Rondje Pietje Potlood 3 juni 2023

 

In mijn agenda staat voor vandaag de Vissenloop. Alleen heeft het lot anders beslist. In de groep wandelmaatjes waren er mensen die mee zouden gaan maar door ongelukjes of andere bezigheden lukt dat niet. De groep WWS gaat een 25 km tocht lopen, maar voor mij geldt dat ik in juni 40 km moet lopen. Voorbereiden voor 2 momenten waar ik moet pieken. Dat alles betekent dat ik vandaag alleen ga lopen en dan kan ik kiezen om eerst 3 kwartier te gaan rijden naar een georganiseerde tocht of de deur uit stappen en gaan lopen. Ik besluit het laatste te doen.

Om 07.00 uur stap ik de deur uit en ga ik op stap. De tocht voert me eerst naar de Oudendam om dan richting de Amstelkade te gaan, langs de Kromme Mijdrecht richting Zevenhoven. Ik kom over de Westveensebrug en dan zie ik al snel de Westveense Molen. Op de terugweg kom ik aan de andere kant van de Kromme Mijdrecht weer langs de molen.

Mijn ouders hebben vroeger aan de Amstelkade gewoond. Bij mij thuis zeiden we altijd dat ik de oudste was van de Kamerikse kinderen, mijn oudere broers en zussen zijn namelijk van de Amstelkade, alleen mijn oudste broer is van Wilnis. Mijn ouders woonden in het zomerhuis van Bethlehem.

Op Bethlehem is horeca, dus ik zou hier kunnen rusten maar ik besluit door te lopen en pas rond de 15 km een eerste rust in te lassen. Ik loop verder en wordt ingehaald door een hardloopster. Zij heeft de tekst achter op mijn rug gelezen en geeft aan dat ze het een ontzettend goed doel vindt. Ik vertel er even iets over en dan gaan we allebei op ons eigen tempo verder. Zo kom ik bij de overzetbrug over de Kromme Mijdrecht. En voor het eerst moet ik wachten, is de brug open, dit heb ik niet eerder meegemaakt terwijl ik hier vaak genoeg kom.

De route gaat verder en in Noorden is het café waar ik van plan ben om te gaan rusten. Op bijna 15 km kom ik bij café De Klinker aan. Hier ga ik lekker op het terras zitten en van een heerlijke cappuccino drinken. Na een sanitaire stop wordt het tijd om verder te gaan.

 Eenmaal weer op de route kom ik wel een eigenaardig bord tegen, ik loop namelijk voor het eerst in echt zomertenue en daar................ iets met schaatsen??? Is er sterk ijs dan????

Ik loop van Noorden naar Nieuwkoop om daar het Meijepad op te gaan. In Noorden en Nieuwkoop zijn er verschillende adressen waar je fluisterbootjes e.d. kan huren om de plassen op te gaan. In Nieuwkoop is er markt, ik loop er langs en gun me geen tijd om te kijken wat voor koopwaar er aangeboden wordt.

Langs het Meijepad ligt tegenwoordig een natuurgebied, dat is een rustig wandelpad dus daar kies ik voor. Zo kom je bij strand Zomers. Hier moet ik even terug naar het fietspad om de steiger op te kunnen, dan loop je over de steigers die over de plas liggen.

Ja en waar water is zijn bruggen, dus ook hier en ik moet dus weer een ophaalbrug over.

Na de steigers komt er nog een klein stukje Meijepad en dan komt Pietje Potlood in zicht! Het is gelukkig nog redelijk rustig, dus ik kan nog even ongestoord foto's maken.

Zo kom ik via het Meijepad in de Meije. Dit is echt een heel klein gehucht, met een school, een kerk en een brasserie! En juist die brasserie is mijn doel, het is voor mij lunchtijd.

Ik kies voor een heerlijke pompoensoep. Als ik mijn tafeltje uit zoek en ga zitten krijg ik van een wielrenner de opmerking: "Dat zou mooi zijn als dat kon!", hij doelt op de tekst op mijn shirt: "Wandel kanker de wereld uit". Natuurlijk kan ik dat niet de wereld uit wandelen, door te wandelen, maar door mijn kilometers te sponsoren kunnen we wel geld ophalen voor meer en duurdere onderzoeken. En daar doelt de tekst op. Ik geef dit aan en ja dan is meneer uitgepraat, jammer geen sponsorbijdrage ontvangen.

Wil je er meer over weten? klik hier

Na dit gesprek neem ik even rust en dan ga ik een sanitaire stop houden en mijn waterflessen vullen, want dat is vandaag wel nodig om voldoende water bij je te hebben.

Ik ga weer verder de Meije in. Er zijn wegwerkzaamheden maar gelukkig in het weekend is de weg open en dat is fijn anders had ik aardig anders moeten lopen en daar had ik niet op gerekend.

De Meije is een heerlijk kronkel weggetje waar je gewoon geniet. Aan het eind kom ik bij de werkschuur van Natuurmonumenten uit. Ook hier zijn fluisterboten te huur of zelfs een rondvaart met een gids te boeken.

Ik loop het natuurgebied De Haeck in. Het is vlak bij huis, maar ook zo mooi! Je kijkt gewoon je ogen uit. Veel vertellen erover kan ik niet, gewoon gekeken en een paar kiekjes gemaakt. Ooowwja wel een bijzonder groot broedkastje gezien.

En zo sta ik weer aan het Woerdense Verlaat. Ik weet als ik nu direct naar huis loop, zit ik op een krappe 37 km. Dus besluit ik nog een keer langs de molen van vanmorgen te gaan. Dat betekent de ventweg van de Uitweg op en langs wat bebouwing het pad op naar de molen. En wie zie ik daar zitten?

Zeg het zelf maar wie het is.

Bij de molen besluit ik mijn laatste boterhammen op te eten en wat te drinken. Even appen naar de groep WWS met een fotootje en dan ga ik verder. Nog even een filmmoment. Het is best gaan waaien in de loop van de dag. Vanmorgen stond er nog niet zoveel wind toen ik hier langs kwam.

Via het wandelpad kom ik weer op het Verlaat en dan neem ik de Grechtkade richting huis. Van het laatste stuk maak ik niet meer zoveel foto's. 

Dan zie ik de oude spuit buiten staan, dat is toch wel superleuk dat een particulier de spuit van de brandweer Kamerik heeft gekocht. Volgens mij heeft mijn schoonvader hier nog mee weggeweest als brandweerman.

En dan de laatste foto, ondertussen zo bekend. De dikke dame stond verstopt, dus die komt een andere keer weer.

Na 38,5 km ben ik weer thuis. Niet ontevreden, het was warmer weer en daar moet je aan wennen en de tijd die ik gelopen heb, was ook acceptabel.

Margratentocht 18 mei 2023

 

De Margratentocht is altijd op Hemelvaartsdag en omdat wij dat weekend altijd kamperen en ook het weekend van Pinksteren hebben wij de caravan in Meerssen op de camping gezet. Met een kwartiertje ben je dan met de auto bij de start. Cees brengt mij weg, dat is super fijn. Om 07.00 uur willen we van de camping vertrekken, alleen staat de auto aan de verkeerde kant van de slagboom en dat betekent dat we moeten wachten. Gelukkig gaat de slagboom om kwart over 7 open en kunnen we vertrekken. Als ik bij de start locatie aankom zijn Annette en Richard er nog niet. Ik schrijf me vast in en dan wacht ik op de anderen.

Het wordt vandaag een 33 km tocht en geen vlakke tocht dat is bekend. Als Annette en Richard er zijn, melden zij zich aan en gaan we met z'n vijven van start, echter we zijn het startlokaal uit of Petra moet al de andere kant op. Petra gaat de 15 km lopen. Agnes gaat met ons mee voor de 33 km.

Er is geen routebeschrijving op papier, je volgt de pijlen en je kunt bij de inschrijving een foto maken van de routekaart. Van eerdere tochten hier, weet ik dat het geen probleem is dat je geen beschrijving hebt, de route is perfect gepijld. Deze keer gaan we niet over het ereveld in Margraten, misschien jammer, maar daar ga ik in deze vakantie nog wel een keer naar toe.

Het is direct genieten als we op weg gaan en natuurlijk zitten we in een omgeving van klimmen en dalen, maar dat mag de pret niet drukken. Het is hier mooi, zo mooi en het is gezellig, kei gezellig.

We komen hier op elke kruising een???? ja, zeg het maar............. een............. tegen.

En daar is het niet mee klaar............ we komen ook grenspalen tegen............waar zijn de paspoorten....dat was niet gezegd bij de inschrijving. Op goed geluk maar verder.

De routes zijn heel anders dan een aantal jaren geleden toen ik hier was. Maar ooowww zo mooi, we komen er niet over uitgepraat. Aan gespreksstof trouwens geen gebrek, dat raakt voorlopig niet op. Ook wel weer eens fijn om in een kleinere groep te zijn en 1 op 1 over dingen te praten die best gevoelig liggen. Want............we voelen ons in een veilige omgeving en durven heel persoonlijke dingen met elkaar te delen, dat is juist zo fijn in onze wandelgroep. Niemand oordeelt of veroordeelt, je mag zijn zoals je bent.

En dan is de routebouwer toch een beetje ondeugend.... het lijkt erop volgens de pijlen dat wij de trap op moeten naar boven en natuurlijk deze trouwe, gehoorzame wandelaars gaan het trapje op naar boven en waar komen we dan............bij een kapelletje en we moeten weer naar beneden om verder te gaan.

We blijven ontzettend genieten van de mooie vergezichten en de heuvels waar we in lopen, we komen niet uitgekeken en uitgepraat over al het moois.

Zo zie je dat we op de eerste 12 km al voor een hele blog foto's hebben gemaakt en dat zijn nog maar 12 km.!

De eerste 12 kilometer zit erop en dan is het tijd voor een pauze, heerlijke koffie met een stuk jammie, jammie vlaai! Verrassend, hier zijn gewoon nog harmonieverenigingen die actief zijn en hun clubgebouw openstellen als rustpost en met elkaar er een prachtige locatie van maken. Dit missen we in ons Groene Hart.

Na de koffie en de sanitaire stop gaan we verder en........ oowww het is hier mooi, heel mooi en gezellig, kei-gezellig. Ook al zijn we met enkele wandelaars van de WWS, we genieten voor allemaal.

Het is ook een herdenkingstocht rond de bevrijding van de WOII. Er is ook een speciaal herdenkingpad  en natuurlijk komen we plekken tegen die ons herinneren.

We lopen door een prachtig natuurgebied met Koningspaarden heb ik me laten vertellen.

Eigenlijk hebben we nog niet veel serieus klimwerk gehad en daar verbaas ik me wel over. Ik weet van een aantal jaren geleden dat we bij Mheer flink aan de bak moesten, maar daar zijn we nu helemaal niet geweest. Het is hier wel mooi, heel mooi en gezellig, kei-gezellig.

De route gaat verder en dan komen we onder een viaduct door, ook hier kunnen ze iets moois maken van een viaduct.

Het nadeel van geen route op papier is dat je later niet meer zo goed weet waar je precies bent geweest, ook omdat ik niet alle plaatsnaamborden heb gefotografeerd. Wat ik wel heb gefotografeerd zijn een paar wandelaars die met de voetjes van de vloer gingen of studeerde ze voor slingeraap?

We naderen de 2de rust. De organisatie van de wandeltocht heeft dit echt heel goed geregeld. Mooi om de ongeveer 10 km. We halen binnen wat te drinken en kunnen daar ook een sanitaire stop maken, buiten is er een terras waar we heerlijk kunnen zitten. 

Met elkaar hebben we gewoon een gezellige, kei-gezellige dag en het is hier mooi, heel mooi. We komen er niet over uitgepraat. Na de rust gaan we dus ons laatste stuk van de route lopen en zoals altijd zit het venijn in de staart. Daar later meer over.

We komen langs de wijndruiven van een bekende wijnboer. 

We lopen langs, het lijkt wel een mergelgroeve zoals bij de camping waar ik op dit moment logeer. Het is hier erg mooi, maar je moet geen hoogtevrees hebben. Ik loop op het veilige deel van het pad. 

En dan gaan we richting het venijn!!! Werkelijk we gaan klimmen en klauteren. Dit was een lekkere training voor mijn uitdaging in september in Frankrijk. Benieuwd naar de uitdaging? Klik dan op de link: https://www.geef.nl/nl/actie/wandel-kanker-de-wereld-uit/donateurs

Het laatste stuk van de route roept wat vragen op, we komen langs de geparkeerde auto's, dan zijn we bijna bij de finish locatie en moeten we weer een lus gaan maken......uiteindelijk lopen we de route iets anders dan hij werkelijk is.....we zijn binnen en melden ons af. Het was een super gezellige dag die voor herhaling vatbaar is.....ik ga er over nadenken om volgend jaar weer een vakantie in Zuid-Limburg te boeken.

Bedankt Annette, Agnes en Richard voor de gezellige dag en de waardevolle training die dit was!