Fjoertoer Terschelling 6 april 2019

Vrijdag 5 april

Dit weekend staat de fjoertoer Terschelling in de agenda en dat betekent een weekendje weg!
Wij hebben een hotel geboekt in het centrum van West-Terschelling, niet wetende dat we echt in het centrum zitten en 2 straten bij de Brandaris vandaan!!!

De veerboot van 11.30 uur hebben we geboekt en we hebben gelezen minimaal een half uur van te voren aanwezig te moeten zijn i.v.m. het inschepen. Dat betekent op tijd weg, dus op donderdagavond is alles ingepakt en klaar. Nog even op vrijdag naar de bakker en dan hup op stap!
Het belooft een mooi weekend te worden, we hebben er zin in. De reis gaat voorspoedig en we zitten goed op planning tot...……………….de brug in de afsluitdijk open staat, dat betekent gewoon 20 minuten vertraging en dan staat de brug in Harlingen nog open en dan is er een file om het parkeerterrein op te gaan! Onze extra ingeplande reistijd is zo mooi verdwenen en...……...als we dan eindelijk bij de veerboot zijn om de fietsen in te schepen, zit het hek al dicht!!! Na wat zenuwachtig wachten en zwaaien komt er toch nog iemand en die scant de tickets en kunnen we de boot op.
Het wordt 2 uur varen en dan zijn we op Terschelling.
Nadat we de fietsen hebben gepakt en de bagage uit het karretje is gehaald, gaan we op zoek naar het hotel. Dat is even zoeken maar met google maps en een keer vragen komen we er.
Dan blijkt dat er op de veerboot iets niet goed gegaan is met de fiets van Cees, even zoeken op internet maar resetten kan niet. De fietsenmaker in Woerden gebeld, maar de fiets moet aan de computer. Dus op zoek naar een fietsenmaker op Terschelling. Als ze fietsen verhuren zal er ook wel een fietsenmaker zijn. Die is er wel maar daarvoor moeten we naar Formerum. De man die ons helpt is niet echt vriendelijk, zal wel komen door de drukte. Cees krijgt een leenfiets en wordt gebeld als de fiets gemaakt is. Dan naar de Jumbo, ik wil nog wat dingetjes voor morgen halen.
En dan langs de Waddenzee terug naar West-Terschelling.

We besluiten op tijd een restaurant op te zoeken omdat we niet gereserveerd hebben en dat blijkt een goede beslissing. We komen bij Brasserie Brandaris en daar hebben ze nog een tafeltje. We laten het ons heerlijk smaken en dan gaan we weer richting hotel. We zijn het best moe van deze enerverende dag, dus luieren lekker op onze kamer en kijken wat tv.

Zaterdag 6 april

Na een heerlijke nacht zijn we uitgerust en vandaag wordt het een lange dag. Eerst gaan we heerlijk ontbijten. Het is echt goed geregeld in het hotel. Na het ontbijt maken we de planning voor vandaag. Ik wil nog even langs wat winkeltjes, wat aandenken kopen en dan is het tijd om het tasje met inhoud en het shirt van de fjoertoer op te halen.
Als we bij de Westerkerk komen staat er al een hele rij. Eenmaal binnen begrijp ik ook hoe het komt dat er een rij deelnemers staat.

Ik neem mijn tasje in ontvangst en ga in de rij staan voor mijn shirt. Dat is een tegenvaller, had ik toch op een geel shirt gerekend omdat de tasjes ook geel zijn, is het shirt donkergroen!!! En.....geen dames- en herenmodel maar 1 soort. Jammer misschien,  maar niet getreurd het zal best goed zitten.
Ik maak nog wat foto's en Cees maakt wat foto's en dan gaan we onze fietsen halen want Cees zijn fiets is klaar en kan worden opgehaald.

Wij gaan weer richting Formerum, we komen langs de dijk waar we gisteren de schapen met lammetjes al hebben gezien. Nu stoppen we even en maken er een foto van. En dan komen we ook nog langs een huis wat te koop staat en waarvan we gezegd hebben, leuk om te kopen en dan gaan we emigreren naar Teerschelling.

In Formerum aangekomen, gaan we eerst de fiets ophalen en dan fietsen we naar de "Rustende Jager" om te lunchen. Het smaakt ons heerlijk en dan bekijken we de route die we willen fietsen. We willen niet te laat terug zijn in het hotel, zodat ik nog even kan uitrusten, rugzak inpakken, omkleden en dan nog even wat eten en dan met de bus mee naar Midsland. Maar eerst nog een heerlijke fietstocht.
We besluiten richting Lies de gaan en dan langs de Noordzee kant terug te fietsen.

Dit geeft mij ook de gelegenheid om vast te inspecteren waar ik vanavond zal lopen over het strand.
Het is hier echt een kei breed strand. Zo breed heb ik het nog niet gezien, de zee is echt heel ver weg. 's avonds hoor ik van een medewandelaar dat de zee pas tot vlak bij de duinen komt als er een hele harde noord/noordwesten wind staat.
We fietsen verder en zien dat we door een heel kwetsbaar duingebied fietsen. Naast het fietspad is het gelijk afgezet. Cees probeert bij een vennetje nog wat foto's te maken.

Wij komen weer terug in West-Terschelling en gaan nog even op een bankje zitten, geschilderd in de kleuren van de vlag. Vanavond lopen we hier langs. Ik maak nog een paar foto's van een turende vrouw die wacht op het schip met haar familieleden.

Eenmaal terug in het hotel heb ik toch niet meer zo veel rust. De spanning begint te komen. Het begint gewoon te kriebelen. Dus de tas wordt ingepakt. Banaan, broodjes, water en de stempelkaart wordt aan het keykoord gedaan. De kerstverlichting gaat op de rugzak. De verlichting in de pet wordt geactiveerd.  En dan maar vast richting de haven. Daar bij de viskraam nog een bakje kibbeling scoren en nog even een bakkie koffie. Daar zijn de bussen. Nu begint het toch serieus te worden.

Alle afstanden starten in Midsland dus iedereen wordt per bus vervoerd naar de start. Ik zit in de 2de startgroep. De langste afstanden starten het eerst en er is een prachtig routekaartje gemaakt. Met Cees stel ik locatie delen in, zodat hij kan zien hoe ver ik ben en wanneer ik ongeveer binnen kan komen. We hebben uitgerekend dat het rond 23.30 uur zal zijn.

Ik  stap in een bus en heb al weer direct een praatje met iemand die naast mij komt zitten. Gezellig we kletsen wat en al snel gaat de bus rijden. Bij verschillende bushaltes staan wandelaars te wachten, maar de bus zit al haast vol dus stopt de chauffeur alleen maar als er een enkele passagier staat te wachten. Midsland is het eiland niet af, dus we zijn er zo. Sommige deelnemers weten nog niet echt hoe het werkt en denken dat ze direct de route moeten zoeken, maar nee, allemaal de winkelstraat in, daar wordt je keurig per startgroep opgehokt om zo op tijd weggeschoten te worden.
Ik maak nog even een foto van de kerk, dat is altijd iets dorp speciaal.

Dan is het wachten tot 18.30 uur. Ik ga te wachten en dan komt er een inwoonster uit Midsland bij me in de buurt staan. Zij staat te kijken naar de start. We raken in gesprek en zij vertelt dat zij op Ameland haar jeugd heeft doorgebracht, maar toen zij trouwde (haar man kwam van Terschelling) op Terschelling is komen wonen. Zij hadden een boerderij en een groot gezin. In de vakanties verhuurden zij een deel van hun huis aan vakantiegangers. Haar zoon doet dat nog steeds, maar vertelde ze, nu is komen er het hele jaar door toeristen. Vroeger was het veel meer schoolvakantie gebonden. Ze hebben ook een poosje met de kerst hun verblijf verhuurd, maar daar zijn ze mee gestopt. Anders heb je nooit meer een moment voor jezelf en je gezin. Na dit gezellige babbeltje is het toch bijna tijd en wat vergeet ik door dit praatje??? Juist.... mijn GPS aan te zetten. Het scheelt uiteindelijk een 800 meter denk ik.
We worden eerst keurig door de stempelpost geleidt om daarna in het startvak op te stellen en.... natuurlijk zijn er altijd mensen die hun stempel wel op een vrij vreemde plaats willen hebben. Iedereen heeft de stempelkaart paraat, maar deze wandelaar zijn voorhoofd.

Na wat opwarm oefeningen mogen we dan eindelijk weg. Ik loop eerst een stukje keurig achter de andere wandelaars, maar al snel gaat het mij te langzaam, dus even inhalen en gas!!!!
Ik loop stukken alleen en stukken met andere wandelaars op. Net zoals het uitkomt. Eerst gaan we naar de dijk naar de Waddenzee. Daar loop ik al snel met een wandelaar te kletsen die hier een vakantieverblijf heeft. Ik vraag hem of het water hier weleens tot aan de dijk komt, maar dat is eigenlijk haast nooit vertelt hij. Ik maak nog een foto van wat schapen, volgens mij heb ik hier gister al gefietst bedenk ik dan.

De route gaat weer over de dijk heen richting Formerum om dan door te lopen naar Lies en Hoorn.
Dan zie ik ineens narcissen in de duinen staan en even later valt het mij op dat de EHBO hier zelfs over voertuigen beschikt. Het is nog steeds licht als we van Hoorn naar Kaap Hoorn lopen.

Als we door de duinen richting Kaap Hoorn lopen worden we muzikaal onthaald door een dansgroep. Er is zelf ruimte om even te zitten. We krijgen hier ook een bekertje cranberry limonade met een stukje koek. Heerlijk en we mogen zelfs mee dansen. Benieuwd? Kijk het filmpje (ook al is de kwaliteit niet zo bijzonder).

En dan haal ik ineens een wandelaar in die ik kort na de start ook al heb ingehaald. We maken even een praatje en dan bij de stempelpost gaan we ieder weer onze weg. Zo gaat het zo vaak en dat is prima.

Zoals de foto's al laten zien, het is nog steeds niet donker, maar het zijn wel heerlijke trainingskilometers. Vol gas nu het nog niet donker is en dan hebben we straks wat extra tijd om te kijken en te genieten van de lichtobjecten!!! Ik heb het erg naar mijn zin.
Als ik het strand op ga, kom ik weer dezelfde wandelaar tegen die waar ik ook een stukje mee langs de Waddenzee heb gelopen. Ik vraag hem of de Noordzee altijd zo ver weg is of dat het met eb en vloed te maken heeft. Hij vertelt mij dat alleen bij een harde wind of bij storm vanuit het Noorden het water dichterbij komt. Op verschillende plekken tot de duinen, je kunt je er nu niets bij voorstellen.

Na nog weer een stuk te hebben gelopen, komen we bij het eerste lichtobject aan. Het is schemerig, als het straks donker is zal het vast mooier zijn. Het zijn vliegers en zoals er bij de start al vertelt werd hopen we voor de vliegers toch op wat wind. De wind is niet zo sterk en de vliegers staan niet zo heel hoog. Ik heb wat foto's gemaakt.

En dan deze vliegers nog!

Zoals je ziet is het hier nog lang niet donker. Ik kan het verschil nog beter laten zien, wat licht en donker doet. Van Floris kreeg ik namelijk een foto van hetzelfde object als die ik zelf gemaakt had, alleen was het bij hem donker en bij mij schemerig!!

Als ik bij Midsland aan Zee kom, is het nog steeds niet donker. Ik heb hier een kort filmpje gemaakt. Het zal hier later op de avond met meer wandelaars wel super gezellig zijn. Ook van dit punt kreeg ik later van Floris een paar foto's. Kijk en geniet even van de muziek!

En hier zijn de foto's als het donker is.

En dan krijgen we het verhaal van de Draak. Ja welk verhaal eigenlijk? Ik heb de draak inmiddels al gezien in Renesse en in Egmond aan Zee en dan is het jammer dat dit misschien wel de ondergang van de Draak is. Ik heb gefilmd en oordeel zelf. Kijk nog eens terug naar het filmpje van de fjoertoer in Egmond aan Zee, die vind je in mijn blog over de fjoertoer Egmond aan Zee in november 2018.

Ik heb even later nog een filmpje gemaakt omdat ik hoopte dat na een aanpassing de Draak beter ging werken, maar oordeel zelf.

Duidelijk is wel dat ik nu meer op een stuk loop, waar alle afstanden lopen. Er beginnen steeds meer objecten te zijn. Hier lopen we tussen 2 verlichte borden door, jammer dat bij 1 bord de lamp niet helemaal fijn stond zodat de foto van een wat mindere kwaliteit is geworden.

En dan is het gedaan met het heerlijke pad van aangeschoven zand. Het laatste stuk strand is echt ploegen door het mulle zand heen. Lekker voor de conditie, maar nu het toch echt donker is heb ik er wat moeite mee. 

Een vette, grote verlichte pijl wijst de weg en dan blijk ik bij de volgende stempelpost aan te komen. Hier had ik nog niet op gerekend!!

Ik ben aangekomen bij de KNRM - paal 8 of om het anders te zeggen bij West aan Zee. De reddingsbrigade zoals ik ze even noem hebben ook prachtig uitgepakt. Ook hier kreeg ik een paar mooie foto's van Floris van. Verder heb ik zelf een filmpje gemaakt.

Bij deze stempelpost worden we getrakteerd op een heerlijk stuk koek. Ik heb nog niet gezeten, dus neem bij deze stempelpost even de tijd om te gaan zitten. Even koek eten en rondkijken, maar dan zie ik 2 wandelaars met licht achterop hun rug en omdat ik wat minder goed zicht heb in het donker, besluit ik in de achtervolging te gaan.

Ik vraag wel even aan de dames of het geen probleem is dat ik hen volg en vertel gelijk waarom. Wat een lieverds, ze wachten gewoon als ik foto's maak of even sta te kijken.

Hoe de volgorde nu precies is weet ik niet meer zo goed, maar laten we het erop houden dat we eerst langs de bunkers komen. Een bezichtiging was extra te boeken, dit hebben wij echter niet gedaan. Ik heb wel even zitten googelen en vond dit: klik hier

De route gaat nu echt het bos in en vandaag tijdens het fietsen hebben we de lampen al zien staan, nu wijzen ze ons de weg. Maar dan worden we verrast door wel erg mooie balonnen/lampions. Ze veranderen van kleur en er zit ook nog een afbeelding "achter of erop".

De tocht gaat verder door het bos en ergens onderweg werden we nog verrast door allerlei snoep en drop en je mocht er heerlijk van proeven.

Ik wist niet dat er ook vissen in het bos zijn, volgens mij horen vissen in het water en voelen zij zich daar thuis, maar hier????

Er is hier echt veel te zien en te loopt eigenlijk van het ene object naar het andere. En zo komen we deze voorstelling. Ik maak een heel kort filmpje omdat ik mijn medewandelaars niet wil laten wachten.

En dan heb ik nog een hele leuke foto gekregen. Weet je hoe het er uit ziet als je de sluitertijd open laat staan en er wandelaars met lampjes op de petten langs komen? Zie de foto met de golvende lijnen. Hoe het komt golvende lijnen? Je hoofd gaat door het lopen omhoog en naar beneden. 

Niet bij alle plaatjes heb ik veel te vertellen, dus ik zou zeggen kijk rustig wat ik onderweg allemaal tegenkwam.

JJaaa en dan een heuse badeend in het bos!!! En ik vind ook nog een echte koekoeksklok!

En dan worden we nog getrakteerd op een borreltje, een heel klein borreltje! Even een uitleg over de voorgaande zin: ik was laatst met wandelmaatjes in een restaurant een hapje eten en daar zaten medewandelaars van die tocht toen en die zongen "nog een borreltje, een heell klein borreltje". Vandaar deze opmerking!!  Met een blokje kaasje, het smaakte heerlijk!!

En dan staat daar ineens een heel bekend persoon langs de kant op mij te wachten!! Dat betekent dat ik nagenoeg binnen ben! Cees loopt het laatste stukje met mij mee en het is dat ik nog moet stempelen, maar we komen al langs ons hotel!!

Gezellig vanaf het terras word ik aangemoedigd en ingehaald. Het is nog heel rustig en het blijkt dat ik flink doorgelopen heb, veel wandelaars zijn er nog niet. Het is inmiddels 23.15 uur als ik bij de finish ben. 

Ik kijk nog even rond of ik bekenden zie, Cees zet de Brandaris nog even op de foto en dan besluiten we om naar het hotel te gaan. Ik wil even lekker douchen en misschien dat we daarna nog even terug kunnen gaan. 

Ik heb genoten vanavond en ik weet nu al dat ik er volgend jaar weer bij wil zijn. Organisatie en alle vrijwilligers bedankt voor deze goede organisatie!!!! Super!!!

Zondag 7 april

Het zit er al weer op. Nog even heerlijk ontbijten, onze spullen pakken en onze bagage mag nog even in het bagagehok. Wij checken vast uit en gaan nog even op een terras koffiedrinken. Daarna gaan we onze bagage halen en de fietsen. De boot gaat om 12.30 uur en deze keer zijn we goed op tijd. We checken in bij de boot en zetten de bagage op de karren. De fietsen worden helemaal vooraan neergezet. En dan zoeken we een plekje. We gaan op de eerste verdieping aan de buitenkant zitten. En wat blijkt we zitten aan de goede kant, bijna de hele overtocht in het zonnetje.

We zwaaien Terschelling uit en hopen volgend jaar weer voor een prachtige Fjoertoer terug te komen!!

Als we Harlingen naderen varen we langs zeilboten. Intussen zitten we toch al niet meer in de zon, dus lopen we even naar de andere kant voor een paar foto's.

Dan worden we verzocht om vast naar de fietsen te gaan, zodat wij zodra de boor aangemeerd is, kunnen vertrekken. Cees maakt de laatste foto's. Dan pakken we de fiets, halen de bagage op en dan...…… op zoek naar de auto op het grote parkeerterrein. Gelukkig heb ik het aardig goed onthouden en hoeven we niet te zoeken. Helaas lopen er anderen wel te zoeken en te zoeken...…

30vanZandvoort 30 maart 2019

Het is een beetje een traditie aan het worden, de laatste zaterdag van maart gaan we met z'n allen naar Zandvoort aan de Zee!!
Ook dit jaar weet ik dat er veel bekenden zullen zijn. Vorig jaar vonden we de oplossing van Ron wel een heel goede. Je auto elke stations voor Zandvoort parkeren en dan het laatste stukje met de trein. Omdat je vanuit Breukelen een half uur moet wachten op de trein naar Zandvoort, besluit Silvia met de auto te gaan en ik kan meerijden!! Wel fijn want dan zijn we vanmiddag ook een beetje op tijd thuis. En omdat we dat allebei wel zien zitten spreken we om 06.00 uur bij mij af.
Anja gaat dit jaar niet mee en verder hebben we met niemand echt afgesproken, we zien wel. Het is wel erg gezellig om in een grotere groep te lopen, maar het houdt ook vaak op omdat je langer moet wachten en ieder zo zijn voorkeuren heeft.
Onderweg halen op de A2 halen we André en Michel in, als je het over de duivel hebt ……….!!
Als Silvia de auto op de P&R parkeert is er nog plek genoeg. De trein vertrekt om 06.56 uur en we stappen in. Dan zitten we in een coupe waar we misselijk worden van de lucht, dus een andere plek zoeken, de trein zit nog lang niet vol.
Eenmaal in Zandvoort aangekomen lopen we naar het circuit en we weten dat aan het begin een groep dixies staan, daar gaan we eerst heen.

Dan eerst mijn bestelde shirt ophalen om daarna te starten. Het startschot is net gegeven en André en Michel staan in de dringende meute die allemaal als eerste weg willen zijn. Wij laten onze kaart afstempelen en vertrekken 5 minuten later.

We kiezen direct voor het strand, ik vind dat altijd het leukst. Er is ook de mogelijkheid om eerst een stuk over de boulevard te lopen. Na een kleine 3 km komen we bij de eerste strandtent aan waar gestempeld moet worden. Vorig jaar gingen we hier al aan de koffie, nu lopen we na het ophalen van de stempel door. Langs de kustlijn wel te verstaan.

De volgende stempelpost is bij het Strandpaviljoen Beach Inn. Daar hebben we 2 jaar geleden een slechte ervaring gehad, heel lang moeten wachten op onze koffie. Het lijkt er op of zij het nu beter georganiseerd hebben. Wij besluiten om in principe 1 keer te rusten, dat moet ook makkelijk lukken op de 30 km.

We lopen langs de rand van IJmuiden en Silvia en ik rekenen uit dat we hier meer dan een uur eerder lopen dan vorig jaar. Na een poos gaan we de duinen weer in en bij de ingang van het pad staat elk jaar iemand met een apart item. Dit jaar is hij nog niet zo ver, hij kleedt zich aan.

Het prachtige duingebied naar de Duin en Kruidberg gaan we nu door. Het is hier zo fantastisch mooi. Het zijn hier beste hele klimmen, maar het uitzicht is echt mooi. Ik loop te denken of dit gebied geschikt is voor een trainingsdag voor de Mont Ventoux. Maar eens goed naar kijken en waar ik dan ga overnachten? Nou het Landgoed misschien?

Wil je meer over het Landgoed weten? klik hier
Op het Landgoed gaan we aan de koffie en nemen we een uitgebreide rust. We zitten heerlijk in het zonnetje en genieten ervan. Het is nog heerlijk rustig en als we er een opmerking over maken, krijgen we te horen dat de grote menigte nog moet komen. Ik app naar Michel waar zij zitten en zij blijken op het tweede terras te zitten en wij op het eerste. We appen wat heen en weer. Dan ritsen we werkelijk de pijpen van onze broeken, inmiddels lopen we ook al in ons t-shirt! En dat op de laatste zaterdag in maart! We gaan nog even voor een sanitaire stop en dan op naar de finish!
We lopen langs de ruïne van Brederode, ik heb er geen foto's van gemaakt, dat heb ik andere jaren al gedaan.
De volgende stempelpost is 20,5 km bij het Openluchttheater Caprera. Ook hier worden we verwelkomt op de stempelpost met een heerlijke krentenbol en een pakje drinken.

Andere jaren gingen we altijd met de groep bij het pannenkoekrestaurant bij het kopje van Bloemendaal rusten. Dit jaar besluiten we om door te lopen. We zitten eigenlijk al meer dan vol en we lopen lekker, dus besluiten we verder te gaan. We lopen door een buitenwijk van Bloemendaal en zo komen we na 3 km alweer in Overveen aan. Hier heb je de mogelijkheid om de trein te pakken naar Zandvoort, maar dat is natuurlijk geen optie want over 6,5 km zijn we bij de finish.

Op de stempelpost Overveen krijgen we traditie getrouw een mandarijn. Die laten we ons lekker smaken en dan gaan we voor het laatste stuk. Ik herinner me hier de kerk met de kerktoren. Andere jaren is de koster ons altijd aan het dollen door de klok vast een uur vooruit te zetten. Dit omdat de zomertijd vannacht in gaat. Dit jaar staat de torenklok op de gewone tijd.
We gaan naar Kraantje Lek en dan merken we ineens op dat het tempo er gewoon uit is, we lopen allebei te duwen, het onverharde zijn we duidelijk zat, of komt het soms omdat we bij de rust halverwege een beetje te diep zijn gegaan. Eigenlijk liepen we het laatste stuk voor de rust met een te lege maag. Maar niet getreurd we herpakken ons en gaan het Visscherspad op. Op dit pad is het altijd oppassen met de fietsers die hier zijn, de organisatie heeft waarschuwingsmeldingen geplaatst.
We komen bij het bordje van de laatste kilometer en de verrassingspost. Oversteken, nog een stukje door Zandvoort en daar is de finish!!!! We hebben het weer gedaan!!

We zijn binnen en na onze laatste stempel, krijgen we als echte helden een medaille om gehangen. We gaan onze stempel in het kilometerboekje halen en dan staat daar ineens Aad voor mijn neus!!!
Dat is leuk zeg!!! Gewoon even heel kort kletsen, jammer hij komt dit jaar niet naar Weurt!!! Maar hij gaat heel veel andere leuke wandeltochten lopen!! Aad maakt wel een leuke foto van ons.
We gaan een plekje zoeken om wat te drinken, daar hebben we wel zin in.

Dan wordt het tijd om op te stappen, we gaan de trein opzoeken en ja hoor als we op het station aankomen staat de trein al op ons te wachten. Als er in de trein zitten zien we nog heel wat wandelaars lopen. Rond 16.15 uur zet Silvia mij thuis af. We hebben een heerlijke wandeldag gehad!!

Rondje Oudewater 20 maart 2019

Vandaag ga ik mijn eigen Lente wandeltocht lopen. Ik heb kortgeleden een workshop gehad over het gebruik van mijn GPS en ik wil vandaag eens kijken of ik het geleerde in de praktijk kan brengen. Het is fijn om dat op bekend terrein te doen, zodat ik straks op onbekend terrein niet bang hoef te zijn om te verdwalen.
De route heb ik op afstand meten gemaakt en als gpx-bestand in basecamp bewerkt en toen op mijn GPS gezet.
Vandaag wordt het niet super mooi weer, een beetje bewolkt, maar dat geeft niet, het is heerlijk om te lopen.
Als ik nog maar net onderweg ben, zie ik een zilverreiger staan, die zie je in de winter vrij veel in de polder, maar fotograferen valt vaak niet mee, de dieren zijn vrij schuw en als ze je door hebben vliegen ze weg. Maar deze staat vrij ver weg, gelukkig kan ik aardig inzoomen met het fototoestel.
Verderop zie ik nog een echtpaar Zwaan van hun rust genieten, zij hebben nog geen nest gebouwd en liggen heerlijk op hun gemak. Het gaat vandaag echt een dag worden met veel weidevogels.

Ik ben een tijd niet langs de natuurplas in Woerden geweest en ik heb gelezen dat er nog een stelletje zwarte zwanen zitten. Ik ben benieuwd of ik die kan spotten vandaag. Het zal een gelukje zijn, want ik las dat zij met een nest maken bezig waren.
Ik zie dus geen zwarte zwanen maar wel een knobbelzwaan. En een stukje verderop ganzen.

Het is een tocht vandaag met asfalt en stukjes onverhard. Op zo'n onverhard pad loop ik nu langs de plas. Op de graskade zijn ze bezig met houtsnippers om het op te knappen. En dan kom ik bij het viaduct over de A12. Dit viaduct is nog wel een optie om het klimmen voor de Mont Ventoux te trainen.
Dan zie ik een paar eenden die het hoger opzoeken. De wilgen zijn geknot en daar willen zij dan ook nog weleens een nest in gaan maken.

Dan zitten de eerste 10 km erop en loop ik Linschoten binnen. Ik heb gepland om hier koffie te gaan drinken. Als ik in het dorp loop kom ik mijn neef Evert tegen. Die heb ik al een poos niet gesproken, we staan even te kletsen. Leuk gesprekje, maar dan ga ik toch verder richting koffie.
Het stembureau is vandaag in "Het wapen van Linschoten" en dat zorgt ervoor dat de bediening iets stroever loopt dan normaal.
Als ik na de koffie en een sanitaire stop weer buiten kom, regent het. Hier had ik niet op gerekend. al wel een klein buitje zijn, denk ik nog, maar het wordt een bui van 2 uur, dus 10 km!

Ik kom langs Landgoed Linschoten, voor meer info, klik hier

Als ik langs de Lange Linschoten loop richting Oudewater zie ik verschillende futen. Maar ook om futen te fotograferen moet je veel geduld en tijd hebben, maar in de regenbui van 10 km. heb ik wat minder geduld.
Dan zie ik een fuut op zijn nest zitten en die blijft wel zitten hoor. Door de wat hogere temperaturen beginnen de struiken ook voorzichtig te bloeien. Het is echt een dag van genieten.
Zelfs Juffrouw Ooievaar durft zich te laten zien.

Dan loop ik Oudewater binnen, ik besluit door te lopen. Ik heb pas een uur geleden gerust en ik ben van plan om te kijken of nicht Jannie thuis is. Ik heb haar al zo lang geleden beloofd om aan te komen als ik eens langs wandelde en de vorige keer kwam het niet uit. Nu heb ik vanmorgen haar broer al gesproken, dus hoe leuk zou het zijn om ook even bij haar en Nico aan te gaan.

En zo loop ik Oudewater weer uit. Om de route nog iets uit te breiden kan ik de volgende keer nog wel richting Hekendorp gaan en dan via de Ruige Weide terug naar Papekop. Maar dat is voor een volgende keer.
Dan zie ik dat Nico buiten aan het werk is en ik zie Jannie ook lopen. Dus even aan dan. En wat een hartelijke ontvangst, dit wordt gewaardeerd.
Ik krijg een kop koffie aangeboden en vraag of ik mijn boterhammen op mag eten. En natuurlijk is dat goed. We zitten even te kletsen over allerlei dingen. Jannie kijkt nog even voor mij op buienrader en ja hoor het gaat droog worden en het zal droog blijven verder vandaag. Na een poosje stap ik weer op want het langste eind is voor mij en ik wil niet heel laat thuis zijn vandaag.
Als ik op het Oosteinde loop zie ik een meerkoet (slootkip) die denkt een mooi nest te hebben gemaakt, maar als straks de takken opgeruimd gaan worden, heeft hij wel een probleem denk ik.
Net voor ik het viaduct onder de A12 door ga zie ik in de berm narcissen staan.

Nu even Woerden door om aan de andere kant via 's Gravesloot weer naar Kamerik te gaan. Het begint warm te worden en ik besluit mijn jas uit te doen.
Ik zie nog allerlei heesters en bomen in de bloei staan en zet er een aantal op de foto.

Het rondje zit er weer op. Met de GPS is het helemaal goed gegaan. Wat ik geleerd heb zit nu nog beter in mijn systeem! Verdwalen hoeft echt niet meer.
Het is 33,5 km geworden en genoten, ook al was ik alleen, even heerlijk mijn hoofd leeggemaakt.

Rondje Pietje Potlood 25 februari 2019

Het is voorjaarsvakantie en het kriebelt al een poosje om weer eens een 40 km tocht te lopen. Het belooft erg mooi weer te worden met bijna zomerse temperaturen, dus wat zal mij tegen houden?
Het is maandagmorgen en hoe goed is het om de week te beginnen met een wandeling?
Anneke heeft aangegeven ook mee te willen, maar 40 km is een beetje hoog gegrepen, dus spreken we af dat Anneke naar Woerdense Verlaat komt en dan instapt.
Dan wordt de tocht voor haar al snel 14 km korter. Met Jeannette ook gelijk afgesproken, hoeveel vliegen hebben we zo in één klap? Dan kunnen in ieder geval vanaf Zevenhoven de pijpen van de broeken. Zo gezegd, zo gedaan,

Ik start om 7.30 uur vanuit huis en ga richting de Oudedam. Het is nog vroeg en de zon klimt langzaam omhoog. Het is genieten in de polder met prachtige morgen kleuren.

 De zwanen zijn nog in diepe rust, over een poosje zal dit anders zijn. Dan hebben ze of een nest met eieren of een nest met jonge zwanen. Dan reageren ze iets anders als je langs komt lopen.
En zoals ik al gemeld had en op gerekend had, sta ik na een uur lopen aan de Oudedam. Nog even een stukje Lange Meentweg en ik sta op de kruising waar ik met Anneke verder zou lopen. Alleen Anneke is er nog niet, dus na 10 minuten te hebben gewacht even bellen en ja hoor Anneke is onderweg.
Ik heb ondertussen nog wat foto's gemaakt, ook van de wilgenkatjes. Dat blijft een mooi gezicht, die voorjaarsbode.

Dan gaan we het industrieterrein van het Woerdense Verlaat over om op de Amstelkade te komen. De Westveense Molen staat te pronken in de voorjaarszon. We genieten van alles wat we onderweg zien. Normaal staat het riet hier zo hoog dat je amper op het water kan kijken. Nu zie je van alles in het water zwemmen.

Dan komen we al snel bij onze eerste stop aan. De boerderij "Bethlehem". In het zomerhuis hebben onze ouders gewoond en daar zijn Jannie, Jan, Anneke en Ton geboren. Ik ben de eerste van Kamerik. Altijd ga ik wel een paar keer per jaar tijdens een wandeling hier rusten, Het is nu een zorgboerderij met camping.

Na een hartelijke ontvangst, een sanitaire stop en een heerlijk kopje koffie met appeltaart gaan we weer verder. De volgende stop zal niet lang op zich laten wachten, want we gaan nu naar Jeannette.
Maar voor we daar zijn, zien we nog een Fuut die een behoorlijk feestmaal heeft gevangen en moeite doet om het goed in zijn bek te krijgen om er van te gaan genieten.

Al snel komen we bij de fietsbrug over de Kromme Mijdrecht. Hier gaan we overheen en dan moeten we even van de officiële route af, want we hebben afgesproken om bij Jeannette langs te gaan. Wat we daar gaan doen laten we even in het midden, maar als we bij Jeannette zijn kunnen de broekspijpen afgeritst worden en die hoeven er vandaag niet meer aan.

Na onze break bij Jeannette gaat de tocht verder. We gaan richting Noorden. Maar eerst lopen we langs de polder die weer terug gegeven is aan de natuur en waar nu veel vogels leven en hun broedplaatsen hebben.

Het voorjaar dient zich duidelijk aan. Je ziet overal de voorjaarsbloeiers en zelfs de lammetjes worden gespot.

En dan lopen we Nieuwkoop binnen, het is dan altijd even opletten waar het pad naar Pietje Potlood precies is. Maar dan zie ik allerlei bekende punten en nog even verder kunnen we het pad op naar strand "Zomers".
Het begint tijd te worden voor onze boterham en we besluiten als we een bankje tegen komen eerst maar te gaan eten. Heerlijk buiten en dat op 25 februari!!!!
Daarna gaan we weer verder en dan genieten we van de Nieuwkoopse plassen. Wat een pracht gebied is het toch. Ik probeer nog een echtpaar Fuut op de foto te zetten, mar steeds als ik mijn fototoestel pak gaan zij onder water en dan komen we op een heel andere plek weer boven.

En dan komen we bij Pietje Potlood, met mooi helder weer kunnen wij hem vanuit Kamerik zien staan. Het is hier druk met fietsers en wandelaars. Ik maak een foto van deze watertoren en dan gaan we weer verder, want we zijn voorlopig nog niet bij het eindpunt.

We gaan nu de Meije op. Dit is een heuse kronkelweg. We komen langs het super kleine kerkje wat daar staat.
Het is zo mooi vandaag in de polder, je krijgt er geen genoeg van. En als we dan in het natuurgebied "Lusthof De Haeck". Daar zijn ze riet aan het maaien en aan het binden. En zo komen we weer terug in Woerdense Verlaat. Hier staat de fiets van Anneke en zij gaat op de fiets naar huis.

De laatste 7 km zijn voor mij en ik ga via de Grechtkade terug. Ik zet even het gas erop en loop de laatste 7 km in 1 uur.  De laatste foto's van een prachtige wandeldag worden gemaakt.

43e winterserie CWSV Prinses Marijke 2 maart 2019

Vandaag heb ik met Anja afgesproken. Het is de laatste wandeltocht uit de Winterserie van deze
wandelvereniging en bij de wandelvereniging Marijke is het altijd goed geregeld.
Ik ga met mijn eigen auto omdat Cees zelf zijn auto nodig heeft. Geen probleem want de Corsa heeft mij nog nooit laten staan, alleen de tom-tom doet niet echt zo leuk mee. Ik weet van vorig jaar nog dat ik een stukje de A15 op moet, maar voor het zover is vraagt mijn navigatie of ik naar Tricht of naar Meteren wil, maar tja daar had ik niet op gerekend, dus voorlopig maar iets kiezen en dan merk ik dat ik niet de A15 opgestuurd wordt, dus bij een benzinepomp maar even vragen. Deze meneer is zo bereidwillig dat ik een hheeeeelll verhaal krijg waar ik niet om vraag, uiteindelijk toch het antwoord en ik stuur mijn karretje weer de A2 op en dan de A15 en ja hoor ik ga van de snelweg af, nog een klein stukje en ja hoor daar staan de vrijwilligers om een parkeerplek te wijzen. En daar zie ik het DC Geldermalsen, waar Karin vorig jaar moest laden toen ik hier liep.
Inmiddels heeft Anja al geappt dat ze er is. Even de schoenen aan en naar de start om mij aan te melden. Dat aanmelden duurt even, het is druk en het gaat rustig aan.
Als ik aan kom lopen zie ik Elmy lopen, zij is haar paraplu uit de auto wezen halen, ik hoop dat het droog blijft, mijn poncho zit onder in mijn rugtas.
Dan gaan we van start. Anja heeft Pascale bij zich. Dat is een wandelmaatje bij Anja uit de buurt. Gerie is er niet bij, die heeft een blessure.

Eenmaal onderweg zie ik een Geldermalsen eigen veilingkist staan. Ik vind dit leuk en maak er een foto van.
Voor we hier langs komen hebben we al door een mooi gebied gelopen en heb ik ook alweer een molen gespot.

 Het is vandaag niet meer zulk mooi weer als aan het begin van de week, maar het is heerlijk wandelweer. Het is droog en zeker niet koud. We genieten en hebben elkaar van alles te vertellen. Het is een gezellig gekwebbel en zo verdwijnen de kilometers vanzelf onder onze voeten. Vandaag hebben we ingeschreven voor de 25 km en we hebben al gezien dat de rusten mooi verdeeld zijn. Om de ongeveer 10 km is er een rust.

We lopen de Heerlijkheid Mariënwaerd op. Dit is een groot landgoed. Wil je er meer over weten?  klik hier
Het is hier genieten van de rust en de ruimte en de schitterende natuur.

En dan zitten de eerste 9,7 km erop en zijn we bij de eerste rust voor vandaag. Het is hier druk, maar Elmy zit al op mij te wachten en heeft een plekje vrij. Ik ga daar heerlijk van mijn koffie en boterham genieten. Ook haal ik mijn banaan te voorschijn.
Eigenlijk zou ik hier ook even een sanitaire stop moeten houden, maar het is vrij druk en de rij is behoorlijk lang, ik besluit te wachten tot de volgende rust. Even kletsen met Elmy is ook leuk en gezellig.

We gaan weer verder en de tocht gaat nu over op klompenpaden. Het is een prachtige route door een fraai natuurgebied en dan lopen we de Heerlijkheid weer uit. En later thuis merk ik pas dat we weer langs dezelfde molen komen dan eerder vanmorgen.

Ook hier zijn fraaie overstapje zoals ik al zo vaak ben tegen gekomen op klompenpaden. De overstapjes zorgen ervoor dat er geen hekken opengemaakt hoeven te worden en dat er dan ook geen kans bestaat dat een hek open blijft staan en dat er vee op de openbare weg komt.
We steken nog een onbewaakte overweg over en gaan weer verder in een natuurgebied.

De katjes (wilg) bloeien en dan valt mijn oog op een vreselijke rotte boom. Wat een groot gat zit daar in zeg!

Nog een stukje verderop spotten we een echtpaar Ooievaar op het nest. En zo zijn de kilometers weer onder onze voeten door gevlogen. De rust dient zich aan en dat betekent dat er 19,8 km is afgelegd.

Vanmorgen zijn we al langs het bord gekomen en toen maakte ik al een opmerking over de appeltaart, nu is het tijd voor een kom soep en een boterham, dus geen appeltaart vandaag.

Na een heerlijke rust, wordt het tijd om het laatste stuk te lopen. We lopen hier weer langs de boomgaarden en dan bedenken we dat we over 6 weken de Bloesemtocht lopen en er zit nog geen blad of bloesemknop aan de bomen!
We slingeren nog wat door Geldermalsen heen en dan lopen we via dezelfde weg als vanmorgen terug naar de finish.
Ik meld mij af, laat mijn boekje stempelen en dan krijg ik nog een appel. Die eet ik op als ik naar de auto loop, want ik ga niets meer drinken, er zit thuis een logé te wachten en daarom wil ik graag een beetje op tijd thuis zijn.

Ooww ja, en dan zie ik ineens dat er ook nog wandelaars zijn die de caravan meebrengen, wonen zeker erg ver weg en kunnen zeker niet voor donker thuis zijn.