Pegasus wandeltocht 27 oktober 2018

De laatste zaterdag in oktober begint een traditie te worden! Pegasus wandeltocht!!
Waarom Pegasus vraag je je misschien af, wil je meer over Operatie Pegasus 1 en 2 weten, klik hier

De wekker loopt vandaag best vroeg af, 06.45 uur begint dat ding al te ratelen. En de regen klettert ook lekker op de ramen, dus heb je de neiging om je nog een keer om te draaien. De afgelopen jaren is het steeds heel mooi weer geweest tijdens deze wandeltocht, maar wat kunnen we vandaag verwachten?
Toch sta ik op en volgens het weerbericht moet het landinwaarts mee vallen met de buien, dus ik ga van het positieve uit (hoewel ik toch nog even mijn grote regenponcho in mijn tas stop).
Ook de temperatuur stelt mij voor een lastige keuze, net terug van Tenerife, hoeveel laagjes gaan het worden, ik besluit voldoende laagjes aan te trekken, beter 1 uit doen onderweg dan het koud hebben.
Om half zeven zit ik in de auto op weg naar de Hartenberg in Wekerom.
Het is nog donker en ook nog donker als ik om half acht de auto, op aanwijzingen van parkeerwachters, parkeer. En ja, ik weet dat dit vanmiddag een uitdaging gaat worden!! Ik kan me in het donker namelijk niet oriënteren, dus wordt het vanmiddag zoeken naar de auto!
Als ik in het theehuis aankom zijn Michel en André ook net gearriveerd. We zeggen elkaar gedag en ik haal een bekertje koffie. Even rustig opstarten.
Het is met de regen erg meegevallen tot nu toe, dat ziet er goed uit.
Nog even een toiletbezoek en dan kunnen we ons inschrijven en vertrekken. Het begint wat te schemeren en even voor 08.00 uur zijn we op pad.
Gewapend met een uitgebreide routebeschrijving en zoals onze ervaring is, altijd een perfect gepijlde route.

De route is elk jaar nagenoeg hetzelfde, maar de natuur laat steeds iets anders zien. We hebben elkaar al een poosje niet gezien bij wandeltochten, dus er is genoeg te vertellen aan elkaar en op die manier gaan de kilometers vanzelf.
André heeft iets speciaals bedacht voor vandaag. Op veel tochten heeft hij wel iets ludieks en hij vertelt dat hij vandaag een lopend buffet bij hem heeft. Bij het idee alleen al heb ik schik. We gaan het meemaken!
De zon begint er ook bij te komen en al snel merk ik dat ik te veel laagjes aan heb. Dit veranderen moet wachten tot de eerste rust.
Ook zorgt de opkomende zon voor aparte kleuren op de foto's.

Bij de eerste wagenrust vinden de heren niet waar ze trek in hebben, dus zetten we de tocht voort. Al snel komen we bij de wandelfotograaf. Ik loop achter buurman en buurman aan en kom zo alleen op de foto te staan, dat was ook mijn bedoeling. Jammer genoeg is de foto niet scherp.

Ik merk dat ik steeds vaker in deze buurt loop, want ineens herken ik een plas waar ik van de zomer nog langs ben gekomen met de Edese tweedaagse. Toen heb ik daar nog met Jannie zitten genieten.
Nu lopen we verder richting juffrouw Tok.

Dan komen we bij Juffrouw Tok aan. Er komt een meneer De Haan naar buiten en die vraagt mij om een foto van hem te maken bij één van de kippen. Hij dacht namelijk dat het een haan was en dat hij met een naamgenoot op de foto ging. Maar meneer de Haan ging dus met mevrouw de Kip op de foto! Dan loop ik door naar binnen en ga ik aan de koffie met mijn boterhammen en een banaan. De erwtensoep laat ik voor wat die is, een beetje te vroeg, het is net half 10.

Na de rust bij Juffrouw Tok gaan we de Ginkelse heide op. Hier zijn de Engelse Para's geland in september 1944. Vorig jaar liep de schaapskudde meer in het zicht dan nu. Dus de fotogenieke hond was nu niet in beeld. Het is altijd een zwaar stukje zo door het zand, maar het zand was nat van de regen van de afgelopen nacht, dus was het wat gemakkelijker lopen.
Na de heide moeten we onder de A12 door en dat is even lastig omdat we niet het pad op gaan, veel wandelaars maken er een afdaling in de berm maar ik loop even een stukje terug omdat ik geen zin heb in valpartijen vandaag.
Als we door het viaduct zijn komt er de splitsing van de 20 km en de 30 km. Wij gaan de 30 km route op en gaan richting Renkum.

Dan komen we al snel bij de Renkumsebeek en daar hebben we vorig jaar gestopt voor het 11-uurtje en inmiddels is het ook nu tegen elven, dus tijd voor, jawel het 11-uurtje.

We lopen verder het is trouwens heerlijk weer. Bij de rust heb ik mijn jas uitgedaan en de poncho in mijn rugzak gedaan want die poncho gaan we niet nodig hebben vandaag. Je kunt ook prachtige plaatjes maken van de kleuren in het bos.

Dan steken een weg over en ja hoor we gaan het kabouterbos in. Daar treffen we kabouterwoningen aan en de was van de kabouters hangt te drogen. Ik herinner me dat er een boomstam ergens over een greppel moet liggen en ja hoor André gaat op de evenwichtsbalk staan en komt er ook weer heelhuids af.

Er staat een voorstelling op de agenda in het kabouterbos en de spelers staan al opgesteld. Ik maak (met toestemming) wat foto's. Ook de boom waar je in kunt staan is er nog, leuk.

Via het vlonderpad wat ook heel bekend is ondertussen, komen we bij het bosven uit. Het ligt er prachtig bij. En dan komen we bij de 2de rust aan. Hier hebben ze heerlijke appeltaart en dat gaat er wel in. Het is smullen. Alleen heb ik een wiebel stoel, dus dat meldt ik even.
Na een uitgebreide rust wordt het tijd om verder te gaan voor het laatste stuk van de tocht enne... er loopt nog steeds iemand met een lopend buffet in zijn rugtas!

Door het bos vervolgen we de route en het is echt boffen met het weer vandaag. Het is prachtig weer, een heerlijk zonnetje en de regenbuien zullen best ergens vallen, maar niet waar wij lopen. Het valt ons wel op dat er maar weinig paddenstoelen zijn. Tijdens deze tocht zagen we altijd wel redelijk wat paddenstoelen, maar nu is het toch heel weinig. Ineens zie ik een bankje voor mensen met korte beentjes. Het doet mij denken aan een logeerpartij van neefjes bij mijn moeder. Ik ga het niet vertellen hier, maar ik had even een binnenpretje, geloof dat!
Dan doemt de samenkomst met de 20 km alweer op.

Het stuk  van de route wat nu komt is eigenlijk helemaal niet leuk, langs het spoor. Vorig jaar dachten we al dat we ook onderlangs konden en nu zie ik die pijl weer staan en besluiten we onderlangs te gaan. Het loopt ook een stuk prettiger. Zoals ik eerder al schreef, de omgeving begint mij een beetje bekend te worden, want als we afslaan om het spoor over te steken, zie ik ineens in de verte het "Enka" terrrein! Daar was afgelopen jaar de start van de Edese 2daagse. Als wij bij de overweg komen, zitten de bomen naar beneden en moeten we wachten op 2 treinen.

Gelukkig zijn we voor zonsondergang bij deze wagenrust, anders hadden we toch wel een probleem gehad. Wie wel een probleempje heeft is hij die nog steeds met zijn lopend buffet in zijn rugtas rondloopt. Er wordt nog eens rondgekeken maar nog steeds is er niemand die interesse heeft in het buffet. Dan nog maar even verder.

Dan zie ik een boom met tonderzwammen. Leuk, op de Hoge Veluwe geleerd hoe deze zwammen heten. Ik heb even op Wikipedia gezocht naar info. Wil je er meer over lezen? klik hier

Inmiddels begin ik te merken dat er bijna 30 km in mijn benen zit. We lopen langs het militaire terrein waar vroeger de kazerne stond. nu wordt er een woonwijk gebouwd.

Nieuw bij het mausoleum zijn de info borden die er geplaatst zijn. 

Dan komen we nog door een wijkje waar we over het parkeerterrein lopen met garageboxen. Hier staan andere jaren altijd "rood met witte stippen" paddenstoelen, maar vergeet het maar dit jaar dus niet. We steken over en missen al even André! Ja hoor hij is bezig met zijn lopend buffet!! 

Als wij onze laatste stempel halen komt André ook binnen lopen. 

De consumptiebon wordt ingewisseld, we krijgen er vocht voor, wat de kleur van koffie heeft en warm is. Ik neem er mijn laatste boterhammen bij.

En dan wordt het tijd om naar de Keep Them Rolling wagens te gaan. En wie treffen we? Dezelfde Dodge met chauffeur als vorig jaar. Ik krijg een plekje voorin. Heel leuk!!

Aangekomen op de Hartenberg krijgen wij ons vaantje en dan wordt het nog even spannend!!!

Ik ben in het donker aangekomen hier, vanmorgen en nu...……….. is het licht en waar staan nu de auto?????

Natuurlijk wordt mij "vrouwenlogica" verweten als ik samen met 2 andere dames probeer de auto te vinden!

Maar ja hoor!!! Daar staat de Nissan te wachten, helemaal alleen, de andere auto's zijn inmiddels vertrokken, maar gelukkig gevonden! Wel anders gelopen als vanmorgen, maar wat geeft het!!!

Het was een heerlijke dag en om kwart over 3 ga ik weer richting Kamerik.

De Hoge Veluwe wandeltocht 8 oktober 2018

Vandaag ga ik vroeg op pad!! De jaarlijkse wandeltocht op De Hoge Veluwe staat gepland en ik wil vanmiddag op tijd terug zijn. De wekker staat op 06.15 uur en om 07.00 uur zit ik in de auto. Ik ga eerst langs Jannie om haar op te halen en dan gaan we samen verder. Jannie heeft op haar beschermers kaart ook de toegang met de auto, dus kunnen we de auto lekker bij het bezoekerscentrum parkeren.  En wat een goede zorgen van mijn zus, het startersbakkie heeft zij bij zich, die drinken we eerst voor we ons aan gaan melden. 

Het is vanmorgen nog donker als ik vertrek, maar al snel wordt het licht en dan is het genieten!!! Zo mooi die grondmist, ik geniet hier van. Ik vind dit altijd zo mooi!! Het beloofd een mooie dag te worden vandaag, dus heb ik een jas maar thuis gelaten. In een fleecevest ga ik het zeker redden de eerste tijd en als het dan nog warmer wordt, kunnen we lekker in ons shirt verder.

Als we ons aanmelden, zijn er al wat wandelaars van start gegaan, dat klopt wel want vanaf 08.00 uur mag je starten en het is ondertussen bijna 08.30 uur.

Wij krijgen een routebeschrijving en kaart mee en we horen dat Luuk met 3 wandelfit dames nog maar een minuut of 5 weg zijn, die gaan we misschien nog wel inhalen, maar dat duurt een poosje blijkt later.

Net als de voorgaande jaren lopen we eerst het rode rondje en daarna het blauwe rondje. Wel jammer dat er weinig vernieuwingen in de route zijn. We lopen elk jaar het zelfde rondje, wat ik wel jammer vind.
Al snel steken we een grasveld over en dat is een wildweide, lees ik later. Wel heel mooi die zon zo op de bomen met hun verschillende kleurenpracht.

Dan stijgt het zandpad en als we bovenaan zijn hebben we een prachtig uitzicht over het Otterlose Zand. Ook al heb ik dit al vaker gezien het blijft steeds weer een prachtig gezicht.

Wij lopen weer verder en al snel doemt het Jachthuis op. Elk jaar weer vinden we het jammer dat de tenten voor de hardlooptocht van morgen al opgezet zijn. Nu kunnen we toch wat minder mooie foto's maken. Op de vijver heeft Jannie van de winter nog geschaatst.
We komen hier bij een info- en waterpost. Hier liggen allemaal verschillende poten van de dieren die op het park leven. Leuk om te zien en om even naar te luisteren.

Dan gaan we onze stempel halen bij de stempelpost bij de Theekoepel. En naast de prachtige natuur en het mooie weer waar we van genieten, hebben we ook genoeg te vertellen aan elkaar.  Dus soms worden er gewoon wat minder foto's gemaakt. Dan is de aandacht even bij het gesprek.
We komen bij de volgende  stempelpost aan. Dit is ook de appelpost en...……….. wat hier bijna gebeurde????
Ik ga het hele verhaal niet vertellen hoor, maar een feit is..... dat we een heerlijke appel kregen die erg groot was..… we wilden hem delen...…… daarvoor hadden we het mesje nodig wat aanwezig was.. er was nog een dame die een appel wilde, maar die heeellll lang het mesje nodig had (voor in onze ogen onzinnige dingen) en wij...…..  moesten lang wachten...  dus kozen we voor ieder een kleinere appel voor het op handgemeen uitliep. Daar houden we het bij.

Maar de stempel hadden we en dus gingen we weer verder.  Ik heb weinig paddenstoelen gezien. aar de zwammetjes die ik op een boomstronk zag, heb ik geprobeerd te fotograferen.

De eerste 10 km zitten er bijna op en de koffie begint wel erg te roepen ondertussen. We hebben Luuk en de dames nog steeds niet gezien, maar als we bij het bezoekerscentrum aankomen zitten zij net aan de koffie. We sluiten aan en ik ga eerst de w.c. opzoeken.
Ik vind het wel heel leuk dat Loes en Luuk ook mij herkennen van de weinige keren dat ik met Jannie meega een wandelfit tocht lopen. In geuren en kleuren vertellen wat ons is overkomen bij de appelpost.

Vanmorgen, toen we aankwamen zagen we een meneer en mevrouw keurig gekleed gaan. We maakten een opmerking tegen elkaar maar hadden het beeld niet meer paraat, tot we bij de volgende stempelpost aankomen. Daar staan de Helene en Anton Kröller-Müller. Zij stempelden voor ons de kaart af en we kregen een flesje water mee.

Het tweede gedeelte van de tocht lopen we met het groepje van Luuk mee en het tempo ligt lekker hoog. Ik merk dat ik de laatste tijd wat minder vaak onverhard heb gelopen en dat zij op dinsdag of donderdag niet anders doen dan onverhard lopen.
Al snel komen we bij de volgende stempelpost en dit blijkt ook weer een appelpost te zijn, en...…. daar ligt ook een mesje!! We hebben nog even een binnenpretje maar lopen na de stempel weer door.

We gaan verder en komen dan langs het Reemsterzand. Dit is het leefgebied van de moeflons (wilde schapen). Wij zien ze vandaag niet.
Wij vervolgen de route en komen dan langs het Jeneverbessenbos. Hier is een stempelpost en een infopost. Wij worden herkend als wandelfitters en voor ons is een heel speciaal plekje te zien.
Een ketel! En wat is dan een ketel? Dat is de kraamkamer van de wilde zwijnen, zo bijzonder om dit te mogen zien. Op dit moment zijn er geen wilde zwijnen in de buurt, maar de komende tijd zal deze plek door de gidsen in de gaten worden gehouden. Hieronder een paar foto's van de "ketel".

Nog even een paar andere foto's van deze stempelpost.

Dan gaan we weer verder. En dan komen we over een gebied waar het helemaal kaal gemaakt is. Ik vraag aan Luuk of hier iets gebeurd is of dat dit expres zo gedaan is. Dan vertelt Luuk dat dit gedaan is voor de insecten en vlinders om hen meer ruimte te geven. Je moet het maar weten!!!

We lopen verder en dan komen we bij een info/stempelpost waar ook picknickbanden staan. Bij de info post hebben ze allerlei geweien. Ik maak er alleen een paar foto's van en haal mijn stempel. Dan wordt het tijd om de bammetjes op te eten.

Na deze post is het nog maar een klein stukje lopen en de 20 km. zitten er op. Het was heerlijk vandaag en lekker doorgelopen! Terwijl er toch tijd was om foto's te maken en de tijd te nemen voor een praatje. Ik kom nog een paar leuke plaatjes tegen.

Dan gaan we onze stempelkaart inleveren, onze medaille ophalen en wij krijgen een waardebon voor een wandelexcursie! Dit omdat wij al een beschermerkaart hebben.
Het was een prachtige wandeldag en ik heb genoten. De waardebon ga ik zeker verzilveren!

Fjoertoer Renesse 29 september 2018

Hier heb ik lang naar uitgekeken en vandaag is het zo ver!!! De Fjoertoer in Renesse!!!
Omdat dit een avondwandeling is en het een stukje van huis is, heb ik ook een hotel geboekt. Wij gaan overnachten in Burgh-Haamstede. Dit kennen wij van de zomervakanties van de laatste jaren, maar nu geen camping maar lekker in hotel Bom.
Voor wij in gaan checken in het hotel, rijden wij eerst naar Renesse om onze stempelkaart e.d. op te halen.
Wat het allerleukste is, Cees gaat vandaag mee en hij gaat ook de 16 km tocht lopen vandaag.

De Fjoertoer, waar komt het vandaan en wat is het eigenlijk? Ik heb even zitten speuren op internet en tja daar vind ik wel wat.
"De naam Fjoertoer is een treffende samenvoeging van de belangrijkste elementen van de tocht. Fjoer is het Friese woord voor vuur, een element dat volop terugkomt tijdens de tocht. Toer is eveneens een Fries woord, tocht. Vuurtocht dus. Daarnaast is een vuurtoren in het Fries een "Fjoertoer", verwijzend naar de Brandaris waar de finish van alle afstanden is."

De Fjoertoer komt dus van Terschelling. Het was een groot succes op het eiland zelf en nu is het evenement al een aantal jaren "geëxporteerd" naar de vaste wal. In 2013 werd de eerste Fjoertoer gelopen in Egmond aan Zee, de eerste editie in Renesse was in 2014, dus dat betekent dat het dit jaar de 5de Fjoertoer in Renesse is!!

En waarom nu een serie "Fjoertoer"? Waarom de interesse voor deze tochten?

"Wat de Fjoertoer uniek maakt is het tijdstip en de opzet van de tocht. De tocht, vindt namelijk in de avond plaats. De wandelaars wandelen over het strand, door de duinen en bossen en komen onderweg ware kunstwerken van vuur en licht tegen. Dit maakt het lopen van de Fjoertoer tot een bijzondere beleving".

Eenmaal op onze hotelkamer pakken wij onze rugzakken in en controleren of het lampje in onze pet werkt. Nog even een selfie en dan gaan we weer richting Renesse. Inmiddels weten we dat het vandaag verschillende ritjes Renesse - Burgh-Haamstede - Renesse gaan worden. Want met de pendelbussen worden we straks weer in Nieuw Haamstede gebracht om vanaf het Vuurtorenpad de tocht te gaan beginnen. Dit is voor ons een bekende strandopgang omdat wij hier in de zomer altijd naar het strand gaan. 

Terug in Renesse gaan we eerst een ijsje scoren, het is tenslotte prachtig weer vandaag. Wij hebben zelfs onze jassen in het hotel gelaten. De windjackjes zitten in onze rugzak en voorlopig kunnen wij het wel met een lekker fleecevest af. Die hebben we zelfs nog losjes aan. 

We gaan nog even in een strandstoel zitten met z'n tweeën, alleen dat zit niet super relaxed hoor!

En dan begint het tijd te worden om wat te gaan eten, want wij willen met de eerste pendelbussen mee naar de start locatie. En omdat de eerste bussen om 18.30 uur vertrekken en het altijd lastig is om in te schatten hoe dat gaat, besluiten we ruim tijd te nemen. Als we heerlijk zitten te eten, komt Ria ineens langs lopen! Ria is van de zomer best behoorlijk ziek geweest en het was maar de vraag of zij voor vandaag weer zoveel hersteld zou zijn om mee te lopen.

Maar Ria en Carolien zijn er dus!!! We praten even en wensen elkaar een goede wandeling toe. 

In de bus is het nog even spannend, er is een dame die zich niet lekker voelt en dreigt flauw te vallen. Even van plekje wisselen en mevrouw kan zitten, even hoofd tussen de knieën en als we met de bus op de start locatie zijn gaan wij de bus eerst uit, zodat zij wat ruimte en frisse lucht krijgt.

Dan moeten we met z'n allen nog wachten tot het tijd is dat er gestart mag worden. Er wordt in groepen gestart en wij zijn bij de eerste groep. Er komt nog een zweefvliegtuig over! Leuk van de zomer hebben wij meegevlogen met een zweefvliegtuig. Er is hier een vliegveld voor de zweefvliegers.  We worden nog bezig gehouden door te springen en te bewegen. En dan is het aftellen en we mogen weg! Zoals gezegd we gaan het Vuurtorenpad op en als we op het strand komen, verwacht je richting Renesse te gaan, maar dat blijkt dus niet zo te zijn. We gaan richting Westenschouwen. Wel zien we een prachtige zonsondergang, dat dan weer wel!!!

Ik had een paar weken geleden al een berichtje aan de zon gezien van de organisatie of de zon ook aanwezig wilde zijn vanavond, nou dat was hij!!! Zie de foto's.

Bij de volgende strandopgang gaan wij weer van het strand om dan dichter langs de vuurtoren te lopen. Dit was best een heftige strandopgang. Als je het Vuurtorenpad kent dan is dat maar een simpel klimmetje vergeleken bij deze strandopgang. Wij deden even rustig aan, vooral omdat er nog een wandeltocht in Limburg in ons geheugen staat. Daar ging het mis en dat willen wij niet meer, maar gelukkig gaat alles goed en lopen we heerlijk verder. Ondertussen zetten wij het lampje aan in onze pet en dan merken we hoeveel licht dat geeft.

Dan komen we op een stuk van de route die wij niet herkennen. Dat is ook lastig want het begint al vrij donker te worden. Het is hier wel oppassen want ineens lopen we in ganzenpas op een smal pad en dan onverhard en overstekende boomwortels. Bij mij gaan de alarmbellen rinkelen, ik wil echt niet vallen!!

Gelukkig gaat het goed en dan ineens zie ik het!! We lopen langs het vliegveld!! Afgelopen zomer hebben wij hier een vlucht met een zweefvliegtuig gemaakt. Wil je meer weten over het vliegveld, klik hier

Dan komen we weer op bekend terrein en ja hoor!!!! we komen langs de camping waar wij in de zomer de laatste jaren kamperen. En dan net voorbij de midgetgolf wat staat daar een prachtige tijger en wij moeten hier net afslaan. 

Dan gaan we een stuk door het bos en komen we bij de eerste controle post. Inmiddels hebben we er al een lekker stuk opzitten. Hier krijgen we een flesje water en voor de liefhebber een soort kerststolletje. Ik ken dat broodje van wandeltochten van "Le Champion  wandeltochten" en het is niet mijn favoriet. Dus laat ik het broodje voor wat het is. We drinken even leunend tegen een slagboom ons flesje water en gaan dan weer verder. De 8 km lopers komen rechts van ons aanlopen en we voegen in.

Ook kwamen we overal verlichte bomen tegen. Natuurlijk vond ik het weer leuk om een foto te maken van het eerste stempel die ik kreeg. 

Je merkt goed dat je nu meer in de "bewoonde" wereld loop, langs het vliegveld was het toch minder bewoond. Dit betekent dat er nu meer verlichte kunstwerken zijn, de tocht gaat hier meer naam dragen. Wij kwamen zelfs langs een verlichte harp die bespeelt werd. Zo leuk!!!

Een meeuw die er gekleurd op staat. En dan nog een figuur, we hebben er met z'n allen over nagedacht, hoe zullen we het noemen?

Dan zie ik ineens in de verte, het lijken wel afbeeldingen die je bij een weerbericht zie en wat regenbuien voorstellen! We lopen verder en komen dichterbij, het zijn geen regenbuien, maar paraplu's. Er was geluid bij, maar hoe ik dat moet beschrijven, hoe ik het moet benoemen?? Weet je, eigenlijk had je het gewoon zelf moeten zien en moeten horen, je hebt gewoon iets heel speciaals gemist!!!

We worden ook nog getrakteerd op een heerlijk 11-uurtje op een heel ander moment. Het smaakt ook anders hoor. Het smaakt naar drop, maar wel heerlijk. 

Op dit stuk van de route verzorgden ook de bewoners van alles aan lichtshows. Het is echt een belevenis geweest. 

En net als ik me ga afvragen of de 8 km-lopers nog met strand opgaan, beklimmen we weer een strandopgang. Het is nu echt donker aan zee en je hoort de zee wel, maar soms vraag je je af of niet zomaar het water in zal lopen want je ziet geen zee. Het is ondertussen ook helemaal eb, dus laag water en een breed strand. Er worden hier en daar op het strand grote vuren gemaakt. Dit spreekt mij niet echt aan, maar je voelt wel de warmte. Het begint langzamerhand wel kouder te worden.

En dan!!!!! De foto is niet van mij en voor het filmpje moet je even je hoofd draaien. Ik krijg namelijk met geen mogelijkheid het filmpje gedraaid.

En nu het hoofd draaien!!

Na het strand is er nog veel meer te zien. De volgorde wordt langzamerhand een beetje moeilijk voor mij. Maar niet getreurd als het ik het door elkaar heb gehaald, het is allemaal speciaal en vreselijk mooi, een belevenis op zich.

Ondertussen komt de finish in zicht. Eerst staan we nog een poosje te luisteren bij een muziekgroep. Dit is ook weer erg leuk. Ik maak nog even een foto van een zeehond die daar mooi afgebeeld staat.

En dan komen we nog een keer langs de vuurtoren, want de route van de 8 km-lopers is nog niet langs de vuurtoren gekomen, vandaar om de naam van de tocht eer aan te doen gaan we nog even langs de vuurtoren.

En zo komt aan alles een eind, zo ook aan deze eerste fjoertoer van mij! We ruiken de finish en hebben genoten van deze tocht. Iedereen die meegewerkt heeft aan het organiseren van deze tocht of aan de uitvoering van een onderdeel, het was een fantastische avond!! Compliment!!