Totaal aantal pageviews

zondag 27 november 2022

Speculaastocht 19 november 2022

 


Vandaag staat de Speculaastocht van de Stichting Wandelsport Dordrecht e.o. op de agenda. Met deze club hebben we vorige winter ook veel kunnen lopen, vooral toen er nog niet veel open was of georganiseerd werd, Zij bleven actief. Het is vandaag voor het eerst vanaf een nieuwe startlocatie en we zijn benieuwd  Het belooft een koude tocht te worden. De weersverwachting is niet heel positief en of we de zon gaan zien???? Vast bij de koffie en wat we nog meer hebben bij de koffie??? Nee, geen appeltaart maar...

Ik ben mooi op tijd vertrokken en het rijd op zaterdagmorgen lekker door. De weg is tot de afslag bekend. En de navigatie weet de rest. Na het parkeren van de auto, wissel ik nog even van schoenen. Ik vind het autorijden met wandelschoenen niet fijn. Als ik het parkeerterrein verlaat, probeert er een wandelaar te parkeren, dat gaat niet zo vlotjes, als mijn auto er straks nog maar staat zonder deuken. Nou dat van die auto lees je nog!!

In de startlocatie staan Annette en Willem al te wachten, even later arriveert Thea ook. We zijn compleet en ook al is het nog geen 08.30 uur we gaan van start.


We lopen door wat straten van Hendrik-Ido-Ambacht en komen al vrij snel in het buitengebied. We gaan de Pruimendijk op en die blijven we hoe dan ook voorlopig volgen. We lopen langs de rivier De Waal, niet te verwarren met de andere rivier De Waal. Deze rivier is zeker belangrijk, wil je meer weten, klik hier  

Er is van alles te kletsen met elkaar, even elkaar deelgenoot maken van leuke of minder leuke dingen die we meegemaakt hebben, de afgelopen week. 


We komen langs een molen, het blijkt "De Kersenboom" te zijn, wil je er meer over weten, klik hier Als we bij de Waalbocht aankomen wordt het tijd om terug te gaan. De terugweg gaat naar de speculaaspost gaat over een verhard klompenpad.


We beginnen ons wel af te vragen waar de zon blijft en of we de zon wel gaan zien vandaag. Ik gok op het koffiemoment.voorlopig moeten we het doen met heel veel bewolking, maar het is droog!!


En dan komen we bij de koffiepost aan. Ik besluit eerst naar het toilet te gaan, maar als ik eenmaal in de rij staat blijkt het best wel lang te duren voor ik aan de beurt ben. Maar in het polderlandschap is een andere mogelijkheid haast geen optie. Dus.......op je beurt wachten. Inmiddels hebben mijn wandelmaatjes al koffie gehaald en haal ik zelf mijn speculaas met mijn muntje. Als iedereen de koffie en speculaas op heeft en iedereen gebruik heeft gemaakt van de sanitaire stop gaan we verder. Ooowwja na de koffie, de zon??? vergeet het maar, gewoon zuur koud weer.



Eigenlijk moet ik misschien hier het nieuwtje nog eens vertellen, wil je het weten????
Nou, het zit namelijk zo,....... alle polders lijken namelijk wel heel erg veel op elkaar.....er is namelijk altijd veel gras en watergangen...dat hebben alle polders gemeen en...... dat nodigt niet heel erg uit om heel veel foto's te maken!
Natuurlijk af en toe zien we best nog wel wat bijzonders.


En zo komen we bij onze 2de rustpost aan, Hippe Hendrik! Wat een leuk tentje is dat, we nemen de tijd en ik kies hier voor een heerlijke warme chocomel, heerlijk in deze kou.


Na deze heerlijke, gezellige, warme rust gaan we een lusje lopen, voor we aansluiten bij de 15 km lopers. En......tja dan moet me toch iets van het hart!!! Zie je dat verbodsbord? Volgens mij betekent dit "verboden voor voetgangers" en.......die wandelmaatjes??? zijn dat geen voetgangers dan??? Gewoon doorlopen hé....


Het is een gezellige tocht met z'n vieren, ook al komt de zon niet tevoorschijn. En dan blijkt dat we een graaf in ons midden hebben en daar moet een kiekje van genomen worden. 


Met Graaf Willem in ons midden lopen we het laatste stukje en we zien nog een lieveheersbeestje en een vrouw en 2 kinderen in beeldvorm. 


En zo komen we bij de finish aan in "Casade". We hebben heerlijk gewandeld en gaan met elkaar nog wat drinken. Dan wordt het tijd om naar huis te gaan, we gaan de auto opzoeken!  De auto??? Tja, dat is nog wat, hoe krijg je de auto van slot????? Ja soms is het batterijtje leeg van je sleutel en hoe krijg je dan de noodsleutel tevoorschijn? Gelukkig de Graaf gaat even kijken op internet, ondertussen sta ik nog wat te klikken met de sleutel en ja, de autolichten knipperen en de auto is open. Snel naar huis en een nieuw batterijtje halen in de garage. Ik kan weer rijden zonder bang te zijn ergens te blijven staan.



maandag 14 november 2022

St. Nicolaastocht Vinkeveen 12 november 2022

 


Vandaag ga ik naar Vinkeveen. De ijsvereniging daar organiseert traditiegetrouw de St. Nicolaas weer. Wat gaat de tijd toch snel, het lijkt zeker nog geen jaar geleden dat we hier waren. Het is vrij mistig als ik 's morgens om 07.15 uur weg rijdt. Het is niet zo heel ver, maar toch te ver voor de fiets. Het belooft een mooie wandeldag te worden als de mist straks opgetrokken is. De afgelopen weken is er weinig van georganiseerd lopen gekomen en dat betekent dat ik er nu super veel zin in heb. Als ik in Vinkeveen aankom is er nog parkeerruimte genoeg. De zaalsporten zijn nog niet begonnen zo vroeg in de morgen. Ik ga mij aanmelden, thuis had ik nog even gekeken, want tegenwoordig is het veel online inschrijven zodat je eigenlijk altijd direct kunt starten, maar hier melden we ons aan, kunnen betalen met de pin en kunnen van start. 


Willem zit al te wachten, Ankie is er ook en Hannie en Johan zie ik ook. Hannie en Johan vertrekken eerder, zij hebben de hond bij zich. Hannie laat nog even het krantenartikel zien met de foto. Al snel komen Thea, Ria en Reina binnen, gezellig met z'n allen op stap. We maken nog even een grap dat Ankie wel tot de deur mee zal wandelen, Ankie gaat namelijk de 30 km lopen en wij de 20 km. Het gebeurt nog weleens dat de 30 km direct een heel andere kant uitgaat. Maar vandaag niet.

De route is omgedraaid ten opzichte van vorig jaar. Helemaal niet verkeerd hoor, eigenlijk misschien wel beter want vorig jaar was het laatste stuk erg druk en nu lopen we door een wakker wordend Vinkeveen het dorp uit.




Onderweg ontdekken we weer van alles en als echte Aziaten halen we ons fototoestel te voorschijn en worden er kiekjes geschoten. Ankie kent de omgeving Vinkeveen niet zo goed, dat is leuk want we gaan door een mooi gebied heen vandaag en ja, in de polder heb je best lange stukken die eentonig kunnen lijken maar toch steeds weer verrassend zijn, als je het wilt zien.



Met de mist heeft het ook wat mysterieus, wandelaars die in de mist verdwijnen of juist in de mist opdoemen omdat jij net iets sneller gaat. Ik heb geprobeerd dit vast te leggen toen we achter Hannie en Johan aanliepen.



Zo wordt een saai stuk dijk toch een leuk stuk met onverwachte momenten. Hier kan het 's middags behoorlijk druk zijn en nu hebben de weg voor onszelf. 


De zon komt al snel hoger en dan is het met de mist gedaan. En dat komt goed uit want we gaan tussen de plassen door in Botshol en dan moet je geen mist hebben, dan wil je van de mooie vergezichten genieten. Ankie begint ondertussen op stoom te komen want we gaan van het asfalt af, onverhard lopen. Het is hier minder drassig als vorig jaar. Als ik dat bij terug komst navraag aan de inschrijftafel hoor ik de reden hiervan. Volgend weekend is er een hardloopevenement en die organisatie onderhoud samen met de ijsvereniging de paden zodat die niet meer onder water komen te staan. Wil je meer over het gebied Botshol weten? klik hier

Eénmaal door het natuurgebied heen, lopen we een stuk klompenpad of voor mij gewoon door het weiland. Ankie is nog steeds in opperste stemming, ook al is het hier glibberig maar nog niets vergeleken met de Olat wandeltochten.


We komen langs de Proosdijersluis, de ijzerhandel en genieten vooral van de mooie opkomst van de zon en wat dit met de natuur doet.



Jammer is het wel dat de horeca bij de Jachthaven niet open is, nu moeten we nog een stukje verder om te gaan genieten van een heerlijke koffie. Maar er is voldoende te zien en daar gaat het om. Ondertussen heeft Ankie al zo'n 7 km met ons opgelopen en wordt het tijd om afscheid te nemen. Ankie slaat af en gaat de brug over om haar 30 km vol te maken.

Wij gaan de camping op, een camping? Het lijkt wel of het hier permanent bewoond is, tenminste sommige optrekjes hebben daar veel van weg. Hannie en Johan vinden een koffiestop. Wij besluiten nog even door te lopen, dan zijn we bij het tentje van vorig jaar. Dat zit redelijk op de helft.


Na de camping gaan we langs de geluidswal van de A2 lopen. Dit is, vind ik, het minder mooie stuk in de route. Maar soms moet je van deze stukken hebben om van A naar B te kunnen. En zo komen we wel bij Café de Viersprong. Voor we bij het café zijn hebben we nog even een praatje over de leden van de appgroep en hoe er pas weer een nieuw lid verwelkomt is. We komen ondertussen uit verschillende delen van her land en niet elke tocht is qua afstand haalbaar voor iedereen. De kosten voor aanmelding wordt laag gehouden, er is 1 van de beheerders die gewoon het koken van een warme maaltijd voldoende vind. Voor mij is dit dan weer niet haalbaar en daarom kan ik in koffie betalen. Ik voeg de daad bij het woord en bestel een koffie extra.

Na de koffie slaan de 15 km lopers af. Onder ons zijn er geen 15 km lopers, dus wij gaan gezellig met elkaar verder, richting de Demmerikse sluis. Ja, dit waterrijke gebied hangt van sluizen aan elkaar. Maar eerst een stukje langs de provinciale weg. Iedereen herkent de weg omdat ze daar vanmorgen reden om in Vinkeveen te komen, alleen ik kwam van de andere kant, dus andere provinciale weg. We gaan onder de provinciale weg door en komen bij de sluis.

En zo gaan we het echte poldergebied in met de weilanden met allemaal hun eigen naam. Hier zien we ook de zilverreiger weer. Een schuwe vogel die tegenwoordig in Nederland overwinterd. Vroeger moest hij verder vliegen maar nu de winters warmer zijn, zoekt hij in Nederland zijn vertier. Wil je meer weten over deze vogel, klik hier

Ook komen we een zwarte zwaan tegen. Dit is van oorsprong ook niet echt een vogel voor dit gebied. Wil je over deze vogel meer weten? klik hier



En zo komen we bij het Bellopad aan. We gaan nu een stuk Bellopad lopen om weer in Vinkeveen uit te komen. Wil je meer weten over het Bellopad,  klik hier
Vanaf het Bellopad zie je de kerk van Vinkeveen alweer mooi liggen, daar moeten we uiteindelijk weer terecht komen. 


Het station Vinkeveen is nog steeds een prachtig gebouw en wordt ook mooi onderhouden. 
Een stukje bielzen herinnert nog aan de spoorlijn.





En zo stappen we van het Bellopad over op het Robert Moultonpad. Kortgeleden viel mij langs de provinciale weg al dat witte gevaarte op met die cijfers erop. Je vindt het in de beschrijving waar de link naar verwijst. Nu weet ik eindelijk waar dit betrekking op heeft. Wil je meer weten over het Robert Moultonpad, klik hier


Na het verlaten van het Moultonpad slingeren we nog wat door Vinkeveen om zo weer bij de sporthal uit te komen. Het was prachtig wandelweer en we hebben weer genoten van de gezelligheid om met elkaar op stap te zijn. De consumptiebon die we bij inschrijving ontvingen gaat om  aan een heerlijk frisje. Daarna wordt het tijd om op te stappen.




donderdag 8 september 2022

75ste Airborne wandeltocht

 


Vandaag staat de 75ste Airborne wandeltocht op de agenda. Na 2 jaar mogen we weer en gaan we weer. 2 weken geleden al met Peter afgesproken dat we samen met de trein gaan, Peter staat op het Centraal Station Utrecht te wachten en we gaan samen naar het perron om op te trein te wachten.

Cees heeft mij vanmorgen naar Woerden naar het station gebracht. Daar waren veel Formule 1 fans. De NS is ook echt wandelfan want vandaag stoppen alle treinen in Oosterbeek. De tocht van vandaag is een hele mooie tocht, maar ook best pittig vind ik altijd. Nu wil je natuurlijk weten wat en waarom de Airborne wandeltocht. Voor meer info, klik hier

Er is rond Arnhem verschrikkelijk gevochten om Nederland in najaar 1944 te bevrijden. Dat is niet gelukt en daarom hebben we nog een hongerwinter gehad. Wil je er meer over weten, klik hier

De start van de tocht is om half 10 en om even 9 uur stopt de trein in Oosterbeek. Dan is het nog even een dingetje om uit te checken. we nemen de rij naast de hoofdrij en staan dan ineens vooraan met uitchecken. 


Jammer dat de organisatie nooit heeft besloten om de "kinderwagen"afstand een uurtje later te laten starten. Dan heb je wat minder mensen bij de start en je hebt het geslenter de eerste kilometers niet. Misschien in een evaluatie eens aan denken. We staan dus met z'n allen een half uur te wachten voor werkelijk van start kunnen gaan en....................er wordt niet gescand, maar gewoon met een pen afgetekend op het startbewijs. Echt in stijl met deze herdenkingstocht.

Vanaf Sportpark Hartenstein lopen we naar het centrum van Oosterbeek. Een beetje in slofslof tempo. De route is bekend want veel wijzigen kunnen ze hier niet, je moet toch langs de verschillende herdenkingsmomenten komen.

De route gaat nu eerst naar de Airborne Oorlogsbegraafplaats. Even een gedenkmoment en te bedenken dat zoveel jonge mensen voor onze vrijheid zijn omgekomen. 





Na dit serieuze moment gaan we weer de route op en dan komen we weer langs het station. Tijdens één van de vorige tochten lazen wij dat er een wandelaar was die de tocht niet leuk vond en die wandelaar was op de trein gestapt en naar huis gegaan. Dus...........als je niks aan de tocht vindt??? de trein staat er, je kunt zo mee.
En dan zien we Ria ook nog lopen... allemaal even Ria gedag zeggen....en door. 



We komen in Wolfheze en lopen over het terrein van de psychiatrische instelling. Ondertussen hebben we wel trek gekregen in een kop koffie en omdat we hier ook naar een normaal toilet kunnen gaan we pauzeren. 


Na de koffie gaan we verder en lopen het terrein gedeeltelijk over om zo het bos weer in te gaan. Tot mijn verbazing hebben ze in het bos ook doodlopende paden!!!


 We komen hier langs een boerderij en voor de coronatijd was hier altijd een terras en het terras zat altijd vol met wandelaars. Nu zaten de wandelaars op boomstronken hun eigen bammetjes te eten. Wij gaan verder want het was te kort na onze rust. En zo komen we in Heelsum waar de fotocamera's klikken.


De route gaat door de bebouwde kom en daar hoog op de heuvel staat een kerk, wij gaan er niet heen maar met wat inzoomen kan ik wel een foto maken.


Ooowwwja ietsjes ouderwets is de wandeltocht wel. Tsja de 75ste, maar een stempel hebben ze nog niet ontdekt. Ik heb het op de foto gezet.


Het is een beetje lastig om de route goed te volgen, omdat we geen routebeschrijving hebben, het was vandaag zo goed gepijld dat verkeerd lopen niet lukt en verdwalen al helemaal niet. Dan moet ik aan de hand van de foto's de route achterhalen. Dat lukt als je steeds foto's maakt, maar ik heb er nog al eens een handje van om gewoon te genieten van alles en dan geen foto's te maken.

Ergens zijn we langs een sportkantine gekomen en daar hebben we een heerlijk koud drankje gepakt en onze bammetjes opgegeten. Volgens mij was dat al na de parkeerplaatsen waar de auto's van de deelnemers staan die niet met de trein kwamen. Ik weet alleen niet meer of dit voor of na hett Dunoplateau was.



Het duno plateau of te wel het Duno landgoed. Voor ik er zelf meer over schrijf, voor info, klik hier
Vanaf het plateau heb je een mooi uitzicht naar de brug die in 1944 zo belangrijk was. Daar was het nou allemaal om te doen. Vandaag is het een heldere dag en dan kan je echt ontzettend ver kijken. Op dit plateau is het altijd druk, alle wandelaars komen er langs en er zijn verschillende verkooppunten van eten en drinken.

Na het plateau lopen we verder en komen in het Hevea dorp. Ik kan mij nog herinneren dan ik Hevea regenlaarzen had vroeger. Je kunt zelf nalezen wat ik over dit dorp en haar geschiedenis heb gevonden,  klik hier
Op de foto hieronder zie je 4 van de 5 wandelmaatjes waar ik mee liep, waar nummer 5 is? Vertel ik zo.


We liepen al een poosje met een groep politiemannen en -vrouwen op. En ineens waren we wandelmaatje 5 kwijt. Waar was hij toch? Ja hoor, wat heeft hij nu weer uitgespookt. Maar we houden het in de gaten, hij was toevallig voor sommige de BOB vandaag.



En zo komen we Oosterbeek weer binnen, we merken het dat alle afstanden bij elkaar lopen, want de kinderwagens en het daarbij horende tempo is terug van weggeweest. Hier moeten we gewoon even genoegen meenemen. Maar wat muziekkorpsen een traag ritme spelen is wel jammer, Volgens mij waren ze bang dat als ze sneller zouden lopen, de rokjes op zouden waaien en dan.........


Het was een gezellige, prachtige wandeldag/tocht. Van het begin tot het eind genoten en ja, ik vond hem pittiger dan andere tochten, maar missen, echt niet! We lopen langs de oorlogsveteranen, die elk jaar nog terug komen. We komen net als vanmorgen langs het Airborne monument ook wel De Naald genoemd. Voor meer info, klik hier



Deze laatste foto's heb ik "geleend". Eerlijk is eerlijk ik kwam ze tegen en of ik vond de foto beter dan die ik zelf had of ik had hem niet.

We gaan allemaal onze herinnering ophalen en ons wandelboekje af laten stempelen. Sommigen moeten nog een herinnering omruilen, dat kan hier allemaal. Dan gaan we nog even op het terrein een drankje doen. Ik wil nog een jubileumshirt kopen, maar helaas uitverkocht. Nou jammer dan was dat shirt niet voor mij bestemd of ik had vanmorgen wat eerder van huis moeten gaan. Het is goed zo!