocht geopend van 14.00 tot 17.00 uur."

André en ik hebben voor de 25 km. gekozen. Een mooie afstand voor vandaag. Het belooft mooi wandelweer te worden na de regen van de afgelopen avond en nacht.

Onze trein is om 8.25 uur in Oosterbeek en we lopen op ons gemak naar het startterrein toe. Voor wij het startterrein oplopen horen we al dames mopperen over de afstand van het parkeerterrein naar de start en over pendelbussen die niet te vinden zijn. André informeert even of de dames wel plezier in vandaag hebben en of zij zin in de tocht hebben. We gaan daar eerst van een heerlijke kop koffie genieten en kijken of er nog bekenden zijn. Ook kijken we even of hi-tec soms nog een shirt over heeft. Wij hebben er allebei geen besteld en eigenlijk hebben we spijt. 

Dan ontdekt André Hennie en die gaan we even een hand geven en een fijne wandeltocht toewensen. Ook krijgen we Yolanda in het vizier. André gaat ook haar een goede wandeltocht wensen en ik volg.

Het wordt steeds drukker op het startterrein en wij besluiten om ook vast in de rij te gaan staan bij de start. Ik weet dat mijn zus Jannie ook meeloopt en tegelijk met de 25 km start. Zij gaat de 15 km lopen. Ik ben nog door haar gebeld maar heb dat niet opgemerkt. Veel later zie ik dat pas.
Het starten in Nijmegen, waar de hoeveelheid mensen het best mee te vergelijken is, gaat wel sneller. Dat komt omdat je in Nijmegen direct je weg vervolgt op een brede straat. Hier ga je direct een smaller bospad op en moet je in de afdaling. Dit jaar gaat de afdeling goed. Vorig jaar was het eem modderpoel begrijp ik.

We gaan Oosterbeek door in een grote menigte. Het is een drukte van belang en soms lastig om een paar foto's te maken. Daarom heb ik in dit verslag wel wat foto's geleend van leden uit de groepen waar ik lid van ben en die een mooiere foto hebben geplaatst. Dank daarvoor.

André heeft de wandeltocht al vaker gelopen en gaat mij op de speciale gedenkplaatsen brengen. Zo ook op de begraafplaats!! Dank aan Sjaak voor de foto's.

 

 

Na de splitsing werd het rustiger lopen. De 40 km lopers waren al lang voor ons vertrokken en nu wij als 25 km. lopers op het parcours komen wordt het een stuk rustiger lopen. Ik zie nog een wandelaar van de Stertochten "Utrecht". Hij vertelt dat de 4daagse soepel verlopen is en dat hij met plezier de 55 km. heeft gelopen. We zeggen elkaar gedag en ik zoek André weer op. We hebben heerlijk doorgelopen en besluiten om pas op de helft zo ongeveer te stoppen. Wel hebben we eerder een keer gestopt omdat de nood hoog werd. Gelukkig zijn er langs het parcours regelmatig sanitaire voorzieningen zodat "wild plassen" niet nodig was.

 

We lopen een terrein op van een ggz instelling in Wolfheze. En wat we daar gedaan hebben dat beleef je niet elke dag. Wie haalt er als voetganger nu een rijdende auto in! Wij hebben het geflikt. André sprak de bestuurder nog even aan. Als we deze bestuurder moeten beoordelen qua geduld en netheid, dat wordt het een grote voldoende!!! Hij bleef keurig achter de wandelaars en dacht er niet over om in te halen.

Een stuk verderop verlaten wij via een bospad weer het terrein. Spannend dat verkeersbord als je ook het pad bekijkt!

 

 



De tocht gaat verder en we genieten van de natuur en het mooie weer. Dan komen we het bos uit langs een golfterrein. Het terrein is nu in gebruik van een golfclub. Oorspronkelijk was dit de landingsplaats van de militaire in 1944. Waarschijnlijk zag het terrein er toen iets anders uit als nu. We lopen door en besluiten om bij de grote rustplaats die we dan tegenkomen nog niet te stoppen. We verwachten dat er straks ook wel een gelegenheid zal zijn. En zo lopen we Heelsum binnen.

Even later lopen wij langs de plaatselijke voetbalvereniging. Daar valt mijn oog niet alleen op het bord dat hier medische verzorging is maar ook op het simpele bord dat hier soep en broodjes te krijgen is. Het besluit is snel genomen, we gaan naar de soep. Een heerlijke tomatensoep kunnen we hier krijgen en samen met onze meegebrachte bammetjes is het een heerlijke lunch!!

Na een pauze van een klein half uurtje stappen we weer op. We zijn ongeveer op de helft en hebben best nog wat klimmetjes voor de boeg. Maar we genieten van alles om ons heen. Voor mij is de tocht best verrassend voor wat ik zie en meemaak.

Ben je weleens echt flink beetgenomen op een wandeltocht. Nou ik vandaag dus wel. Ik zal je eerst een foto laten zien. Wat zie je aan die persoon die een rode baret draagt? Valt je iets op? Kijk eens goed en luister ...................

Zie je niets bijzonders en hoor je ook niets?
Hier komt het verhaal:
Ik hoor dus een militaire groep aankomen, zingend!! Dus ik zeg tegen André dat wordt straks aansluiten en lekker meelopen. Wat hoor je ze goed aankomen. Zal het een grote groep zijn?
André kijkt achterom maar geen opmerking of zo. Het geluid komt dichterbij dus zo dadelijk aansluiten denk ik. Ik zie nog steeds niets. Het lijkt wel of de groep naast ons loopt, nog steeds niets te zien, wat gek! Het haalt me in, nog heb ik het niet door. Ik maak nog een opmerking en wat loopt er dan voor me??!!! Eén rode baret met in zijn rugzak een draagbare geluidskast met zijn favoriete muziek. Of is het zijn bataljon wat thuis gebleven is. Ik voel me zwaar in de maling genomen!!! We lachen er maar om en bedenken al het verhaal erbij.
De tocht gaat verder. We komen weer bij een kodakmoment. Uiteraard maakt iedereen hier een foto, dus ook ik.

 Het klimwerk is begonnen maar André belooft mij nog een mooi punt wat de moeite waard is om foto's te maken. Het zonnetje heeft er flink zin in en schijnt heerlijk in de rug. Wat een mooi weer in vergelijking met vorig jaar.
We komen bij een controle post. Plek genoeg achter een pilaar om je even af te zonderen.

Een hartelijk welkom in het Heveadorp. We volgen de richtingaanwijzers naar het Dunoplateau en werkelijk wat een prachtig vergezicht. Daar is dus de stad en de brug!

Een bijzondere wandeltocht, ook nu ik het verslag zit te schrijven en terugdenk aan de oorsprong van deze tocht. Dan valt mijn oog op nog wel een heel bijzondere waarschuwing!
Het is maar dat je er om denkt en je bent gewaarschuwd!!

Het schiet op, het eindpunt begint in zicht te komen, voor sommigen niet, we merken dat optellen voor veel mensen gemakkelijker is dan aftrekken. Jammer, want dan had je geweten hoever het nog was. En dan zien we ineens Pascal lopen. Pascal sluit zich bij ons aan. Even van elkaar horen hoe het gaat. Pascal heeft de 40 km vandaag gelopen en omdat hij in de buurt kampeert is hij vanmorgen vanaf de camping komen lopen en straks loopt hij terug naar de camping dan heeft hij er vandaag 50 km. op zitten. Een mooie voorbereiding voor de 100 km van volgende week.
Leuk we lopen met z'n drieën verder. Het laatste stuk zal niet meer zo doorlopen omdat er steeds muziekkorpsen tussen gevoegd worden en wij dan stilgezet worden. Maar het is ook genieten van de korpsen die hun beste beentje voorzetten. Dit is gewoon een stukje showwerk! Gaaf! Er zijn een paar foto's van maar in het eggie was het veel mooier.

Het laatste stukje door Oosterbeek en we komen op het finish terrein. Wij melden ons af en halen onze herinnering op. Ik ben zo handig om te vergeten mijn wandelboekje af te laten stempelen(organisatie alweer een berichtje gestuurd) en we gaan wat drinken en nog even heerlijk genieten van alles om ons heen. We drinken nog wat met Hanneke en haar familie.

Dan komt er een eind aan deze leuke dag en stappen we op en zoeken de trein op. Dat verloopt allemaal lekker vlotjes. Om 17.23 uur haalt Cees mij weer op in Woerden en kijk ik terug op een mooie wandeldag.

Edese 4daagse 2016

 

 

3de dag van de Edese 4 daagse:

Vrijdag 26 augustus 2016

Vandaag ga ik de draad weer oppakken en staat de Edese 4daagse gepland. Na de 4daagse in Nijmegen heb ik alleen nog een strandwandeling gemaakt van 14 km. in de vakantie. Verder heb ik rust gehouden. Wel heerlijke fietstochten gemaakt.
Vandaag afgesproken met André en Ineke en Hans. Ik heb er veel zin in ook al is het best warm deze dagen. De temperatuur gaat vandaag ook weer oplopen tot over de 30 graden. Best warm, maar ik kan mij erop voorbereiden door voldoende water mee te nemen en te drinken en voldoende te eten. Ook daar heb ik voor gezorgd.

Om 6 uur loopt de wekker af en even voor 7.00 uur zit ik in de auto op weg naar Ede. Het is voor mij een bekende route met de auto en zoals ik al verwacht sta ik rond 8.00 uur netjes geparkeerd en kan ik mijn wandelschoenen aantrekken en mij aanmelden. Als ik binnen kom zie ik nog geen André of Ineke, dus ik meld mij vast aan voor 2 dagen en dan tikt Ton mij op mijn schouder. Wat leuk dat Ton er ook is. Hij had nog aangegeven dat hij niet kwam maar als verrassing had Thea geregeld dat Ton toch kon gaan wandelen. Gelukkig gaat het beter met Ton en zien we hem weer op wandelingen. Thea is de positieve motor zegt Ton. Fijn dat Thea dat doet. Er wordt beloofd dat de tocht in Warmond nog gepland gaat worden. Ik wacht het af. Komt vast goed!
Daarna ga ik koffie halen en even naar het toilet. Als ik terugkom van het toilet staan André en Ineke en Hans mij op te wachten. Ik maak kennis met Hans en drink mijn koffie op. Dan gaan we vertrekken.

Ria heeft de keuze gemaakt om niet met ons mee te lopen maar om morgen in Loenen te gaan lopen. Ook vast een mooie tocht. Er is zoveel keus dat je voor jezelf moet kijken wat haalbaar is en wat je leuk vindt. Al snel komen we langs een bord wat André herinnert aan Ria.  We maken er een foto van als herinnering aan Ria.

 

 

De route gaat vandaag over het Wekeromse Zand. Bij de start werd er al aan mij gevraagd of ik wel voldoende water bij mij had. Eerst gaan we het bos in richting eerste rust. Omdat we een stukje achter elkaar lopen, loop ik voorop en dan merk ik dat ik het tempo even aan moet passen. Ik neem wat snelheid terug en dan blijven we beter bij elkaar. Bij de eerste rust besluiten we alleen wat te eten te pakken of uit je voorraad van thuis of we kunnen iets kopen bij de rustpost. Ik besluit mijn krentenbol op te eten.

 

Nu gaat het richting zandverstuiving, die gaan we oversteken! Het zonnetje is inmiddels aardig opgekomen en het wordt werkelijk een warm stukje. Vooral ook omdat het leek of er voren getrokken waren. Het was wel een fantastisch stukje natuur en het was er prachtig foto's maken.

Na de zandverstuiving lopen we weer onder de beschutting van de bomen en dat is best lekker met het warme weer. Ook zie ik hier een mooi vennetje met daarin waterlelie's. De waterlelie's zijn niet heel bijzonder, in de polder in het Groene Hart zie je die ook vaak, maar wel apart hier in het bos.
De tocht gaat verder en het is weer klimmen. De schele berg heet het. Pas als je boven bent is het goed te zien waarom het de schele berg is. Jammer altijd dat het zo moeilijk is om dat vast te leggen op een foto.

De rust waar we echt gaan zitten om wat te drinken en een sanitaire stop te maken komt in zicht, Gasterij De Schelenberg. André heeft gisteren inkopen gedaan en dit meegenomen in zijn rugzak om ons te trakteren. Heerlijke hartige hapjes! Ook neem ik een paar heerlijke boterhammen uit mijn voorraad. Helaas vinden we hier geen soep, maar we doen ons tegoed aan de heerlijke kaasblokjes e.d. van André. We nemen de tijd. Omdat ik hier in een fb berichtje wordt getagd valt het mijn zus op waar ik wandel. Later merk ik het zelf ook!!!

Na een heerlijke rust heeft iedereen weer energie om verder te gaan en ja hoor zo langzamerhand kan ik er niet onderuit, ik loop in de achtertuin van mijn zus. Ze stuurt ons ook al een tip om goed te kijken of we geen teken hebben. Zij ziet allang aan de foto's die langs komen waar we zijn.

Een stukje verderop probeert een wandelaar de hoed van zijn vrouw op een pony te zetten en er een foto van te maken. De pony ziet het alleen niet zo zitten. Handig om de hoed van je vrouw te nemen als de pony er mee van door gaat heb je in ieder geval je eigen hoed nog. Daarna gaat het verder en kom ik langs de uitzichttoren De Koepel en langs een waterpomp. Hier moet natuurlijk even water gepompt worden en het is heerlijk koud water, lekker even je handen eronder om die op te frissen.

De tocht gaat verder en soms weet je niet wat je inhaalt. Ondertussen zijn we uit het bos en lopen we een stuk langs een weg. Daar worden we ingehaald door fietsers en ooeeiiwww jammer de camera niet klaar om foto's te maken, want deze meneer fietst niet voor het eerst zo, tenminste dat is onze conclusie als je de kleur ziet.

De derde rust komt in zicht. Deze rust is bij "in goede aarde". Dit is een zorgboerderij en wij worden verwelkomt door cliënten die hier zijn. Het is hier gezellig en ik neem een beker heerlijke vlierbessenlimonade. Er wordt een plekje in de schaduw gezocht want ondertussen is het best warm geworden zo midden op de dag.

Als ik verder ga wordt het me langzamerhand wel heel erg duidelijk waar ik ben. In de verte zie ik een bekende kerktoren en dan kom ik langs een molen die ik herken. De Doesburgermolen ligt langs de route. Op de route beschrijving wordt de tip gegeven om er te gaan kijken. Wij gaan verder, want André wil vanmiddag nog even langs kantoor. We komen nog langs een grote begraafplaats aan beide zijden van het bospad.

Na 20 km zijn wij weer terug bij de start/finish locatie. Wij melden ons af, drinken nog wat en nemen afscheid. We spreken af hoe laat we morgen present zijn. Het was een heerlijke dag vandaag en ik kijk al uit naar morgen.

In Kamerik heeft de bakker nog een broodbestelling voor mij liggen en de bakker gaat al om 15.00 uur dicht, dat wordt nog even doorrijden. Ik kom net iets na 3en bij de bakker en gelukkig hij heeft de deur nog los en mijn brood ligt nog te wachten. Fijn dan heb ik dat ook.

4de dag van de Edese 4daagse:

Zaterdag 27 augustus  2016

De laatste, voor mij de 2de dag van de Edese 4daagse. Ik zit om 7.00 uur weer in de auto op weg naar Ede. Het is vandaag nog rustiger dan gisteren op de weg. Maar als ik bij de startlocatie aankom zie ik dat het duidelijk drukker is. Veel mensen komen alleen vandaag, vandaag is het ook mogelijk om 40 km te lopen. Wij nemen weer de 20 km. Ik wil net mijn wandelschoenen aan doen en dan parkeert er een auto naast mij. André is vandaag ook met de auto en parkeert naast dat kleine koekblik van mij.
We gaan de route ophalen en ik heb wel zin in een beker koffie. Na even wachten arriveren Ineke en Hans ook. Hans vond wel dat we gisteren flink doorgelopen hadden en voor zijn idee weinig gerust.

We gaan vol goede moed op stap, vandaag gaan we de andere kant op. We gaan vandaag naar de Ginkelse hei.  André heeft vandaag een 11-uurtje bij zich. Wat dat is weet ik nog niet maar het zal vast goedkomen. Ik ga het maar rustig afwachten.

Wat is het toch een mooi gezicht de zonnestralen door de bomen.

 

 

 

We komen langs de Kreelseplas en even verder is de Plas van Gent. Wij gaan verder en komen dan bij Planken Wambuis. Dit gedeelte van de route hebben de anderen een paar dagen geleden ook gelopen. Toen vanaf de andere kant. Vandaag hebben ook oog voor alles wat er op de grond te vinden is. Bodemonderzoek staat vandaag niet op ons programma dus nemen we voorzorgsmaatregelen. Wel zie ik een paddenstoel die om een Kodakmoment vraagt.

 

 

Even later komt Boerderij-Theetuin Mossel in zicht. Daar gaan we rusten een sanitaire stop houden en we zoeken vandaag een plekje in de zon want we hebben het echt nog niet warm. Het is ander weer dan de andere dagen. De discussie ontstaat wanneer er onweer zal komen. De man tegenover Annika komt vrij betrouwbaar over en volgens hem wordt het wel eind van de middag. Daar gaan we dan maar vanuit. Annika loopt de 4daagse met haar dochter en vanmiddag worden ze door man/vader ingehaald. We genieten van de koffie met appelgebak en ik eet ook gelijk mijn krentenbol weer op want het bakje yoghurt van vanmorgen is al verbruikt.

Annika en haar dochter blijven nog even zitten en wij gaan verder. Even verderop zien we een woning midden in het bos. We vragen ons  af of het wel zo leuk en fijn is om hier te wonen. In de zomer misschien wel, maar straks als het winter is? We gaan verder en zijn op zoek naar een bankje voor ons 11-uurtje. Dan valt ons oog op het uitkijkpunt wat we passeren en we besluiten even naar boven te lopen. Ik maak een paar foto's en André haalt het 11-uurtje uit zijn rugzak.

Na het heerlijke 11-uurtje gaan we verder. We lopen nu veel makkelijker dan eerst en al snel halen we Annika en haar dochter weer in. Hoe dat kan? Toen wij op het uitkijkpunt waren hebben zij ons ingehaald. De club groeit dus uit tot ons 6sen. En zoals ik al zei we hadden veel oog voor het kruipend gedierte vandaag. Hier nog wat plaatjes van een kever en een hazelworm.

Met z'n allen genieten we van de tocht en steeds weer zijn er mooie plekjes die om een Kodakmoment vragen. Al genietend komen we bij:

Daar gaan we rusten en genieten van heerlijke soep. De een neemt ballen met soep en ik kies voor soep met weinig ballen. Echt lekker eigen gemaakte soep. Dat proef je toch altijd. Er wordt weer uitgebreid gerust en ik eet ook mijn boterhammen uit mijn voorraad op.

 

 

Na de rust gaan we de Ginkelse hei weer op. Ik vertel André dat ik bij de Ginkelse hei altijd aan mijn vader moet denken en aan het feit dat hij hier voor de capitulatie in mei 1940 hier gelegerd was. André en ik lopen voorop en de anderen lopen in de achterhoede. We maken nog wat foto's, maar eigenlijk willen we wel even gas geven. Hieronder nog een paar plaatjes en dan geven we gas. Ik loop op dat moment voorop en binnen niet al te lange tijd hebben we een behoorlijk gat geslagen. Best lekker even de spieren losmaken en in ons tempo naar boven klimmen.

 

 

Na een heerlijke tocht die toch weer warm eindigt zijn we terug op de finish locatie. Wij komen nog wel het plaatsnaambord tegen van Ede maar omdat onze bekende bordenhangster in de achterhoede is heb ik hier geen foto van gemaakt, daarom hier de groepsfoto van ons vieren die ook op het uitkijkpunt is gemaakt.

André en ik melden ons af en krijgen een vaantje omdat wij 2 dagen meegelopen hebben. Dan trakteren we ons op een heerlijke koude Radler. En wij wachten op de rest. Zoals verwacht komen zij een minuut of 12 later binnen. We kletsen nog even en dan wordt het uit voor afscheid nemen. De volgende tochten waarop we elkaar weer zien worden even afgesproken. Het waren 2 fantastische dagen. Bedankt voor de gezelligheid!

Volgend jaar hoop ik er weer te zijn. Zoals het er nu naar uitziet 3 dagen, want de donderdag zal waarschijnlijk niet lukken door mijn werk.