9e Veense Valleitocht 7 april 2018

Vandaag staat de 9e Veense Valleitocht in de agenda. Ik heb best een poos getwijfeld waar ik vandaag ging lopen. De Veense Valleitocht staat bij mij een beetje in het negatieve daglicht omdat ik een paar jaar geleden een negatieve ervaring heb gehad met deze tocht.

Vorig jaar de Fellenoordtocht in Drunen gelopen en daar erg genoten. Maar Silvia kiest voor Veenendaal en ik besluit de tocht een 2de kans te geven. En dat gaat toch bijna mis!!! Maar door een vrijwilliger die stinkend haar best doet, ben ik van gedachte veranderd en dat heb ik ook laten merken.

Het gaat vandaag mooi weer worden dus de jas kan thuisblijven. Ik heb met Silvia op de carpoolplaats Harmelen afgesproken. We rijden met elkaar mee en hebben al lekker de klets in de auto. Voor we het weten zijn we in Veenendaal. Ik meld ons aan en na de sanitaire plichtsplegingen kunnen we starten. Mooi om 08.00 uur lopen we naar buiten.

Ik weet van de vorige keer nog dat het een tocht over bospaden zal zijn. Er zal vandaag niet veel asfalt aan te pas komen, maar dat vind ik ook beste wel fijn. Het is wat zwaarder lopen, maar toch.....

Al kletsend zijn we voor we het weten in het bos en we worden gewaarschuwd voor de gevolgen van de storm van afgelopen winter. 

We komen ook wel een heel bijzondere boom tegen. We hebben een prachtige wandelroute op papier meegekregen, niet een A-4tje maar een prachtig gedrukt exemplaar met een kleurenfoto op de voorkant en dat allemaal voor een klein bedrag.

Tja wat ga ik over de bospaden vertellen? 

Wat ik wel kan vertellen dat we het al snel warm krijgen en Silvia doet haar jas al voor de eerste rust uit. Ik wacht even tot de rust en die is op 11,4 km volgens de routebeschrijving. Maar eerst maken we nog wat foto's.

En dan duikt de 1ste rust voor ons op. Omdat wij bij het aanmelden de koffie hebben gelaten voor wat het was, nemen we nu een lekker bakkie koffie en gelukkig er is ook koffie. Dus mijn trauma van de vorige keer kan opgeborgen worden. Dit is beter geregeld!

Tijdens deze rust besluit ik mijn pijpen af te ritsen, voor het eerst dit jaar met een korte broek verder. Ook mijn fleecevest gaat uit. Dat kan vandaag prima. En gelukkig er is een bestaand toiletgebouw, geen dixie, dat is fijn!!

Dan wordt ik geroepen en daar zit Sjaak met de wandelaars uit Ridderkerk. Ze zitten nog te rusten en stappen inmiddels op.

We lopen over een recreatieterrein en er is van alles te doen. Er is ook een school of een jeugdclub, dat weet ik niet en die doen een sponsorloop. Nou best een uitdaging hoor. Een flinke bult op rennen en dan via de trap naar beneden.
Wij gaan ook de trap op en het is best een vervelende trap met ongelijke treden.

De tocht gaat verder door het bos en dan ASFALT!! we  steken namelijk een asfaltweg over en gaan weer verder door het bos. Dan komen we op een stuk open terrein. Hier zien we een aantal paarden die hier het terrein begrazen. 

Ook merk ik dat er achtervolgers ons naderen, wie zijn dat???

Margareth heeft er een best tempo in en dan zit Sjaak ook achter ons. Heel leuk om Sjaak even te spreken en te vragen hoe het gaat. Dan lopen ze net voor ons, dan weer achter ons. Gezellig om een stuk met elkaar op te lopen.

En dan lopen we in Rhenen. Hier herken ik het ineens weer van 2 jaar geleden. Als we langs wat huizen lopen vertel ik aan Silvia dat ik hier de vorige keer liep en dat het zo lekker naar soep rook. En toen hadden we zo'n zin in soep en nu weer, maar we zijn nog niet bij de rust. We gaan de punten tellen die we op de route beschrijving zien. Zijn dat net zo veel gele pijlen?

Dan komt eerst de Paasheuvel nog.

Wil je weten wat de Paasheuvel is, een stukje geschiedenis,  klik hier

We lopen verder en dan net voor we bij de trap zijn om naar beneden te gaan, wij gaan niet met de trap hebben we besloten, wij gaan via de helling, nog een mooi uitzichtpunt. Ik maak nog wat foto's. Maar dan roept onze maag en we hebben zo'n zin in de soep die op de rustpost wordt verkocht, dus ik gun me niet zoveel tijd.

Ondertussen is mijn negatieve gevoel van deze tocht verdwenen. Het is een mooie tocht en je moet hem zeker een keer gaan lopen als je het nog niet hebt gedaan.

We gaan naar beneden en maken nog een rondje over het recreatieterrein. Ik zie dat er ook meer mensen zijn gekomen dan er vanmorgen waren. Er worden tenten, vouwwagens en voortenten aan caravans opgezet, ja even kijken of alles in orde is voor het kampeerseizoen gaat beginnen.

En daar is de rust!!!!

Silvia gaat 2 stoelen scoren en ik ga naar de wagen om de SOEP te bestellen. SOEP???? nee die is op. We halen bij, als u geduld hebt!! en dan denk ik, heb ik dit al eens niet eerder beleefd hier?? Was het dit waarom ik hier niet meer wilde lopen??? Ik geef aan dat ik baal, was ik net mijn negatieve gevoel kwijt en nu???? als het niet de koffie is die op is, dan de soep wel!!! De vrijwilliger vindt het ongelooflijk vervelend als ik het verhaal van een paar jaar geleden vertel en ze biedt mij een broodje worst aan. Lief aangeboden maar die wil ik niet, ik heb brood bij me. En dan een gil, daar komt de auto met soep aan!! De vrijwilliger belooft een blik te warmen en ons zo een kom soep te komen brengen. Prima zeg ik, zal ik vast afrekenen??? Nee daar komt niets van in, zegt ze, na zulke vervelende ervaringen heeft de organisatie iets goed te maken vindt zij!!

HEEL ERG BEDANKT!! GRANDIOOS ZOALS DIE VRIJWILLIGER HET OPLOST.

En ja hoor even later komt zij de soep brengen en later komt zij nog een keer vragen hoe het smaakt, deze vrijwilliger krijgt echt een COMPLIMENT.

Na deze rust is het nog iets van 4 kilometer lopen schatten wij in.

We gaan weer op stap, nadat wij onze schoenen hebben geleegd, want er blijkt een half bos in te zitten. 

Vanaf nu is het alleen nog maar verharde weg. Het is ook bijna het enigste verharde weg waar we op hebben gelopen.

Ik zie een boom in bloei en ik maak er vast foto's van, dan kan ik die gebruiken bij de bloesemtocht over 2 weken, grapt Silvia. Want er is nog niet zoveel bloesem te bekennen.

We lopen Rhenen uit, Veenendaal in, langs de 3zusters en dan zien we de finish opdoemen.

Het was een heerlijke tocht, wij hebben genoten. 

Als we ons af melden, geef ik nog een keer aan dat de vrijwilliger op de wagenpost een lintje verdiend! Zij heeft het negatieve gevoel bij mij omgezet in een positieve!

Hans gaat het compliment overbrengen.

Wij drinken nog wat en dan gaan we richting huis.

 

63ste Paastocht DES Gouda 31 maart 2018

Vandaag staat er een Paastocht in Gouda in mijn agenda. De 63ste keer dat DES Gouda deze tocht organiseert. Na wat rondvragen zal ik vandaag zonder bekende wandelmaatjes starten. Er zijn wel bekenden die starten, maar de een loopt een kortere afstand, de andere start te laat naar mijn zin. Tja en dan zit er niets anders op dan alleen te starten.

Ik ben voorbereid, gisteren mijn MP3-speler uit de kast gevist en weer aan de praat gekregen. Dus muziek bij mij en dan 25 km. het zal best wat gaan worden.

Ik sta op tijd op, want ik wil rond kwart voor 8 in Gouda bij de startlocatie zijn. Ik weet dat het eerste parkeerterrein snel volstaat en dat de je auto dan steeds verder weg moet parkeren. Parkeer hem vooral niet op een plek waar het niet mag, want oom agent schrijft graag. En dat is ook gebeurd, maar tja je bent gewaarschuwd door de parkeerwachter!

Ik trek mijn wandelschoenen aan, die heb ik niet graag aan met het autorijden. Daarna pak ik mijn rugzak, sluit de auto af en ga mij inschrijven. De 40 km wandelaars zijn al gestart. Maar wat een rij!!!! Ik vul het formuliertje in en ga in de rij staan, het gaat best wel vlug en om 8.00 uur ben ik ingeschreven en sta ik met mijn routebeschrijving buiten.

Toen ik vanmorgen wegreed, kwam de grondmist op. Eenmaal in Gouda probeerde de zon er door te komen, maar daar had hij nog even moeite mee. Ik werd door de navigatie bij Reeuwijk van de A12 gestuurd en tussendoor naar de startlocatie in Gouda  geloodst. In de auto hoopte ik nog dat wij vandaag nog wat van de Reeuwijkse plassen zouden zien.

En waar lopen we langs? Het is echt maar heel kort, hopelijk zien we er nog meer van.

Al snel gaan we een natuurgebied in en een klompenpad op. Honden zijn erg druk, ze graven en graven, ze hebben geen tijd voor ons. Er zit vast een grote schat daar in de grond.

Dan komen we op een splitsing en daar zie ik een straatnaambordje met "Kale Jonkerpad" erop. Wie zullen ze daar mee bedoelen?? Ik heb er ook zo mijn gedachten bij. De tocht gaat verder en net voor het NS Station Gouda Goverwelle, zie ik een optrekje staan, echt vervelend om daar in te wonen zeg.

De tocht gaat weer verder en ik zie van alles waar ik een foto van wil maken. En mijn mp3-speler? Oooww, die bengelt lekker aan mijn tas. De oordopjes zitten nog in mijn jaszak. Helemaal geen tijd voor. Dan zie ik een toren, die verdacht veel op de toren in Oudewater lijkt, maar dames voor mij helpen mij uit de droom, hij is anders en het is de toren van Haastrecht, oké dat kan. Ik kom hier niet heel vaak. 

En dan lopen we Haastrecht binnen, de 1ste rust. Maar ik heb nog maar 7,5 km gelopen. Ik sta bij de rust en besluit door te lopen. De volgende rust is op de 12 km. Dat past mij beter. Ik maak nog wat foto's van het mooie Haastrecht en loop dan verder. Een winkelende bewoner vertelt mij dat ik verkeerd ga, de andere lopen allemaal de andere kant op. Ja meneer dat klopt, die lopen een andere afstand, kijk maar daar voor mij lopen nog meer wandelaars!

Een stukje verderop haalt een wandelaar mij in, nou inhalen hij komt bij mij lopen en vraagt hoe het gaat. Ja hij is ook aan het trainen voor Nijmegen. Hij vertelt dat zijn kleinzoon is uitgeloot, maar dat er nog meer familie loopt. Hij komt uit Spijkenisse en loopt hier alleen. We zijn ondertussen op een heus klompenpad terecht gekomen. En weer blijven de oordopjes in mijn jaszak. Van achteren worden we nog op de foto gezet. Ik spot de foto later op internet.

Al pratend komen we bij de ophaalbrug in Hekendorp aan. Ik wil net gaan vertellen dat de oma van mijn man hier vandaan komt, maar we zijn bij de rust. Mijn wandelgenoot heeft in Haastrecht gerust en loopt nu door. Ik ga naar de koffie met .............. je raadt het al! Appelgebak met slagroom!

Ik ga eerst voor een sanitaire stop en als ik terug kom, zit er een hond naast mijn stoel. Zijn baasje is ook aan de tafel komen zitten, niets erg, maar ik ben niet zo van vreemde honden. Ik verhuis naar een ander tafeltje wat vrijgekomen is. Tijdens het verhuizen verlies ik mijn pet. 

Owwwja dan moet ik eerst even vertellen dat ik vanmorgen de start uitkwam lopen en er een andere mevrouw aankwam met precies dezelfde jas aan. Deze mevrouw zat nu ook hier bij de rust en aan haar werd gevraagd of het haar pet was want hij kleurde zo goed bij haar jas. Ze dacht direct aan mij en gelukkig ik had mijn pet weer.

Sta ik koffie te tappen en taart te kopen, noemt iemand mij "Kamerik". Oké ja we kennen elkaar uit de wijk waar we wonen. Het is Edu. 

Tijdens de rust app ik even naar het thuisfront waar ik ben en............. krijg ik een berichtje terug "ik was van plan naar je toe te komen fietsen, maar weet niet zo goed waar ik moet zijn". Nou geen punt een foto van de route appen en bij de volgende rust ga ik weer even zitten. Dat is over 10 km., dus zeg voor het gemak maar over 2 uur.

Ik pak nog mijn banaan uit mijn tas en ga weer op pad.

Dan kom ik op een paadje en ik moet aan een medewandelaar denken die dit niet zo'n grappig dijkje vindt. Ik haal hier weer wat mensen in en als we eenmaal op het asfalt zijn, zie ik daar in de verte bekenden lopen. Edu met 2 andere wandelaars. Dat is leuk en ze zijn met z'n drieën dus daar ga ik proberen aansluiting te vinden. En dat lukt.
We hebben volop de praat en voor je het weet heb je dan een stuk gelopen. Hennie vertelt waar ik zijn foto's kan vinden en ja hoor ik "leen" er een paar. Ik geef ook aan dat hij foto's waar ik op sta best mag publiceren.

En dan komen we aan de Reeuwijkse kant weer Gouda binnen, maar voor we Gouda inlopen, zien we tussen de paradijsjes van de bewoners door de plassen liggen en daar worden foto's gemaakt. Bij één van de paradijsjes is een stuk water afgezet en daar zwemmen allemaal sier eenden. Maar ook komen we een zwaan tegen en natuurlijk moeten we elkaar even melden dat het straks minder leuk is in de polder. Want als een zwanen echtpaar een nest met jongen heeft, dan ben jij niet welkom.

De tocht gaat verder en dan gaan we via een trap de dijk op. Eenmaal op de dijk herken ik de boerderij die ik 's morgens ook heb gezien en ja hoor we gaan een stukje over dezelfde weg als vanmorgen. De molen die vanmorgen lastig te fotograferen was omdat we onder aan de dijk liepen, doet het nu beter als we op de dijk lopen. En dan op het asfalt de opmerking "omleiding". We moeten de dijk weer af en onder aan de dijk weer door het park. En dan staan we bij de rust bij de Scouting.

Hier heb ik er 22 km opzitten.

Bij deze rust ga ik lekker buiten zitten. Het is gewoon heerlijk weer en ik kijk eerst even binnen of ik mijn grootste supporter zie zitten. Nee en de fiets is er ook niet. Telefoon gecheckt, nee geen berichtje, nou dan mijn boterhammen maar eten en wat drinken en dan hij hoor daar is hij! 

We zitten een poosje te kletsen en dan wil ik eigenlijk weer verder. Maar niet voor ik een foto van mijn supporter heb. Hij fietst gewoon even 50 km. om bij me te komen kijken!!! Kanjer!!! Edu grapt nog even dat ik het laatste stuk van de route zeker achterop de fiets ga, maar niets van dat!
De mannen gaan al verder en ik zit nog even met Cees te kletsen.

Wij rekenen even uit wie er eerder thuis zal zijn. Ik moet nog 40 minuten lopen naar de finish en dan even wat drinken en naar huis met de auto. Uiteindelijk ben ik eerder thuis!

Maar eerst nog even Gouda door. Het eerste stuk fietst Cees nog met mij mee, later vertelt hij dat ik volgens zijn kilometerteller zo'n 5,8 km loop. 

Als ik de gps uitlees gaat dat als gemiddelde bijna kloppen, maar de statistieken straks.

Dan herken ik het sluisje weer van 2 jaar geleden. Ik maak nog wat foto's maar niet meer zoveel. Het is warm met mijn jas aan, maar uitdoen vind ik ook geen optie, ik ben bezweet en bang om een verkoudheid op te lopen. 

En dan komt het start/finishbureau in zicht. Ik meld mij af, laat mijn wandelboekje afstempelen. De dames achter de tafel geef ik een compliment voor de goede organisatie en de mooie tocht! Het is hier altijd druk. Dat is niet gek, het is ook goed georganiseerd en daar zullen vast heel wat uurtjes in zitten. En niet elk jaar dezelfde tocht uit de la trekken. 

Ik drink nog wat, maar in je uppie heb je dat snel voor elkaar en ik besluit de auto op te zoeken.

En nu de statistieken uit de gps:

Afstand: 25,6 km

Tijd bewogen: 4.28.50 uur

Gem. bewogen: 5,7 km/uur

En wie er eerder thuis was? Ikke!

30vanZandvoort 24 maart 2018

Vandaag staat de 30vanZandvoort op de agenda. Ik heb er al lang naar uitgekeken en omdat het in maart nogal winterweer is geweest, heb ik nogal wat wandeltochten moeten missen. Maar vandaag houdt niets ons tegen, of toch wel?

Ik heb afgesproken met Anja en Silvia op het station in Breukelen. En ja hoor als Cees mij afzet zijn Anja en Silvia er al. We begroeten elkaar en Silvia en ik checken in, maar dan................. De chipkaart van Anja geeft een fout. Zij kan er niet in. Er staat voldoende saldo op, maar wat is het dan en de trein komt er bijna aan!!!!!

De informatiepaal biedt uitkomst, gelukkig dat Silvia er verstand van heeft! De man geeft als tip om beneden bij de automaat de kaart nog een keer te activeren en dat wordt gedaan, gelukkig Anja kan ook inchecken en de man in de paal heeft gewacht tot het gelukt is. Pppfffff en daar is de trein, gelukkig had de trein 10 minuten vertraging!!!

Het is redelijk rustig in de trein en de reis zet zich voort naar Amsterdam. In Amsterdam moeten we overstappen, daar hebben we nu iets minder omdat de trein van ons vertraagd aankomt. Als de trein naar Zandvoort binnen is, gaan we ons daar installeren en dan zie ik André en Michel aankomen. Zij stappen ook in en de reis gaat verder.  Op het station van Zandvoort blijken er meer mensen zwart te hebben gereisd, gelukkig zitten hier de poortjes niet dicht en kunnen de zwartrijders mee wandelen.

Vanaf het station is het nog een stukje lopen naar het circuit, maar je volgt de wandelschoenen en je komt er vanzelf. 

Dan word er ineens naar mij geroepen, ik hoor het niet maar de andere wel. Ik zie op dat moment geen bekende maar later op de dag zal blijken wie er geroepen heeft.

Bij de start zien we Ron ook en na het ophalen van de bestelde shirts kunnen we starten.

We maken niet zo veel haast, want het is om ongeveer 8.00 uur hoog water en als we wat later starten dan kunnen we waarschijnlijk al weer op de vloedlijn lopen. Dat is fijner dan het mulle zand.

Het "startersbakkie" zoals sommige wandelaars het noemen, stellen we even uit. Er staat een lange rij bij het uitgiftepunt. En we weten dat er al snel een paar strandpaviljoens komen.

Dan wordt er gestart en gaan we richting het strand. We kiezen ervoor om direct het strand op te gaan. 

Bij de eerste stempelpost, bij San Blas, besluiten wij om aan de koffie te gaan. Optimistisch zoals we zijn, kiezen we voor een tafeltje buiten, maar dat is koud zonder kussentje in de stoel. 

Na deze stempelpost/rustpost wordt het 5 km bikkelen langs het strand, nou ja, bikkelen er staat bijna geen wind en als er wind is, hebben we hem in de rug. Ik krijg het gewoon warm en de rits van de jas gaat wat verder open. We hebben al een mailtje gehad van de organisatie dat er een strandrace gehouden wordt bij  IJmuiderslag en dat we niet langs de waterlijn kunnen blijven lopen. Maar geen punt het is prima opgelost.

Hier gaan we het strand af. We komen nog langs de strandtent waar we vorig jaar zo vreselijk lang hebben moeten wachten op de koffie. 

Als we boven op de duin zijn, is daar de stempelpost. Er wordt gestempeld, er wordt water uitgedeeld en dan gaan we weer verder. Michel en André zien bekenden en gaan er als een haas vandoor. Wij doen het iets rustiger aan en straks zien we elkaar wel weer.

De tocht gaat verder en omdat het bijna 11 uur is, verwachten wij dat wij André en Michel straks wel langs de kant zullen treffen voor het 11-uurtje! Dit is een vast ritueel geworden tijdens hun wandelingen. En iedereen die wil deelt mee. Gewoon leuk! En het verhaal wordt steeds onduidelijker. Waar ik er nog echt iets uit op kon maken, het zijn nu steekwoorden. En ja hoor daar staan ze. 

Wij sluiten aan en Ron die niet mee borrelt maakt de foto!

Na het 11 uur moment gaan we weer verder. Als we het nationaal park Zuid Kennemerland inlopen is er wat oponthoud want we moeten met z'n allen door een hekje heen. 

De tocht gaat verder en op een gegeven moment zijn de vlaggetjes weer uit zicht. Ik verwacht dat we elkaar bij Landgoed Duin en Kruidberg wel weer zullen zien. Daar is een steile afdaling en dat is altijd leuk om daar wat gestuntel te fotograferen. 

Eenmaal aangekomen bij de post Landgoed Duin en Kruidberg geef ik aan wel in te zijn voor een sanitaire stop, echter de rij voor de dixies is mij te lang. Dat wordt een poos wachten, we kijken nog even of er een andere toiletruimte is, maar nee, dan maar doorlopen naar het restaurant waar de bitterballen zijn. Ook kijk ik nog even om mij heen of ik een glimp van André en Michel zie, maar die zitten goed verstopt. Later blijken ze er wel gezeten te hebben. Maar wij kunnen ook heel goed zelf lopen!

We komen langs de ruïne van Brederode. Als je interesse hebt, hier is de link

En dan lees ik de link met de graven van Holland. Oké dus niet zo gek dat wij ook namen als Teylingen tegen komen in ons dorp! 

Even verderop kom ik Thea ineens tegen. Wat leuk en dan blijkt dat het Thea was die mij 's morgens bij de start had geroepen. Leuk, het gaat goed met Thea. Ik had haar na de wandelmarathon in Egmond niet meer gesproken. We kletsen even wat en dan nemen we afscheid. Bij de finish roept Thea mijn nog een keer. Zij is eerder binnen dan wij!

We gaan verder en komen langs het openluchttheater Caprera, als we hier zijn is het nog 10 km. naar de finish. We laten onze kaart af stempelen en ik neem een krentenbol die ik aangeboden krijg. Dan besluiten wij naar restaurant Peper's te lopen. Daar hebben we vorig jaar ook geluncht en ik weet dat André hier een portie bitterballen gaat halen om straks verderop de route nog plezier te hebben.

Ik verwacht eigenlijk dat André en Michel hier al zitten, maar nee ze zijn er niet. Wij zoeken een tafeltje en wie zien we aankomen?

Er wordt een grotere tafel gekozen, zodat we allemaal aan kunnen schuiven. Ik besluit eerst een warme chocomel te nemen en daarna kies ik nog voor een tomatensoepje. Iedereen bestelt en dan gaat André zijn bananendozen vullen met bitterballen, voor de lol straks onderweg.

Wil je meer weten over het kopje van Bloemendaal? Hier is de link

Nadat iedereen heeft genoten van de lunch en het rustmoment, maken we ons op voor de laatste 10 km.

Tot Overveen blijven we aardig bij elkaar lopen, want de lol die nu komt willen we allemaal meemaken.

En ja hoor al snel komt het eerste moment. André maakt een praatje en dan komt het op.....

je kunt het al raden op eten en bitterballen. En de dames willen wel een bitterbal proberen. De bananendoos komt te voorschijn en de bitterballen met of zonder mosterd worden gedeeld.

Maar tjonge wat worden die bitterballen snel koud, ook al heeft André ze nog in de aluminium folie verpakt. 

Even later lopen er nog 2 heren en ja hoor het praatje komt weer op bitterballen en tja er wordt weer gedeeld.

En dan bij de stempelpost weet André het zo voor elkaar te krijgen dat hij nog geïnterviewd wordt en de laatste bitterballen worden uitgedeeld. Een hoop lol!

Al wandelend kom je soms vreemde dingen tegen. Dure huizen, grote boomhutten, prullenbakken die te klein zijn en zelfs werden we deze keer gewaarschuwd voor "paddentrek".

O ja en dan is er ook nog een koster die ons wilde foppen!!! Hij zette de klok vast een uur vooruit, dus wij met z'n allen in een sprint richting Zandvoort!! Wandelaars in de stress helpen!!! Want we willen toch binnen zijn voor het finish bureau sluit!

Of bedacht de koster niet deze list, maar wilde hij niet te laat zijn met de zomertijd! Vorig jaar was dit ook al, of hebben we hier met een andere tijdszone te maken???

De laatste 6 km. dienen zich aan en daar hoort het minder leuke Visscherspad bij. Toch zijn er nog wat foto momentjes en de fietsers proberen wij op tijd te signaleren zodat er geen vervelende situaties ontstaan.

Zandvoort komt weer in zicht, nog even en we zijn binnen en kunnen gaan genieten van een welverdiende rust! Op het laatst kom in de bitterballen heren nog tegen. Ze vragen nog even wat er met de foto gaat gebeuren die ik gemaakt heb. Ik geef aan dat André hem wel zal plaatsen en dat hij ook terug te vinden is op mijn blog. Prima en als zij de foto willen hebben horen wij het wel. De mannen lopen de 30vanZandvoort uit het niets. Dat vind ik toch een prestatie!

We komen bij de finish en krijgen daar als eerste een Gerbera! Leuk!! Dan lopen we door de kaart wordt afgestempeld. De medaille wordt omgehangen en ik ga een stempel in mijn wandelboekje halen. Heerlijk  gewandeld vandaag!

We gaan nog even wat drinken op een terrasje, al snel krijgen we het koud en we besluiten naar de trein te gaan. De treinen sluiten beter op elkaar aan als 's morgens en om 17.50 uur staan we weer in Breukelen en nemen we afscheid.

Het was een heerlijke dag vandaag, een goede organisatie en gezellig wandelgezelschap. Dank je wel allemaal!!

Wandelfit Hoge Veluwe 27 februari 2018

Vandaag hoef ik niet vroeg op, om op tijd bij Jannie te zijn. Ik ben maandagavond al gegaan en blijven slapen. Maar ik ben toch gewone tijd wakker. Geeft niet, ik kan lekker rustig aan doen.
Het is best koud en het heeft vannacht flink gevroren, -7 graden staat er op de telefoon.

Na het ontbijt stappen Jannie en ik op en gaan we richting de Hoge Veluwe. Wij gaan er bij de ingang Otterlo in. Ik stap even uit en laat de beschermer kaarten van ons zien. Dan rijden we door naar het bezoekerscentrum. Jannie heeft koffie meegenomen en die drinken we nog even op. Dan pakken we ons goed in en gaan naar de verzamelplaats van wandelfit toe.
Als ik uit de auto stap, word ik al de zus van Jannie genoemd. Leuk dat je na een paar keer al bekend bent bij de medewandelaars.

De groep wordt gesplitst in de doorstappers en de wandelaars. Wij gaan naar de doorstappers. Om half 10 wordt het startsein gegeven.

Omdat het nog best koud is, het vriest nog ongeveer 5 graden, doen we de warming up oefeningen onder het lopen. Onze gids vindt het beter om niet stil te gaan staan in deze kou. Wij staan dus vandaag heel weinig stil en lopen veelal door. Maar vragen kan altijd, natuurlijk.

Wij gaan eerst richting "De Wet". Wil je meer over hem weten, ik heb de Wikipedia link voor je: 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Christiaan_de_Wet

Als er iemand achterblijft, wachten we weer op elkaar om te informeren of het met iedereen goed gaat en of het tempo niet te hoog is. Het is prettig om een beetje vooraan in de groep te lopen. Hoe verder je naar achteren loopt, hoe harder je moet lopen en steeds weer aan te haken.

Dan komen we bij een pad en wordt er door de gids toch iets vertelt over een spoorlijntje en stenen die over het spoorlijntje aangevoerd werden. Ik begreep voor het museum voor de kunstverzameling. Ik heb het even nagezocht op de site van de Hoge Veluwe, de link is:
https://www.hogeveluwe.nl/nl/ontdek-het-park/historische-verhalen

Als we bij het pad op de foto komen, vertelt de gids dat het spoorlijntje welke voor de aanvoer van bouwmaterialen voor het museum was aangelegd, ook wel het geitenspoor werd genoemd omdat het een mekkerend geluid gaf. Of het spoor hier precies heeft gelopen weet ik niet zeker.

We lopen verder naar de ingang Otterlo, en daar vandaan wordt het klimmen en dalen en klimmen en dalen, lekker over de bospaden, over omgevallen boomstammen stappen en soms best steil omhoog.

Het is echt heerlijk wandelweer en mijn muts wordt verwisseld voor mijn winterpet en de handschoenen gaan in de jaszak.

Als we terug gaan, komen we langs de keerwanden wat de ingang van het museum had moeten worden. Het blijft nog steeds nieuwsgierigheid opwekken, hoe zou het geworden zijn als de plannen uitgewerkt waren?

Omdat het koud weer is, heb ik niet heel veel foto's gemaakt. Ook het tempo zorgde ervoor dat ik minder foto's hen, je moet anders steeds weer aanhaken bij de groep en nu loop je lekker door.

Als wij dan bijna op het plein zijn, lopen we komen we langs een plek waar de lieveheersbeestjes de winterkou afwachten.

Ik hoop dat jullie het kunnen zien op de foto.

En dan zijn we na 2 uur doorstappen weer terug bij het begin. We hebben 11 kilometer gelopen en die 11 kilometer waren zeker geen mooie asfaltpaden, maar heerlijke bospaden, en niet vlak, maar heerlijk geklommen en gedaald.

Het was weer een fantastische wandelmorgen!!! Ik heb genoten en ik hoop dat ik een volgende vakantie weer met jullie mee mag!

Zwientjestocht 24 februari 2018

Vandaag ga ik naar Ugchelen voor de Zwientjestocht. Ik heb deze tocht in 2016 met Pascal gelopen en vond hem toen niet echt bijzonder. Maar omdat de meeste wandeltochten vandaag niet echt in de buurt zijn, heb ik besloten om te gaan.

Op 11 januari heb ik al met Michel afgesproken te gaan lopen. André is op vakantie dus is er 1 van de 2 buurmannen.

Cees controleert de auto nog even voor ik wegga, er hoeft niet gekrabd te worden en de voorruit verwarming en de stoelverwarming worden aangezet.

Ik heb afgesproken om naar Veenendaal West te rijden en daar de auto te parkeren en dan samen met Michel naar Apeldoorn te vertrekken.

Ik ben iets voor achten op de afgesproken plek en net als ik mijn wandelschoenen aan het aantrekken ben stopt Michel voor de auto. 

Als we in Ugchelen aankomen zijn er al best veel wandelaars, maar er wordt nog niet gestart. Vorig jaar was ik denk ik later want toen werd er al gestart. Ik weet dat de start 2 jaar geleden ook voor 09.00 uur was, zo ook vandaag.

Als we ingeschreven zijn, maak ik even een praatje met Rolf. Hij staat vandaag achter een stand voor info en om je in te schrijven als lid van de wandelvereniging.

Dan gaan we een bak koffie halen. Michel heeft zijn zonnebril in de auto laten liggen, dus die gaat hij nog even halen. 

Als hij terug is, past hij even op de tassen en ga ik in de rij voor een sanitaire stop.

Wij weten nog steeds niet welke route we gaan lopen, dus nemen we de 20 en de 25 km route mee. 

Omdat er bij de weersvoorspelling over een koude wind werd gesproken heeft iedereen zich warm gekleed, mutsen, sjaals, handschoenen. 

Maar hoe verder we op de route komen hoe meer sjaals en handschoenen er in de tassen of aan de karbijnhaken verdwijnen.

We lopen via een wijk met geen goedkope woningen Ugchelen uit en na een drukke weg te hebben overgestoken komen we in het bos. Hier zullen we vele kilometers gaan lopen.

Het wordt prachtig weer en bij de splitsing van de 20 en 25 km. besluiten we toch maar om gek te doen en voor de 25 km te kiezen. 

Ondertussen halen we Marja en Jermaine in. Zij gaan vandaag voor de 15 km, later tref ik ze nog een keer.

Wij stappen ondertussen lekker door en moeten elkaar er nog wel eens aan herinneren dat we "hoog" moeten lopen. Wat "hoog" lopen is? Flink je voeten opbeuren want door de takken en boomwortels is een val snel gebeurd. Ook is het flink oppassen voor de bevroren modderresten. Het is niet ondenkbaar om hier je enkel op te bezeren.

Gelukkig heeft de organisatie hier en daar wel gestrooid in het bos, want het is af en toe best glibberig door de ijslaag die op het bospad ligt.

Dan komen we bij een kruising, oké??? Moeten we hier straks ook nog over? 

Nu slaan we eerst af om naar de Piramidezuilen te gaan. Een foto maken wordt het niet want andere zijn ons voor. We lopen verder er ruiken de koffie.

Bij de wagenrust van de organisatie is het behoorlijk druk. Nadat we een plekje hebben bemachtigd ga ik de koffie scoren.

Als de koffie op is gaan we de lus lopen die bij de 25 km. hoort. We komen straks nog hier terug. 

De tocht is vrij internationaal merken we aan de informatie die we tegen komen. 

Het zijn aardige klimpartijen die we maken en voor de grap zeg ik nog, "We zitten toch niet in Hoog-Soeren?" Achteraf op de gps zie ik dat we Hoog-Soeren wel degelijk geschrankt hebben. 

We moeten elkaar scherp houden door elkaar er aan te herinneren dat we "hoog" moeten lopen. Het gaat een paar keer warempel maar net goed! Dat hier wilde zwijnen zitten merken we goed. Het bos is behoorlijk omgewerkt met een zwijnensnuit!

Nog een stukje lopen en dan komen we langs het prehistorisch dorp. Ik heb maar weinig foto's gemaakt met het koude weer, maar van het dorp heb ik er gelukkig wel 1.

Nog een klein stukje en dan komen we voor de tweede keer bij de rustpost aan. Voor we de tent ingaan maken we eerst een sanitaire stop.

Dan gaan we voor een soepie! We vinden weer een plekje om te zitten en gaan genieten van de rust en de soep en mijn brood.

Na een heerlijke rust gaan we verder en ja hoor we komen over de ijzige kruising die ik al eerder heb laten zien.

Dan komen we bij de wilde zwijnen. Hier maak ik even een paar foto's, jonge in hun pyamavacht zie ik niet.

Dan lopen we "Berg en bos" in, voor mij is het de Apenheul.Ook hier maak ik weer een aantal foto's.

Onze spieren worden ook nog even getraind, we mogen nog even gaan trap lopen!

Omdat het vrij fris is, maak ik niet zo heel veel foto's. Dan lopen we door een klaphek en wordt er een opmerking gemaakt over de sleutelhanger van "wandel 1000 km". Er lopen 2 dames en de ene dame heeft alle sleutelhangers verzonden. Diane maakt een foto van Michel zijn tas. We maken een praatje en ik vraag of er nog sleutelhangers over zijn, ja hoor en Christa haalt ze tevoorschijn. Ik koop er nog 1 en kan daar later iemand blij mee maken. Leuk om Diane en Christa even te spreken.

Na dit gesprekje lopen we al snel Apeldoorn uit en lopen we langs een manege. Dan nog het sportpark door. We steken de drukke weg van vanmorgen weet over en lopen Ugchelen binnen. 

Hier moeten we terug iets anders lopen dan vanmorgen.

En dan staan we weer bij de sporthal binnen. Wij melden ons af en kopen een herinnering.

Dan zie ik Marja en Jermaine weer zitten. Ze merken op dat hier ook appeltaart te koop is. Ik geef aan niet elke dag appeltaart te eten. We kletsen nog wat en Marja belooft Pascal eens te appen. Wij missen een wandelaar en zijn benieuwd of hij de N4D weer gaat lopen. In 2016 heb ik hier Marja en Jermaine voor het eerst gesproken. Fijn dat het goed met ze gaat, we zien elkaar vast weer.

Nadat de laatste muntjes opgebruikt zijn stappen we op. Ik ga Rolf nog even gedag zeggen en wens hem een mooie wandeling toe voor morgen.

Michel zet mij weer bij mijn auto af en ik ga weer richting huis. Het was een prachtige wandeldag.